H διαδικασία της φοιτητικής / εθνικής ψηφοφορίας με παραπέμπει σε νοοτροπίες προβατοποίησης. Δεν ξέρω αλλά στην Ελλάδα, ορισμένες έννοιες που σχετίζονται με τη δημοκρατία, έχουν διαστρεβλωθεί. Ειδικά τους φοιτητές που έχουν μια "τάση" να αυτοθεωρούνται "απαραίτητοι" για το κοινό φοιτητικό καλό, δεν τους θεωρώ τόσο ικανούς να εκπροσωπούν σε θέματα ουσίας τους φοιτητές, από τους οποίους υποτίθεται ότι εκλέχτηκαν. Τόσα χρόνια, η πραγματικότητα made in Greece, έχει αποδείξει τα έργα και ημέραι όλων των ιδεολογικών χώρων μέσα στο Πανεπιστήμιο: κοκορομαχίες, νεποτισμός, ατμόσφαιρα μιας άλλης εποχής με ανάλογα τραγούδια,...και ουσία μηδέν. Όλο το πανηγύρι μέχρι και το απόγευμα των εκλογών. Μετά από εκεί, κλείνουμε για Μύκονο. Νομίζω το μεγάλο λάθος έγινε, όταν αποφασίστηκε η κομματικοποίηση των φοιτητικών παρατάξεων τα τελευταία 30 χρόνια. Ο κομματισμός, η γραμμή, η νεολαία κόμματος,...ήταν και είναι μερικά δείγματα "διάσπασης" των νέων, των φοιτητών σε "στρατόπεδα". Η διαίρεση είναι καλύτερη για τον έλεγχο του κοπαδιού. Το έχει αποδείξει και η Ιστορία.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.