Bοήθεια/Απορίες στη Φυσική Προσανατολισμού

Το σύστημα σωμάτων μετακινείται προς τα αριστερά, ορίζω ως θετική φορά την αριστερή και έχουμε , ΣF=-DX για το πάνω κουτάκι δηλαδή -T=-DX ΑΤΟΠΟ η τριβή έχει αρνητικό πρόσημο.Απλα εφαρμόζω τον τύπο χωρίς να μπλεκομαι με πρόσημα απομακρινσεων. Όπως κάνουμε με το Σf=ma στην μεταφορική κίνηση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το σύστημα σωμάτων μετακινείται προς τα αριστερά, ορίζω ως θετική φορά την αριστερή και έχουμε , ΣF=-DX για το πάνω κουτάκι δηλαδή -T=-DX ΑΤΟΠΟ η τριβή έχει αρνητικό πρόσημο.Απλα εφαρμόζω τον τύπο χωρίς να μπλεκομαι με πρόσημα απομακρινσεων. Όπως κάνουμε με το Σf=ma στην μεταφορική κίνηση.
Με θετική φορά αριστερά:
Αν το σώμα βρίσκεται αριστερά από Θ.Ι. x>0 και η στατική τριβή είναι προς τα δεξιά, άρα:
ΣF = -T => -Τ = D.x => T = - D.x
Αν το σώμα βρίσκεται δεξιά από Θ.Ι. x<0 και η στατική τριβή είναι προς τα αριστερά, άρα:
ΣF = +T => +Τ = D.|x| => T = -D.x
Δεν βλέπω πρόβλημα.

imagesqtbnANd9GcQSF5jaXaDxOe0haTJUmKsbqG-1.jpg

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Συγνώμη αλλά απο πότε ισχύει ΣF=DX για ενα ταλαντευόμενο σώμα; Μου δίνουν τον τυπο Σf=-DX και εγώ αμέσως πάω "σαν μαθητής λυκείου " και ορίζω θετική φορά και αντικαθιστώ στο ΣF (χωρίς να πειραξω το -DX του τύπου) τις δυνάμεις που βλέπω. Όπως πάμε για παράδειγμα στην μεταφορική κινηση και αντικαθιστούμε στον τυπο του Σf=ma το ΣF με τις δυναμεις και αφήνουμε απείραχτο το ma.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Γεια σας. Έχω μια απορία σε μια άσκηση ισορροπίας στο στερεό σώμα για το πως θα σχεδιαστεί η δύναμη που ζητείται στην εκφώνηση. Δεν καταλαβαίνω τι διαφορά έχει στην συγκεκριμένη περίπτωση , αν έλεγε κανείς οτι η δύναμη απο την άρθρωση που συνδέει τις ράβδους, είναι το ίδιο με δυο δυνάμεις αντίδρασης , μεταξύ των άκρων των ράβδων. Παραθέτω την εκφώνηση και το σχήμα.

Δυο πανομοιότυπες ράβδοι, του ίδιου μήκους και του ίδιου βάρους w=24 N , συνδέονται στο ένα άκρο τους με άρθρωση, χωρίς τριβές, και τοποθετούνται με τα ελεύθερα άκρα τους πάνω σε οριζόντιο επίπεδο όπως φαίνεται στο σχήμα. Όταν η γωνία των δυο ράβδων είναι θ=60° , οι δυο ράβδοι είναι έτοιμες να ολισθήσουν. Να προσδιορίσετε τη διεύθυνση της δύναμης που ασκεί η μια ράβδος στην άλλη, στο κοινό τους άκρο. Να υπολογίσετε το συντελεστή οριακής στατικής
τριβής κάθε μιας από τις δυο ράβδους με το οριζόντιο επίπεδο. Να υπολογίσετε το μέτρο της δύναμης που ασκεί η μια ράβδος στην άλλη. Δίνεται g=10 m/s²

rabdoi-2.png


Πώς θα σχεδιαστεί τελικά ;

Ευχαριστώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Αφου είναι έτοιμες να ολισθήσουν επακόλουθο είναι η στατικη τριβη να ειμαι μεγιστη αρα Τσ=μΝ δυναμη που ασκειται στα σημεια που οι ραβδοι ακουμπανε το εδαφος και παραλληλα με το εδαφος με κατευθηνση η αριστερη προς αριστερα και η δεξια προς δεξια. Επισης ασκειται και το βαρος σε καθε ραβδο.

Τσ=mgημθ=> Τσ=2,4χ10χΗμ30=>Τσ=12N
Ν=mgσυν=>Ν=24χΣυν30=> Ν=12 ριζα3
W=mg=24N

H μονη δυναμη που εμεινε να υπολογισεις ειναι μεταξυ των 2 ραβδων.. Παιρνοντας τους νομους Σf=ma και στους 2 αξονες.
Στον κατακορυφο αξονα Σf= w+n+η δυναμη που ψαχνεις στο χ'χ αρα SF=24-12riza3+η δυναμη που ψαχνεις=0 => αρα η δυναμη που ψαχνεις ειναι 24-12ριζα3 (Ν) με φορα προς τα πανω.

Στον οριζοντια αξονα Σφ=0=>Τσ+η δυναμη που ψαχνεις στο y'y=0 => 12Ν με φορα αντιθετη απο την καθε στατικη τριβη.

και οι δυο αυτες δυναμεις ασκουνται στο κοινο σημειο επαφης καθε ραβδου.

Με διευθυνση εφ(δυναμης)= Fy/Fx= 24-12ριζα3/12


Αυτη ειναι η δικη μου λυση, εχω σκουριασει και πιθανον να εχω παραλειψει καποιο βημα ή να έχω θέσει κάτι λαθος.. ας μας βοηθήσουν οι αρμόδιοι :Ρ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 


Αν κάποια από τις F2y ή F1y βγεί αρνητική,απλά της αλλάζεις φορά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Παιδιά εδώ δεν ισχύει T=μΝ ...
Θα πάρεις κάθε μπάρα ξεχωριστά και θα κάνεις ΣΦ=0 ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΑΞΟΝΑ ΚΑΙ ΣΤ=0 ΣΤΗΝ ΤΡΙΒΗ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ευχαριστώ πολύ όλους για τις απαντήσεις σας.

Ας περιμένουμε βέβαια και τον Ισαάκ Νεύτωνα Δία να μας δώσει τα φώτα του..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ας περιμένουμε βέβαια και τον Ισαάκ Νεύτωνα να μας δώσει τα φώτα του..
Ακριβώς. Τρίτος νόμος του Newton. Οι δυνάμεις μεταξύ των ράβδων στην άρθρωση είναι ζευγάρι δράση - αντίδραση, οπότε (λόγω συμμετρίας) δεν μπορεί παρά να είναι οριζόντιες. Η συνέχεια κλασική. (Το Τ = μ.Ν ισχύει μια χαρά)

imagesqtbnANd9GcSNatijcCFXgEHvw7earVSqon-1.jpg

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ευχαριστώ για την υπόδειξη , Δία. Παραθέτω την δική μου λύση για τα υπόλοιπα δύο ερωτήματα που είναι πολύ απλά.
rabdoi-1.png


Για την ισορροπία της ράβδου 1 έχουμε :
giflatexSigmaspacevecF_xspacespace0-1.jpg

και
giflatexSigmaspacevecF_yspacespace0-1.jpg


Συγκεκριμένα για τον οριζόντιο άξονα είναι

giflatexmuspaceN_1spacespaceF_21-1.jpg


και για τον κατακόρυφο άξονα

giflatexN_1spacespaceW_1-1.jpg


Eπομένως

giflatexN_1spacespace24spaceN-1.jpg



Πέρνωντας την ροπή ως προς το σημείο εφαρμόγης των δυνάμεων της κάθετης αντίδρασης και της στατικής τριβής της ράβδου 1 και θεωρώντας θετική την φορά των δεικτών του ρολογιού , προκύπτει :

giflatexSigmaspacevectauspacespace0-1.jpg


δηλαδή ,

giflatexW_1sinspacefracthetaspace2lspace-1.jpg


Οπότε

giflatexW_1sinspacefracpi6spacespaceF_21-1.jpg


Και μετά από πράξεις , είναι :

giflatexF_21spacefracW_12sqrt3spacespace-1.jpg


Όπως, είπε ο φίλος Δίας, λόγω του Τρίτου Νόμου του Δία..εεε του Νεύτωνα θα είναι

giflatexF_21spaceF_12spacespace4sqrt3spa-1.jpg



Ευκόλα υπολογίζεται τώρα και ο συντελεστής της στατικής τριβής , που είναι ίσος με

giflatexmuspacespacefracF_21N_1frac4sqrt-1.jpg


Υ.Γ. : Μπορούσαμε επίσης να πάρουμε την ροπή στο σημείο εφαρμογής που εφάπτονται οι ράβδοι , και προφανώς να θεωρήσουμε την ισορρόπια της ράβδου 2 αντί της 1.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Παιδια, μηπως ξερετε κανενα καλο βοηθημα για την φυσικη;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Νίκος Κοσμόπουλος εκδόσεις ελληνοεκδοτικη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Παιδια, μηπως ξερετε κανενα καλο βοηθημα για την φυσικη;;

Πενέσης & Συνοδινός

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ευχαριστω πολυ!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πώς θα διώξω το "-" από την εξίσωση y=-0,2ημ(20πt-5,5π) ???

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πώς θα διώξω το "-" από την εξίσωση y=-0,2ημ(20πt-5,5π) ???
y= - 0,2ημ(20πt-5,5π) = 0,2ημ(20πt-5,5π +π) = 0,2ημ(20πt-4,5π).
(Αν πρόκειται για "απλό" κύμα)


imagesqtbnANd9GcSpWdzvS29t7k8MR6N4iekydA-1.jpg

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι όμως αντί για π δεν θα μπορούσαμε να βάλουμε και 3π,5π,7π κοκ?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι όμως αντί για π δεν θα μπορούσαμε να βάλουμε και 3π,5π,7π κοκ?
Θα μπορούσαμε, αλλά γιατί να το κάνουμε αφού δεν θα άλλαζε τίποτα;
Έγραψα πιο πάνω "αν πρόκειται για απλό κύμα". Αν πρόκειται για ταλάντωση σημείου στο οποίο έχουμε συμβολή 2 κυμάτων, δεν "φεύγει" έτσι το μείον.
Προφανώς, για να έχεις σίγουρη απάντηση, θα πρέπει να βάλεις ολόκληρη την εκφώνηση της άσκησης.


imagesqtbnANd9GcTmoDt_S7ejJlbqg8Tqh9XdqG-1.jpg

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Έστω ότι έχουμε ενα οριζόντιο ελατήριο και στο ένα άκρο του έχουμε συνδέσει ένα σώμα και δίπλα του έχουμε τοποθετήσει ένα άλλο σώμα σε επαφή .Γιατί μετά το χάσιμο επαφής η μέγιστη ταχύτητα ταλάντωσης που είχαν και τα δυο μαζί θα είναι ίση με την μέγιστη ταχύτητα που θα έχει αυτό που είναι δεμένο?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Έστω ότι έχουμε ενα οριζόντιο ελατήριο και στο ένα άκρο του έχουμε συνδέσει ένα σώμα και δίπλα του έχουμε τοποθετήσει ένα άλλο σώμα σε επαφή .Γιατί μετά το χάσιμο επαφής η μέγιστη ταχύτητα ταλάντωσης που είχαν και τα δυο μαζί θα είναι ίση με την μέγιστη ταχύτητα που θα έχει αυτό που είναι δεμένο?

Αυτό συμβαίνει γιατί η επαφή όταν το ελατήριο είναι οριζόντιο χάνεται στη ΘΙ (γενικά χάνεται στη ΘΦΜ*, μπορείς να το αποδείξεις) όπου η ταχύτητα είναι μέγιστη. Δηλαδή τη στιγμή που τα σώματα αποχωρίζονται έχουν τη μέγιστη ταχύτητα της αρχικής κοινής τους ταλάντωσης, η οποία θα είναι ταυτόχρονα και η μέγιστη ταχύτητα της ταλάντωσης που θα εκτελέσει στη συνέχεια το δεμένο σώμα (γιατί εκείνη τη στιγμή διέρχεται απ' τη ΘΙ του, αφού στο οριζόντιο η ΘΙ δε μεταβάλλεται).

(Γιατί χάνεται στη ΘΙ η επαφή; Όταν μιλάμε για οριζόντιο λείο επίπεδο η μοναδική δύναμη που ασκείται στο Σ2 είναι η δύναμη επαφής από το Σ1 (δεμένο σώμα) άρα η δύναμη αυτή έχει ρόλο δύναμης επαναφοράς. Η επαφή χάνεται όταν μηδενιστεί η δύναμη επαφής, άρα όταν Fεπ=0 => -D2.x=0 => x=0 δηλ στη ΘΙ.)

*γενικά λέγοντας, εννοώ ελατήριο (οριζόντιο, κατακόρυφο ή κεκλιμένο) με το ένα άκρο του ακλόνητο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top