Εγω δεν θα μιλησω με φιλοσοφιες ουτε περι ανεμων και υδατων, θα μιλησω με προσωπικη εμπειρια.
Λεγοντας την ο καθενας θα σχηματισει--και με το δικιο του--ασχημη εντυπωση για μενα αλλα δεν πειραζει! Φτανει που εγω βρηκα ή μαλλον καταλαβα την αληθινη αγαπη.
Εχω 2,5χρονια σχεση με εναν ανθρωπο 14χρονια μεγαλυτερο μου. Δεν με νοιαζει ποιοι ειπαν οτι με θελει μονο για.....ξερετε ουτε για την διαφορα ηλικιας ουτε για τιποτα! Μου ελεγαν οτι καποια στιγμη θα αναζητησω και τον μικροτερο αλλα ουτε εκει εδινα σημασια.
Ηρθε η μερα--μετα απο 1,5 χρονο σχεσης--που κοιταξα αλλου! Παρεπιπτοντως να σας επισημανω οτι ειχαμε και μια αποσταση 500χλμ αναμεσα μας. Εκεινος Κερκυρα κι εγω Αθηνα.
Κοιταξα λοιπον εναν μικροτερο. Πιστεψα σε αυτον, χαλασα την σχεση μου για αυτον. Δεκα μηνες κρατησε. Κατα την διαρκεια αυτων των μηνων ο ανθρωπος μου, με ζητουσε λεγοντας μου ποσο με αγαπαει χωρις σκηνες χωρις τιποτα. Αλλα εγω του κεφαλιου μου. Μεχρι που ηρθε η ωρα και με παρατησε ο μικρος γιατι τα εβαλαν μαζι του οι δικοι μου.
Και ετσι φανηκε η αληθινη αγαπη σε μενα! Πλεον ειναι εδω μαζι μου και ειμαι καλα!
Η αληθινη αγαπη ειναι διπλα μας και παντα τοσο κοντα μας, αλλα εμεις ειμαστε τοσο τυφλοι και δεν το βλεπουμε!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.