Εάν το δεύτερο βιβλίο είναι μακράν καλύτερο από το πρώτο και αξίζει να το 'χεις, θα πάρεις το δεύτερο. Το πρώτο θα το δανειστείς από κάποιον μεγαλύτερο, θα κάνεις την δουλειά σου και θα το επιστρέψεις. Έτσι και θα σου μείνει ένα καλό βιβλίο που θα το χρησιμοποιήσεις για reference, και θα περάσεις το μάθημα, και δεν θα γεμίσει το σπίτι σου με σαβούρες.
Και εξηγούμαι.
Συνήθως αυτά τα ... προτεινόμενα των καθηγητών είναι ΣΑΒΟΥΡΑ. Γράφτηκαν για να γραφτούν και για να μαζέψουν τα εντός ύλης κεφάλαια, αλλά κατά τα άλλα δεν είναι ούτε για τζάκι τις περισσότερες φορές, ακόμα κι αν βάζουν από εκεί θέματα. Και στην χειρότερη αγοράζετε και κανένα, είναι τόσο σαβούρες που το πολύ κάνα 20άρικο θα κάνουν.
Και ένα παράδειγμα: προσωπικά ποτέ μου δεν μετάνοιωσα που επέλεξα σε μάθημα Δικτύων
το ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟΤΑΤΟ σύγγραμμα του Andrew Tanenbaum των 60?, κι ας μην έμπαιναν από εκεί θέματα. Το βιβλίο απ' όπου έμπαιναν θέματα το αγόρασα τελικά με 25? (γιατί ήθελα παλιότερη έκδοση που είχαν μεταφράσει οι ίδιοι οι καθηγητές και κανείς δεν την είχε). Από ξένο συγγραφέα κι αυτό, αλλά το βιβλίο το ίδιο δεν πολυλέει. Αυτό διάβασα, αυτό με βοήθησε να περάσω στο μάθημα, αλλά τον Tanenbaum δεν τον αλλάζω με τίποτα.
Σε πολλά μαθήματα προσωπικά ποτέ μου δεν πήρα την σαβούρα που έδιναν για πρώτη επιλογή. Κράτησα το δικαίωμά μου στα δωρεάν συγγράμματα που μου παρέχει το ελληνικό κράτος για κάτι ΧΡΗΣΙΜΟ κι όχι για κάτι που θα πάει στο τζάκι. Την σαβούρα ευτυχώς την παίρνουν οι περισσότεροι, οπότε πάντα κάποιος θα έχει να σου δώσει - και θα σε ευχαριστήσει κιόλας που ξεφορτώνεται την σαβούρα του.
