Κατ'εμε,αν οι λόγοι αποβολής είναι σοβαροί,τότε ναι,θεωρώ ότι η αποβολή αρκετών ημερών ίσως είναι μία καλή λύση ώστε τουλάχιστον τα παιδιά να καταλάβουν ότι αυτό που έκαναν ήταν λάθος.Ωστόσο δε μπορείς να επιμείνεις μόνο σε αυτό.Πρέπει να τα διαπαιδαγωγήσεις κιόλας γιατί όπως και να έχει ακόμα και αποβολή να φάνε και να καταλάβουν ότι ήταν λάθος,ίσως κάποια στιγμή το ξανακάνουν.
Είχα συμμαθητή,ο οποίος ασχολιόταν με συνδέσμους ποδοσφαίρου και γενικά ήταν πηγή τρομερής φασαρίας μέσα στο μάθημα.Κολλούσε στους τοίχους αυτοκόλλητα από την αγαπήμενη του ομάδα τα οποία έπαιρνε δώρο από τους συνδέσμους,είχε βάλει φωτιά στο καλαθάκι των αχρήστων,φώναζε,είχε πει αντε γαμήσου σε ένα καθηγητή μας κτλ κτλ.Έφαγε ουκ ολίγες φορές αποβολές αλλά ποτέ δε καταλάβαινε,συνέχιζε το δικό του.Όταν τελειώσαμε το γυμνάσιο,πήγε σε ΕΠΑΛ όπου τα πράγματα έγιναν χειρότερα,άρχιζε να κλέβει κιόλας.Επειδή δεν ήθελαν να του στερήσουν την φοίτηση γιατί παίζει να έτρωγε αποβολή μόνιμη από το σχολείο,του έδωσαν τη δυνατότητα να αλλάξει σχολικό περιβάλλον.Πάλι δε καταλάβαινε και έκανε τα δικά του.Αυτό το παιδί δεν διαπαιδαγωγήθηκε ποτέ,οι γονείς του δεν έδιναν δεκάρα,και κανείς δεν σκέφτηκε να τον βοηθήσει ψυχολογικά μπας και σταματήσει να συμπεριφέρεται σαν αούγκανος και αυστραλοπίθηκος.
Στο νέο σχολικό περιβάλλον συνέχισε τα δικά του,έκανε χυδαία σχόλια σε συμμαθήτριες μου πχ "ωραία κωλάρα έχεις,πότε θα βγούμε" κτλ κτλ.Δε ξέρω τώρα τι κάνει και πως είναι μιας και έχω να τον δω καμιά 4 χρόνια αλλά κάποια στιγμή είχε πάρει το αυτί μου ότι είχε μπλέξει άσχημα και τον έψαχνε και η αστυνομία.Πρέπει να έκανε και χρήση ναρκωτικών,χωρίς να είμαι σίγουρη.
Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως ναι,ποινές όπως αποβολή κτλ σίγουρα μπορούν να διδάξουν τον παραδειγματισμό αλλά από μόνες τους δεν αντιμετωπίζουν την ρίζα του προβλήματος.Το γιατί ένα παιδί έχει ανάγκη να κακοποιεί λεκτικά/ψυχολογικά/σωματικά άλλους,να προξενεί φθορές,να παθιάζεται με πράγματα που δε πρόκειται να του προσφέρουν τίποτα(βλέπε ποδοσφαιρικές ομάδες),να κλέβει κτλ, είναι κάτι πολύ βαθύ που κανονικά το σχολείο θα έπρεπε να το κοιτούσε με την ύπαρξη ενός ενδοσχολικού ψυχολόγου.Αλλά κλασικά,"ποιος νοιάζεται μωρέ,άστον,ορμόνες της ηλικίας είναι θα περάσουν".