Στο κάτω κάτω είναι λογικό να αλλάξεις γνώμη για μια σχολή ή να αλλάξουν τα οικονομικά σου και να μην μπορούν να σε σπουδάσουν οι γονείς σου. Εγώ ας πούμε στο μηχανογραφικό μου δήλωσα μόνο 4 σχολές, οι δύο πρώτες αφορούσα τα αντικείμενα που με ενδιέφεραν και ήταν στην πόλη μου, η τρίτη ήταν η αντίστοιχη πρώτη αλλά σε άλλη πόλη και η τέταρτη ήταν με πολύ χαμηλά μόρια, ένα μαξιλαράκι σε περίπτωση που ανέβαιναν οι άλλες για να έχω έστω πάσο.\
Περνάω στην τρίτη μου επιλογή και οι δικοί μου κουτσά στραβά με στέλνουνε. Η σχολή δεν ήταν όπως ακριβώς την περίμενα αλλά είναι αρκετά ικανοποιητική. Τα οικονομικά όμως των γονιών μου χειροτερεύουν όλο και πιο πολύ και πολύ πιθανόν σε ένα ή δύο έτη να μην μπορώ να μένω πια εδώ και να σπουδάσω, γιατί λοιπόν να μην έχω την ευκαιρία να πάω σε μια από τις δύο άλλες μου επιλογές που είναι στην πόλη μου εφόσον πέσουν τα μόρια?
Διάβασα κάπου ανάμεσα στις σελίδες για διαγραφή από την προηγούμενη σχολή σου αν δίνεις με 10%. Και αν δηλαδή δεν πιάσεις την σχολή που θέλεις μένεις εκτός πανεπιστημίου νέτα σκέτα? Να βάλουμε δηλαδή τον εκάστοτε υποψήφιο όχι μόνο να διακινδυνέψει να χάσει την ιδιότητα του σαν φοιτητής (με πάσα, επιδόματα και ότι συνεπάγεται αυτό), δύο χρόνια από την ζωή του και να τον υποβάλουμε ξανά στην ψυχοφθόρα διαδικασία των πανελληνίων μόνο και μόνο για να μην "φάει" την θέση από κάποιον άλλο?
Προσωπικά δεν θεωρώ πως έφαγα τίποτα από κανέναν. Γιατί πολύ απλά έκατσα, ξεκωλιάστηκα, διάβασα και έγραψα και πέρασα στην γαμημένη την σχολή και αν κάποιος άλλος έμεινε απέξω γιατί μπήκα πρώτη εγώ κακό του κεφαλιού του. Και στο κάτω κάτω αντικειμενικά η πραγματικότητα που συναντάς όταν περνάς σε μια σχολή είναι τελείως διαφορετική από αυτή που φανταζόσουν όταν συμπλήρωνες μηχανογραφικό.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.