Διαφωνώ απλά για να διαφωνώ γενικά, ναι, ισχύει όσο δεν πάει. Είναι μικρόβιο, και μ'αρέσει πολύ-- άλλο θέμα.
Αλλά εδώ δεν παίζει αυτό, εδώ διαφωνώ επειδή απλά λες βλακείες και τσουβαλιάζεις κόσμο για την πλάκα. Καθαρά ζήτημα άποψης είναι δηλαδή, τίποτ' άλλο.
Καλές διακοπές και σε σένα, χο!
1)Υποτίθεται ότι όταν λέω "για πάντα" εννοώ ουσιαστικά το "για όσο ζήσει"...εκτός αν έχεις ψευδαισθήσεις αθανασίας!
Ακριβώς:
υποτίθεται. Δεν είμαι στο κεφάλι σου όμως, ευτυχώς (in retrospect), κι άρα χέστηκα τι σκέφτεσαι όταν πετάς αυτά που γράφεις. Ο άλλος καταλαβαίνει αυτά που βγαίνουν απ' αυτά που διαβάζει, όχι απ' αυτά που σκεφτόσουν αλλά δε μπόρεσες να περιγράψεις.
Καταλαβαινόμαστε τότε, ελπίζω, όταν λέμε ότι άλλο το "για πάντα" και άλλο το "για όσο ζήσει" ξεκάθαρα και, κυρίως, ανεξάρτητα απ' το πώς τα 'χεις εσύ στο κεφάλι σου. Είναι εντελώς ασύνδετες φάσεις, εντελώς όμως, στα πρώτα τους στάδια τουλάχιστον. Το να μην το βλέπεις απλά χρόνο χάνει και στους δύο τώρα.
Δυο παραδείγματα.
Σχέση για πάντα: Ξεκινάμε να κάνουμε κάτι μαζί αλλά θα με πειράξει χοντρά αν αύριο αυτό σπάσει για οποιονδήποτε λόγο.
Σχέση για όσο ζήσει: Ξεκινάμε να κάνουμε κάτι μαζί αλλά χέστηκα (κι εσύ το ίδιο) αν αύριο αυτό σπάσει για οποιονδήποτε λόγο.
Η διαφορά? Στο συναισθηματικό δέσιμο προφανώς. Είναι εντελώς διαφορετικά τα μυαλά δυο τύπων που πάνε να κάνουν κάτι για πάντα και εντελώς διαφορετικά δυο που απλά πάνε και βλέπουν. Οι πρώτοι έχουν ανάγκη να 'ναι μαζί, γιατί υπάρχουν συναισθήματα στη μέση, καλά ανεπτυγμένα συναισθήματα που θα σε κυνηγάνε μετά αν δε βγει η φάση, ενώ οι δεύτεροι είναι ψιλοσταρχίδια τους: υπάρχουν πράγματα, ίσως, που τους ωθούν να πειραματιστούν, αλλά τίποτα τελικό ρε φίλε, πώς το λένε, η πεμπτουσία του "πάμε και βλέπουμε" είναι, μπορεί να εξελιχθεί κάτι απ' αυτό μπορεί όχι. Σε κάθε περίπτωση δε μας πολυνοιάζει απ' τη στιγμή που δεν παίζουν χοντρά συναισθήματα μεταξύ μας-- αν παίζουν και καθόλου.
Η δεύτερη περίπτωση είναι αρκετές φορές το πρώτο στάδιο της πρώτης, αλλά αυτό δεν τις ταυτίζει όσο ψυχάκιας και να 'σαι.
3)Όλα τα πράγματα στη ζωή έχουν έναν άμεσο κι έναν απώτερο σκοπό...από εκεί και πέρα κάποιοι εστιάζουν στον άμεσο,κάποιοι στον απώτερο και κάποιοι εναρμονίζουν και τα δύο!
Όλα τα πράγματα στη ζωή έχουν... ΔΕΝ ΞΕΡΩ. Τι, θα βγάλουμε κανόνες και για τη ζωή τώρα? Να γενικεύσουμε για τον ορισμό της γενικότητας ξερωγώ κι άλλα τέτοια?
Γενικά τα εκδίδεις κάπου αυτά? Nα 'χω ένα σημείο αναφοράς τουλάχιστον, κάτι να καίω.
Εγώ, πάντως, που απαντάω τώρα δεν έχω κανέναν απολύτως σκοπό. Η αιτία είν' το μικρόβιο που 'λεγα πάνω, αλλά με καμιά προοπτική να σε πείσω ή κάτι ας πούμε. Σιγά.
Αρά να μια εξαίρεση. Ε, όλο και κάποια άλλη θα βρούμε, ε?
