Προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους όσοι πηγαίνουν τουλάχιστο λύκειο δύο βιβλία του Ντίκενς: πρώτον, το "Ζοφερό Οίκο", λίγο ογκώδες αλλά πολύ βαθύ, διασκεδαστικό, με χιούμορ, αλλά και τραγικά σημεία και τις "Μεγάλες προσδοκίες", με ακόμη περισσότερο χιούμορ και σάτιρα. Οι παράγραφοι που περιγράφει το σχολείο που πήγαινε όταν ήταν παιδί ο ήρωας είναι φοβερές!!! Δυστυχώς μεταφράσεις του Ντίκενς στη χώρα μας υπάρχουν ελάχιστες ....
Επίσης, αν σας αρέσει αυτό το στυλ, διαβάστε τον "Πόλεμο και Ειρήνη" του Τολστόι.
-----------------------------------------
Νομίζω όμως ότι το Μπρίσινγκρ ήταν κατώτερο των δύο πρώτων και αρκετά κουραστικό.