OK, ας ξεκαθαρισουμε καποια πραγματα. Θα μιλησω οχι ως αποφοιτος του Παιδαγωγικου, αλλα ως ανθρωπος που γνωριζει καποια πραγματα για το Παιδαγωγικο του ΑΠΘ, μιας και η αρραβωνιαστικια μου αποφοιτησε απο εκει. Οσα πω παρακατω αποτελουν προσωπικη μου αποψη, και οχι καποιου ειδους κειμενο αυθεντιας. Υποψιν, οτι η αποψη μου σχηματιστηκε παραλληλα με την δικια μου φοιτηση στο Οικονομικο του Πα.Μακ., και την ασχολια μου με την διδασκαλια. Σημαντικο επισης ειναι να τονισω πως η κοπελα μου περασε το 2002, οταν και η βαση του Παιδαγωγικου ηταν 4-5.000 μορια κατω απο ο,τι ειναι σημερα [αυτο αφορα το επιπεδο των φοιτητων, το οποιο αντιλαμβανομαι οτι μαλλον εχει αλλαξει.]
Γεγονος 1: Απο τα οσα ειδα και αφορουν το
γνωστικο κομματι της υλης της σχολης, οπως επισης και τα οσα ζητηθηκαν στον ΑΣΕΠ πριν καμια 5ετια, θα ελεγα οτι προκειται επιεικως περι γελοιοτητων. Ειδικα στα θετικα, η "Αλγεβρα", η "Γεωμετρια" και η "Φυσικη" εξαντλουσαν το επιπεδο τους μεχρι την Α' Λυκειου. Το πιο "βαρυ" πραγμα που αντιμετωπισε η κοπελα μου απο την εισοδο της στην σχολη εως και τον διορισμο της, ηταν το δυαδικο συστημα και προβληματα που συνδυαζαν γεωμετρια και αλγεβρα επιπεδου Γ' Γυμνασιου.
Γεγονος 2: Την τετραετια 2002 - 2006. οταν και φοιτουσε η κοπελα μου, το επιπεδο των φοιτητων ηταν αναλογο με τα παραπανω.
Γεγονος 3: Υπηρχαν αρκετα ευκολα μαθηματα, και πιο συνεννοησιμοι καθηγητες. Σε σχεση με την δικη μου σχολη, θα ελεγα πως η διαφορα ειναι ενα μεσημερι του Αυγουστου στην Αφρικη με μια χειμωνιατικη νυχτα στην Σιβηρια. Αυτο βεβαια εχει να κανει με το γεγονος οτι οι καθηγητες του Παιδαγωγικου ειναι διδακτωρες Παιδαγωγοι, και ως τετοιοι συμπεριφερονται, σε αντιθεση με τους δικους μας τους γαμωμαναδες οικονομολογους που θα επρεπε πριν ρωτησεις καποια απορια να πλυνεις το στομα σου και να τους παρεις πιπα, αλλιως δεν ησουν αξιος να τους απευθυνθεις, κωλοφοιτητακο.
Γεγονος 4: Παροτι αναγνωριζω [οπως και πολλοι αλλοι] το χαμηλο επιπεδο γνωσεων που παιρνει ενας υποψηφιος δασκαλος στο παιδαγωγικο, ειδικα στα θετικα μαθηματα, αναγνωριζω και κατι ακομη, που δεν το κανουν πολλοι. Απλα μενουν στην κριτικη οτι ο "δασκαλακος" μαθαινει λιγα μαθηματικα ξερω 'γω. Δουλεια του φοιτητη ενος παιδαγωγικου ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ να μαθει τα τελεια μαθηματικα. Δουλεια του ειναι, οσα μαθει, να μπορει να τα μεταδωσει με αποτελεσματικο τροπο σε μικρα παιδακια.
Οσοι νομιζουν οτι αυτο ειναι ευκολο, ας το σκεφτουν λιγο καλυτερα.
Ενας δασκαλος πρεπει να προσεχει διπλα απο ο,τι ενας καθηγητης, οσον αφορα την διδασκαλια του. Απο την μια πρεπει να κατεχει την υλη του, οκ. Απο την αλλη πρεπει να την παρουσιασει με οσο το δυνατον πιο ενδιαφεροντα τροπο, ειτε αυτο σημαινει πολλα χρωματα, ειτε σημαινει χειροτεχνειες, ειτε σημαινει οτι πρεπει να μαθει το λεξιλογιο των παιδιων και το πως να επικοινωνησει, κτλ. Εννοειται ομως, οτι εκτος αυτων, πρεπει να προσεχει αυτα που λεει για να μην περασει καποιο λαθος μηνυμα στα παιδια, να μην πληγωσει κανενα, να φαινεται παντα δικαιος, να εχει και στο κεφαλι του τους γονεις των παιδιων που λενε το μακρυ τους και το κοντο τους, κτλ.
Θελω να πω, πως ενας δασκαλος δεν οφειλει να ειναι πανεπιστημονας, επειδη διδασκει πολλα αντικειμενα. Οφειλει να ξερει πως να πλαθει τα παιδικα μυαλα και να ξεπερναει τα οσα εμποδια. Φυσικα, μιλωντας για εμποδια, ενας δασκαλος εννοειται οτι μαθαινει και για ειδικες περιπτωσεις υπερκινητικων, αλλοδαπων ή παιδιων με προβληματα σωματικα/ψυχολογικα.
Θα προτεινα σε ολους οσους θεωρουν την δουλεια του δασκαλου ευκολη, να προσπαθησουν καποια σ τιγμη να μεταδωσουν γνωση σε ενα 10χρονο. Εγω το εχω προσπαθησει, και ηταν πολυ πιο δυσκολο [αν και πολυ συναφες] με αυτο που κανω για να ζω. Το ενιωθα οτι μου ελειπαν στοιχειωδεις γνωσεις αντιμετωπισης καποιων καταστασεων, πως το λενε. Οταν δε, συζητησα το σκηνικο με την κοπελα μου, μου προτεινε πραγματικα αποστομωτικους τροπους για να ελιχθεις.
Ο καθενας στο ειδος του
