Αισθάνεσαι σαν υπνοτισμένος σε έναν ωραίο όνειρο με αβέβαιο τέλος...συνήθως τις περισσότερες φορές, το τέλος είναι η προδοσία και η απιστία εκ της μίας ή και των δυο πλευρών (μαθηματικώς εξακριβωμένο) δηλ., κέρατο, βαρεμάρα, ανία, ρουτίνα,...κ.α.! Τα πάντα στην ζωή είναι φθαρτά...οπότε δεν υπάρχει λόγος να λέμε μεγάλα «λόγια» και να δινόμαστε εξ' ολοκλήρου «συναισθηματικά». Ας γίνονται μικρά και σταθερά βήματα και ας κρατάμε και τίποτα για τον εαυτό μας.