Εσύ δεν ήσουν που μας έλεγες παραπάνω ότι το τι θα μάθει το παιδί και πώς είναι δική σου ευθύνη; Τώρα έγινε δική μας;
Ακόμη και η ενσωμάτωση στο σχολικό περιβάλλον είναι δουλειά των γονιών, ενώ το περιβάλλον καθορίζεται πρωτίστως από τους δασκάλους;
Φυσικά! Όλα είναι δική μας δουλειά.
Το διάβασμα που κάνουν κάθε απόγευμα οι γονείς στα παιδιά τους, ώρες ατελείωτες, μετά από εξοντωτικές ατελείωτες ώρες εργασίας ή δουλειάς (συνηθέστερα) κατά τις πρώτες τάξεις του δημοτικού, όπως έχω την ευκαιρία να γνωρίζω από πρώτο, δεύτερο και τρίτο χέρι, είναι ενδεικτικό του πώς νοείται η παιδεία σήμερα.
Πολλές φορές έχω σκεφτεί ότι το σχολείο αποτελεί έναν χώρο "παρκαρίσματος" των παιδιών κι εξέτασης του αν οι γονείς κάνουν καλό μάθημα στο σπίτι.


Τον μόνο ρόλο που βρίσκω ότι το σχολείο εξακολουθεί να παίζει είναι αυτός της κοινωνικοποίησης των μαθητών, όμως κι αυτή εντάσσεται σε
κοινωνικά πρότυπα που διαπνέονται από ανταγωνισμό, λατρεία της μετριότητας, συμβατικότητα ως προς τα ήθη, επιφανειακή ευγένεια και μικροαστική κατά συνθήκην υποκρισία. Ένα σχολείο που προσπαθεί να συντηρήσει την κοινωνική παθογένεια του στάτους, αντί να φιλοδοξεί να την αλλάξει.