Το πιστοποιητικο πρέπει να είναι το έναυσμα για να ξεκινησει κάποιος την βαθυτατη εξερευνηση μιας γλώσσας.Οι πιο πολλοι σταματουν την ενασχοληση με την κατοχη του πιστοποιητικου.Αλλα εκει πρεπει να ξεκινησει η πραγματικη ενασχοληση με τη γλωσσα,τα ηθη,τα εθιμα,την κουλτουρα και πολιτισμο της.
Το θέμα που έθεσα ουσιαστικά είναι η
φύση της ενασχόλησης με την ξένη γλώσσα... Η γλωσσομάθεια που προάγουν τα φροντιστήρια είναι πολύ "τυπική" και "μηχανική" και περιορίζεται στην εκμάθηση της γραμματικής, του συντακτικού, της γραπτής και της προφορικής έκφρασης, για απλά ως επί το πλείστον θέματα. Αφού καποιος μαθητής "τελειοποιήσει" (?) μια ξένη γλώσσα με την απόκτηση διπλώματος επιπέδου Γ2, δεν του παρέχεται καμμία δυνατότητα συνέχισης της εκμάθησης...
Ο μέσεος μαθητής μπορεί να έχει το Proficiency, λόγου χάριν, αλλά να μην έχει γνώσεις για τον αγγλικό πολιτισμό... Ως φοιτήτρια φιλολογίας, έχω ακούσει πάμπολλες φορές σε πανεπιστημιακές διαλέξεις να τονίζεται πως η γλώσσα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον πολιτισμό ενός λαού (των ομιλητών της), γεγονός που αποσιωπάται εντελώς στα φροντιστήρια!
Σαφώς και η εκμάθηση της δομής μιας γλώσσας είναι απαραίτητη, αλλά η γλωσσομάθεια δεν σταματάει εκεί!!! Αυτή είναι μόνο η αρχή για όποιον ενδιαφέρεται πραγματικά για την ουσιαστική γνώση ξένων γλωσσών!!!
Κατ'εμέ κάθε κάτοχος ξενόγλωσσων διπλωμάτων (και όχι πτυχίων, όπως λανθασμένα έχει επικρατήσει - το πτυχίο είναι μόνο το πανεπιστημιακό), θα έπρεπε να γνωρίζει έστω και τα βασικά στοιχεία για τον πολιτισμό των γλωσσών που έχει μάθει (και με τη λέξη "πολιτισμός" εδώ εννοώ την ιστορία, τη λογοτεχνία, τα ήθη, τα έθιμα και τη νοοτροπία ενός λαού...). Και ας μην βιαστεί κάποιος να πεί ότι η νοοτροπία μαθαίνεται μόνο αν ζήσει κάποιος σε μια ξένη χώρα... Η νοοτροπία μαθαίνεται και έτσι,
αλλά και μέσω των βιβλίων, των ιστορικών αφηγήσεων κλπ. Πάράδειγμα η αρχαία Ελλάδα: κανείς από εμάς δεν έζησε εκείνη την εποχή, αλλά γνωρίζουμε κάποια πράγματα για τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, λόγω των βιβλίων που έχουμε διαβάσει, στα σχολικά, πανεπιστημιακά και μετέεπιτα χρόνια...
Φιλικά,
Lita Athens