Δε μπορείς να τραβάς γραμμές έτσι, γενικά χωρίς να το βλέπεις κάπως πολύπλευρα. Το gaming είναι απλά μια μορφή απασχόλησης, όπως είναι τα πάντα σχεδόν γύρω. Και το ischool μέσο απασχόλησης είναι, και το ποδήλατο, και το internet συνολικά, και ο χρόνος που περνάς με τους φίλους σου, και η βιολογία, οι γλώσσες, τα ταξίδια, η φωτογραφία, και και και.
Από εκεί και πέρα ο καθένας ορίζει τα πράγματα διαφορετικά και γι' αυτό οι διακυμάνσεις σε χρησιμότητα/αχρηστία είναι προσωπική υπόθεση. Γενικά κανόνας δεν υπάρχει, κι ούτε θα βγει ποτέ. Για οτιδήποτε, ξανά, όχι μόνο για το gaming.
Τώρα αν εγώ προσωπικά θα έλεγα κάτι για την πορεία που παίρνουν τα παιχνίδια είναι ότι πλέον αρχίζει να φαίνεται πολύ πιο καθαρά πόσο ηλίθιος κι ελιτιστικός είναι ο διαχωρισμός ταινιών/gaming σε επίπεδο νοημάτων κι επικοινωνίας θεματολογιών γενικά, κι ότι από ένα σημείο και μετά οι εμπειρίες πια --που μπορεί και κάλλιστα να σταματήσουν να λέγονται παιχνίδια-- απλά θα ξεπεράσουν τις ταινίες σε όλα αυτά που τις έκαναν επιτυχημένες.
Τίποτα για μένα αν τα βάλω δίπλα, σύγχρονα παιχνίδια και ταινίες, τα πρώτα έχουν πολύ πολύ πολύ πιο σπουδαίο μέλλον και περιθώριο ανάπτυξης. Η διαδραστικότητα των παιχνιδιών, η ιδιότητά τους να σε κάνουν να ζεις την εμπειρία κι όχι να τη δέχεσαι παθητικά, είναι και αυτό που τους δίνει πλεονέκτημα και που για μένα θα κάνει τη διαφορά στο τέλος.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
