Ωραίο θέμα. Δεν ξέρω αν είναι controversial, κάποια σίγουρα είναι, αλλά θα γράψω όλα αυτά που πιστεύω ότι θα βελτίωναν την εκπαίδευση:
ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:
1) Κατάργηση των θρησκευτικών από όλες τις βαθμίδες ΑΜΕΣΑ.
Το μάθημα δεν προσφέρει τίποτα πέρα από αναχρονιστικές και μεσαιωνικές αντιλήψεις. Οποίος θέλει κατήχηση ας την κάνει σπίτι του, το κράτος οφείλει να μη μυεί τους πολίτες του στον ανορθολογισμό.
2) Αλλαγή της ιστορίας από εθνικιστικό εργαλείο σε σοβαρή μελέτη της ιστορίας. Μελέτη και της σύγχρονης ιστορίας, ελληνικής και ευρωπαϊκής.
3) Προσθήκη μαθήματος οικονομικών και στις τρεις τάξεις του Λυκείου. Είναι γελοίο το ότι οι 18αρηδες δεν έχουν ιδέα από επιτόκια, πληθωρισμό, ανατοκισμό, χρέος κλπ. και τους ζητάμε να ψηφίσουν και να ζήσουν στις σύγχρονες οικονομίες. Είναι απλά αδύνατο. Για αυτό κιόλας μετά έχεις τον κάθε λαοπλάνο να σου τάζει....ότι θα γίνεις Ελβετία (ή και Αργεντινή). Και οι αμαθείς πολίτες τους πιστεύουν.
4) Η πολιτική παιδεία θα έπρεπε να είναι ΒΑΣΙΚΟΤΑΤΟ μάθημα. Πάω στοίχημα ότι αν ρωτήσετε τους πολίτες ποιο είναι το πλήρες όνομα του πολιτεύματος της χώρας, η πλειονότητα δε θα μπορεί να το κατονομάσει. Οι ιδιοι πολιτες που καλουνται να ψηφισουν. Enough said.
5) Προσθήκη φιλοσοφίας/λογικής. Οι περισσότεροι απόφοιτοι λυκείου δεν μπορούν να αρθρώσουν δυο επιχειρήματα σωστά. Αν κάνετε μια σοβαρή συζήτηση με την πλειονότητα των πολιτών, δεν ξέρουν τι αποτελεί επιχείρημα, σωστή πηγή, επίκληση στο συναίσθημα/αυθεντία.
6) Υπάρχουν πολλά μαθήματα, τα οποία είναι πολύ σημαντικά αλλά παραμελωνται συνεχώς. Αγγλικά, 2η ξένη γλώσσα, πληροφορική... Αυτό πρέπει να διορθωθεί ΑΜΕΣΑ. Δεν μπορούμε να βγάζουμε αποφοίτους λυκείου που δεν ξέρουν αγγλικά το 2024.
7) Οκ, αυτό είμαι σίγουρος ότι θα είναι controversial, but hear me out: καταργηση καλλιτεχνικων και γυμναστικης απο τα σχολεια και ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ απο γυμναστικους/καλλιτεχνικους συλλογους. Και εξηγω:
τα σχολεία δεν έχουν τις απαραίτητες δομές ούτε το εξειδικευμενο προσωπικό για να γίνουν σωστά η γυμναστική και τα καλλιτεχνικά. Φανταστείτε ότι αν ένα παιδί θέλει να κάνει μπάσκετ, ένα άλλο ποδόσφαιρο και ένα τρίτο σαξόφωνο, τότε κάθε σχολείο θα έπρεπε να έχει ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, ένα μπάσκετ και μια πλήρη αιθουσα μουσικης. Αυτό είναι αδύνατο. Η λύση που προτείνω λοιπόν είναι η πλήρης κατάργηση αυτών των μαθημάτων από το σχολείο, και η αναγκαστική εγγραφή των μαθητών τα απογεύματα σε ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ένα άθλημα και μια καλή τέχνη. Έτσι και λύνεις το πρόβλημα των εγκαταστάσεων και της παραμέλησης αυτών των μαθημάτων. Αν ο κάθε μαθητής κάνει πραγματικά κάτι που έχει επιλέξει και του αρέσει, θα το κάνει και πολύ καλύτερα. Επίσης, οι σύλλογοι θα ανταγωνίζονται για να παίρνουν περισσότερους/καλύτερους μαθητές και μέσω ανταγωνισμού θα βελτιώνονται και αυτοί.
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ:
Ομολογώ πως το παρόν σύστημα μου φαίνεται το καλύτερο που έχει υπάρξει, αλλά θα άλλαζα κάποια πραγματα:
1) Δεν ξέρω τι ισχύει τώρα, αλλά οι πανελλήνιες θα πρέπει να διεξάγονται πριν τις ενδοσχολικές εξετάσεις.
2) Τα 4 μαθήματα είναι ο βέλτιστος αριθμός, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί η έκθεση είναι μαζί με τη λογοτεχνία. Πιστεύω πως η έκθεση θα έπρεπε να είναι μόνη της και η λογοτεχνία να φύγει τελείως. Τζάμπα κόπος για τους μαθητές.
3) Η ΕΒΕ είναι ηλίθιο μέτρο. Απλά οδηγεί σε άδεια τμήματα, ενώ υπάρχουν υποδομές και καθηγητές να διδάξουν. Τζάμπα μένουν υποψήφιοι απέξω.
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ:
1) ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΜΕΤΑΓΡΑΦΩΝ. Δε βγάζει κανένα νόημα, οδηγεί απλά στην είσοδο υποψηφίων σε σχολές από την πίσω πόρτα. Η λύση είναι να χτιστούν περισσότερες εστίες και να υπάρχει περισσότερη οικονομική στήριξη για τους φοιτητές.
2) Κατάργηση Ευδοξου. Ναι το ξέρω είναι controversial, αλλά αφήστε με να πω την προσωπική μου εμπειρία με τον ευδοξο και γιατί δε μου αρέσει καθόλου.
Ο ευδοξος λειτουργεί ως εξής: ο κάθε φοιτητής έχει δικαίωμα να πάρει τόσα βιβλία όσα και ο αριθμός των μαθημάτων που απαιτείται για την ολοκλήρωση των σπουδών. Για κάθε μάθημα ο φοιτητής μπορεί να πάρει το πολύ 1 βιβλίο. Βασικά στοιχεία του Ευδοξου είναι τα εξης:
a) πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον ένα ελληνικός εκδοτικός οίκος που έχει τα δικαιώματα για να εκδίδει το βιβλιο.
b) Tις επιλογές βιβλίων, μεταξύ των οποίων μπορείς να διαλέξεις για κάθε μάθημα, τις ορίζει ο εκάστοτε καθηγητής του μαθήματος.
Αυτά τα δυο στοιχεία καθιστούν το συστημα τελείως άχρηστο. Καταρχάς τα περισσότερα καλά πανεπιστημιακά βιβλία είναι από ξένους συγγραφείς. Για τα περισσότερα επίσης μαθήματα, κανένας ελληνικός οίκος δεν έχει αγοράσει τα δικαιώματα έκδοσης στην Ελλάδα. Άρα το σύστημα ουσιαστικά σε οδηγεί στο να παίρνεις βιβλία τα οποία δεν πολυαξιζει να τα πάρεις, μόνο και μόνο με τη λογική ότι "αφού τζάμπα ειναι". Από προσωπική εμπειρία, από το φυσικό ΕΚΠΑ, από τα 44 μαθήματα που χρειαζόταν κάποιος να περάσει για πτυχίο, ζήτημα να είχαν καμία 15αρια βιβλίο που να άξιζε να πάρεις. Στα υπολοιπα 30, πήρα κάποιο βιβλίο απλά για να πάρω κάτι.
Το δεύτερο στοιχείο όμως είναι το χειρότερο. Ο καθηγητής του εκάστοτε μαθήματος βάζει τη λίστα με τις επιλογές. Τι γίνεται λοιπόν όταν ο καθηγητής έχει γράψει ένα βιβλίο "κατάλληλο" για το μάθημα? Πολύ απλά, θα το βάλει στη λίστα και θα βάλει και κάνα δυο ακόμα άκυρα βιβλία. Μάλιστα, όσο κακό και να ναι το βιβλίο του, θα το πάρουν όλοι αφού τα αλλά έχουν "διαλεχτεί" έτσι ώστε να μην έχουν και πολλή σχέση με το μάθημα. Άρα στο τέλος της ημέρας, ο καθηγητής δε χρειάζεται να προσπαθήσει να γράψει και κανένα σοβαρό βιβλίο, αφού δεν έχει να ανταγωνιστεί κάποιον. Έχει το μονοπώλιο στο μάθημα του.
Η λύση λοιπόν κατ' έμε είναι η κατάργηση του Ευδοξου και η αντικατάσταση από ένα "κουπονι" κάποιας αξίας, π.χ. 1000 ευρώ (περίπου η αξία για να πάρει βιβλία για τα μισά μαθήματα). Αυτά το κουπόνι θα μπορεί να το χρησιμοποιήσει ο φοιτητης στη διάρκεια των σπουδών του για να αγοράσει οποια βιβλία θέλει, μέχρι την αξία του κουπονιού. Έτσι θα υπάρχει και πραγματικός ανταγωνισμός, γιατί πολύ απλά ο φοιτητής θα σκέφτεται περισσότερο ποια βιβλία αξίζει πραγματικά να πάρει, αφού είναι πεπερασμένος ο αριθμός.
3) Περισσότερη σύμπραξη μεταξύ ιδιωτικού τομέα και πανεπιστημίων. Έτσι και ο ιδιωτικός τομέας θα κερδίσει μέσω τεχνογνωσίας, και το πανεπιστήμιο θα κερδίσει κονδύλια, και οι φοιτητές θα μπορούν να αποκτούν εμπειρία και χρήματα ήδη από το πανεπιστήμιο.
Σορρυ για το μεγάλο ποστ, αλλά είναι ένα θέμα πάνω στο οποίο μπορεί να γίνει πολλή συζήτηση.