Αvenger92 όσους έχω δει να δουλεύουν ως ερευνητές σε κάποιο εργαστήριο ή ερευνητικό κέντρο (π.χ. Αστεροσκοπείο) έχω παρατηρήσει τα εξής στο βιογραφικό τους:
- υποτροφία εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο αλλά και κάθε χρόνο όσο ήταν φοιτητές
- αποφοίτηση με τον μεγαλύτερο βαθμό της φουρνιάς τους, σε όλο το Τμήμα ακριβώς στα έτη σπουδών που ορίζει το Τμήμα τους, ως ελάχιστο χρονικό όριο λήψης του πτυχίου (π.χ. 5 έτη για το Πολυτεχνείο)
- προπτυχιακές δημοσιεύσεις σε συνεργασία με κάποιον καθηγητή Πανεπιστημίου (όχι με κάποιον Λέκτορα ή Επίκουρο Καθηγητή...αλλά με τον ίδιο τον Καθηγητή της μιας θεματικής υποενότητας του Τομέα)
δηλ., όπως καταλαβαίνεις θα πρέπει να είσαι άριστη των αρίστων ώστε να σε εντοπίσει ο Καθηγητής Πανεπιστημίου λόγω αναγκαίου κακού και όχι από οίκτο, για να σε προωθήσει. Συνήθως ο Καθηγητής Πανεπιστημίου
ΔΕΝ εντοπίζει γιατί αδιαφορεί. Εκτός από αυτά, σαν κερασάκι στην τούρτα, καλό είναι να έχεις συμμετοχές σε συνέδρια, θερινά σχολεία, σεμινάρια,...κτλ.
- καλές μεταπτυχιακές σπουδές
- πρωτότυπες διδακτορικές σπουδές με πρωτότυπη διδακτορική διατριβή (όπου συνήθως ο επιβλέπων καθηγητής αν δει ότι είσαι άριστη φοιτήτρια δεν θα σου δώσει εύκολα τον διδακτορικό τίτλο για να σε έχει δίπλα του, ως βοηθό νεροκουβαλήτρια και για τα γνωστά π.χ. συγγραφή δημοσιεύσεων-εργασιών-βιβλίων του καθηγητή που σε επιβλέπει, διδασκαλία σε μεταπτυχιακούς φοιτητές, διόρθωση γραπτών,...κ.α χαμαλίκια).
Η Ιθάκη για να φτάσεις να γίνεις ερευνήτρια είναι λίγο δύσκολη και αβέβαιη. Δεν ζούμε στο 1960. Τώρα στην Ελλάδα, έχουμε πλεόνασμα άνεργων ερευνητών και (μετά)διδακτορικών υποτρόφων που περιμένουν κάποια στιγμή στην ζωή τους...να διοριστούν ως Λέκτορες ή σε κανένα Ερευν.Κέντρο της Ελλάδας ή του εξωτερικού. Οι ερευνητικές θέσεις παντού (περισσότερο στην Ελλάδα) πάνε στο μιλητό. Κανέναν δεν διορίζουν από το πουθενά. Πρέπει να ξέρουν το παρελθόν σου και να είσαι "δικιά" τους κατά κάποιον τρόπο.
Αν σκέφτεσαι να μην κάνεις οικογένεια (παιδιά) και ένα μεγάλο διάστημα μετά το πτυχίο (μέχρι τα 35-40 σου χρόνια) να σε ζουν οι γονείς σου ή ο άντρας σου προχώρα το. Δεν ξέρω πόσο καλές μαμάδες στο σπίτι είναι οι γυναίκες ερευνήτριες. Στην δουλειά τους μπορεί να φυσάνε, αλλά στο σπίτι τους; Στις προσωπικές τους στιγμές;
Προσωπικά θα έκανα το εξής όπως και ένας Επικ.Καθηγητής μας. Θα διοριζόμουν στην μέση εκπαίδευση και κάποια στιγμή μετά την 5ετία όντας καθηγητής, θα έπαιρνα εκπαιδευτική άδεια για κάποιο μεταπτυχιακό ή διδακτορικό, δηλ., θα έκανα την τρέλα μου με μισθό (δημοσίου υπαλλήλου) ψάχνοντας για ακαδημαϊκή θέση. Αν έβρισκα κάποια μόνιμη θέση σε κάποιο Παν/μιο ή σε Ερευν.Κέντρο Εφαρμοσμένων Μαθηματικών θα παραιτούμουν ως καθηγητής μέσης εκπαίδευσης χωρίς να έχω χάσει την ζωή αλλά και το προνόμιο να κάνω οικογένεια με δικά μου λεφτά...Διαφορετικά, θα παρέμενα στην θέση μου ως καθηγητής μέσης εκπαίδευσης αλλά θα είχα κάνει διδακτορικό για μούρη.
Υ.Σ.: Άποψή μου όλα όσα είπα. Ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ότι θέλει..
Δική του είναι ζωή...
