Καλησπέρα στο φόρουμ. Όπως βλέπετε και από το θέμα αντιμετωπίζω πρόβλημα με την φιλιά εδώ στην πόλη μου. Η αλήθεια είναι πως η πόλη αυτή που πέρασα δεν είναι πόλη αλλά σχεδόν κωμόπολη, Σπάρτη. Η αλήθεια είναι πως δν ήταν η πρώτη μου επιλογή αλλά συμβιβάστηκα με τηβ ιδέα πρώτον επειδή είναι ωραία η σχολή και δεύτερον επειδή έγραψα δυστυχώς χαμηλά...ωστόσο αντιμετωπίζω πρόβλημα με τον να κολλήσω σε παρέες. Πάντα υπήρξα κοινωνικό παιδί και περιτριγυριζομουν από φίλους και τωρα που βρίσκομαι σε μια νέα πόλη ξενη χωρίς κανέναν μου φαίνεται πολύ άσχημο. Ενώ στην αρχή είχα μια παρέα άρχιζα να απομακρυνομαι λόγω εσωτερικών ανησυχιών και κατά συνέπεια απομακρυνθηκαν και αυτοί από εμένα. Τώρα κατέληξα να μένω μόνη μου και να περναω φάση "κατάθλιψης και απογνωσης" . Ζηλεύω όλους εκείνους που έχουν ήδη ταιριάξει και εγώ είμαι μόνη σαν να είμαι εγώ το πρόβλημα. Με πονάει που βλέπω συμφοιτητές μου να βγαίνουν κι ν περνάνε καλά κι εγώ να λιώνω στον καναπέ. Δυστυχώς η σπαρτη είναι μικρή και δν έχουμε επιλογές από άτομα ήδη έχουν γίνει κλικες. Δν ανήκω σε καμία παρέα και κάνεις δν φιανεται ν νοιάζεται για αυτό. Πως θ περάσουν 4 χρόνια εδώ; Ξέρω είναι νωρίς ή όπως λένε όλοι καλύτερα μόνος σου αλλά αυτό δν ισχύει χρειάζεσαι πέρα από τον ευατο σου και κάποια κοντινά σου άτομα να νιώσεις ότι ανήκεις. Πονάει η μοναξιά αφάνταστα....