Αυτό που εννοώ είναι πως μπορεί και τα καταφέρνει με ευκολία, επειδή ξέρει να χειρίζεται σωστά τα μαθήματά του, να αφομοιώνει εύκολα, να διαβάζει σωστά, προσέχει στο μάθημα, ψάχνετε και τέτοια. Όχι πως δεν δουλεύει αρκετά, όχι πως είναι αργόσχολος...αλλά είναι αρκετά έξυπνος ώστε κάποια πράματα να τα διαχειριστεί πιο σωστά απ' ότι άλλοι. Μάλλον η έκφραση "χωρίς κόπο" δεν ανταποκρίνεται ακριβώς σε αυτό που θέλω να πω....
Συμφωνούμε απόλυτα. Και γω γι' αυτό το μαθητή μιλώ. Και οι στόχοι που αναφέρω, είναι προφανές ότι δεν έχουν καμιά σχέση με βαθμούς που παίρνει για τη μαμά ή για να κατατροπώσει συμμαθητές. Μιλώ για τις σπουδές στο αντικείμενο που αγαπά.
Συμφωνώ και με το τελευταίο κείμενό σου για την παπαγαλία.
Ας κλείσω την παρέμβασή μου σ' αυτή τη συζήτηση της Α' Λυκείου με μια συμβουλή. Δεν υπάρχουν χρήσιμα και άχρηστα πράγματα στα μαθήματα που μας ενδιαφέρουν. Ολα προσθέτουν ένα λιθαράκι στη γνώση του αντικειμένου.
Θα αναφέρω ένα παράδειγμα προς αποφυγή, της απόλυτης χρησιμοθηρίας.
Στη Γ' Λυκείου, ένας συμμαθητής μου διάβαζε στα μαθηματικά μόνο ότι υποτίθεται ότι ήταν χρήσιμο για τις πανελλήνιες. Στη Β΄Λυκείου δεν ασχολούνταν με γεωμετρία, τριγωνομετρία, διανύσματα, κωνικές τομές εκτός από κύκλο (καμιά φορά τυχαίνει γεωμετρικός τόπος στους μιγαδικούς). Αυτά υποτίθεται ότι δεν έχουν σχέση με την ύλη της Γ' Λυκείου (μιγαδικοί, ανάλυση).
Έμαθε μαθηματικά; Όχι, παρόλο που παπαγάλισε τέλεια όσα του είπε ο φροντιστής του ότι χρειάζονται.
Έγραψε καλά; Όχι, διότι αφ' ενός τα μαθηματικά δεν είναι παπαγαλία και αφ' ετέρου έχουν μια συνέχεια. Δε μπορείς να κόψεις και να ράψεις. Η ύλη, από τη Γ' Γυμνασίου και μετά, είναι ουσιαστικά ύλη των πανελληνίων.
Τα ίδια ακριβώς έκανε και στη Φυσική.
