Mόνο στην Ελλάδα, οι πανελλήνιες και τα μόρια έχουν αναδειχθεί σε εθνικό θέμα το οποίο μας απασχολεί 365 μέρες τον χρόνο αφού αποτελεί χοντρή μπίζνα για κάποιους αλλά και αποτελεί μικροκομματική πολιτική. Έλεος, όχι άλλο κάρβουνο...
Πουθενά δεν θυμάμαι στο εξωτερικό τα ΜΜΕ και η ρημάδα η κοινωνία, να ασχολήθηκαν με τον τρόπο εισαγωγής των μαθητών στα Πανεπιστήμια.
Υπάρχουν πιο σημαντικά θέματα στην ζωή...

Οι περισσότεροι κόπτωνται να περάσουν σε ένα Πανεπιστήμιο για να αράξουν. Λίγοι θα σπουδάσουν και θα προχωρήσουν από όσους θα περάσουν. Δεν σημαίνει ότι όποιος περνάει Πανεπιστήμιο σπουδάζει κιόλας. Μην προσπαθείτε να μου αποδείξετε το αντίθετο περί όρεξης, προσωπικής προτίμησης,...κτλ διότι οι παρακολουθήσεις στα μαθήματα και οι εξεταστικές δείχνουν άλλα πράγματα που καλύτερα να μην δημοσιευτούν ποτέ παραέξω, γιατί θα μας πάρουν με τις πέτρες, για την ποιότητα των επιστημόνων που παράγουμε (για κλάματα οι περισσότεροι, αφού σπουδάζουν με νοοτροπία γυμνασίου

). Ήθελα να ξέρω γιατί τόση κάψα για Πανεπιστήμιο και σπουδές. Δεν κάνουν όλοι για Πυρηνικοί Εφαρμοσμένοι Υδραυλικοί.