Βέβαια ο Χριστιανισμός αποτελεί ενα βασικό στοιχείο της ταυτότητας μας ως έλληνες, και είναι ανάγκη να διατηρήσουμε τα διακριτά μας χαρακτηριστικά. Ωστόσο για μένα αυτό που έχει σημασία είναι οι Χριστιανικές αξίες και ΟΧΙ η ίδια η πίστη στη θρησκεία.
Αν μη τι άλλο, η πρωινή προσευχή δεν είναι αποτελεσματικός τρόπος για να διατηρήσουμε την ταυτότητά μας. Όχι σε αυτήν την εποχή τουλάχιστον, τα δεδομένα έχουν αλλάξει στο χώρο της σκέψης, της εκπαίδευσης αλλά και στη δομή των κοινωνιών, οι οποίες, καλώς ή κακώς τείνουν να γίνουν περισσότερο πολυπολιτισμικές. Όπως ανέφεραν και άλλοι παραπάνω, η προσευχή, με τον τρόπο που γίνεται στα σχολεία, μόνο καλό δεν κάνει στην χριστιανική μας ταυτότητα, αντιθέτως ίσως και να τη "γελοιοποιεί". Αν θέλουμε να μεταδώσουμε στα παιδιά χριστιανικές αξίες, σίγουρα δε θα το επιτύχουμε ούτε με την υποχρεωτική προσευχή, ούτε με την προπαγανδιστική διδασκαλία των θρησκευτικών, ειδικά σήμερα, στην εποχή του διαδικτύου και των αστείρευτων πηγών πληροφόρησης.
Κατά τη γνώμη μου αν θεωρούμε ότι οι χριστιανικές ξίες είναι αναγκαίο να διατηρηθούν ώστε να συνεχίζουμε να υπάρχουμε ως έλληνες, πρέπει να στραφούμε σε άλλους τρόπους. Ο καλύτερος τρόπος να μεταδώσεις κάτι σε ένα παιδί είναι να δώσεις το καλό παράδειγμα. Αν τα παιδιά έβλεπαν τις αξίες του χριστιανισμού να εφαρμόζονται από τους δασκάλους και τους γονείς τους, και αργότερα από τους ηγέτες αυτού του τόπου, δε θα είχαμε ανάγκη τα θρησκευτικά και τα κατηχητικά. Όταν όμως αυτά που βλέπουν γύρω τους είναι τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που τους λέει το βιβλίο των θρησκευτικών εύλογο είναι να μη δώσουν καμία σημασία στο μάθημα και τα λεγόμενα του βιβλίου να μοιάζουν για αυτούς εκτός τόπου και χρόνου.
Η πρωινή σχολική προσευχή λοιπόν, με τη μορφή που γίνεται σήμερα και γα το σκοπό για τον οποίο γίνεται δεν έχει κανένα νόημα να διατηρηθεί πιστεύω.ΔΕ συμβάλει στην εθνική μας ταυτότητα
