Ε ρε.
Η ζωή δεν είναι καταρχάς μόνο "δουλεύω/κουραζομαι για να βγάλω το ψωμί μου".
Αν ξυπνήσουμε λίγο γενικά, θα συνειδητοποιήσουμε πως
η ζωή έχει και τα καλά της, αυτά τα καλά που έχουμε μια τάση να τα εξαφανίζουμε πάντα.
Ο Θεός δεν καταλαβαίνω που κολλάει στο ποστ. Δεν ευθύνεται ο Θεός για την τωρινή κατάσταση του κόσμου, μην τρελαθούμε.
Αντί λοιπόν να καθόμαστε να αραδιάζουμε κατεβατά με παράπονα για το πως ζούμε σήμερα, κοιτάμε να απολαμβάνουμε τις στιγμές που πιστεύουμε ότι είναι αξίες και προσδίδουν χρώμα στην-κουραστική κι ανυπόφορη συμφωνα με το ποστ- ζωή μας, και να καλυτερεύουμε όπως μπορούμε το μέλλον και το δικό μας, αλλά και των γύρων μας.
Μην τα γενικεύετε όλα, δεν είναι δουλειά=ζωή. Σαφώς θα κουραστούμε, σαφώς θα αγανακτήσουμε, για να ανταμειφθούμε όμως πρέπει να παλέψουμε.
Κι επειδή η ζωή είναι μικρή, με πολλά άσχημα αλλά κι όμορφα αντίστοιχα, στρεφόμαστε στα καλά της, την δεχόμαστε και την ζούμε ΚΑΙ με τις αναποδιές της.
Πως θα ονομαζόταν
ζωή χωρίς αυτές, άλλωστε;
