Να τονίσω εδώ ότι μπλέκουμε κάποια πράγματα. Το τι είναι φυσιολογικό (και μην ακούω βλακείες, στο συγκεκριμένο θέμα ένα είναι το φυσιολογικό, να πετύχεις ομαλή συνέχεια στη ζωή σου ΧΩΡΙΣ να σκοτώσεις, δεν υπάρχει δικό μου ή δικό σου φυσιολογικό) και το τι αποδεχόμαστε. Θα αποδεχόμουν, σαφώς, μια κοπέλα που δεν είχε άλλη λύση. Δεν θα την απέρριπτα, ας πούμε, απ΄τον κοινωνικό μου περίγυρο. Η απαίτηση, όμως, όσα αποδεχόμαστε να θεωρούνται φυσιολογικά είναι παράλογη. Στη Δημοκρατία και η τυραννοκτονία αποδεκτό ανδραγάθημα θεωρείται, αλλά δεν είναι φυσιολογικό να διακόψεις την ύπαρξη ενός ανθρώπου, ακόμη κι αν αυτός είναι ο δικτάτορας.
Η έκτρωση σε ορισμένες περιπτώσεις είναι καθολικά αποδεκτή, αλλά ας μην έχουμε την απαίτηση να τη χαρακτηρίσουμε και ως κάτι φυσιολογικό που μπορεί και να συμβαίνει που και που.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.