Ακόμα κι αν θεωρήσουμε ευνοϊκή τη συγκατοίκηση ενός ζευγαριού (που προσωπικά διαφωνώ, τουλάχιστον οσον αφορά τα φοιτητικά χρόνια), όταν λήξει η σχέση η κατάσταση θα είναι πάρα πολύ περίεργη. Αρχικά μπορεί κανένας από τους δύο να μη θέλει να μετακομίσει, γιατί το σπίτι βολεύει (τοποθεσία, ενοίκιο κτλ). Έπειτα, μπορεί κανένας από τους δύο να μη δύναται να βρει έναν κατάλληλο νέο συγκάτοικο. Φαντάσου, λοιπόν, να είσαι αυτός που δεν ήθελε τον χωρισμό και το έτερον ήμισυ να κουβαλάει τους νέους συντρόφους του στο σπίτι που ήταν η ερωτική σας φωλίτσα.
Ακριβώς επειδή είναι δύσκολο να ταιριάξεις με κάποιον άλλο, πιστεύω πως όσο πιο διαφορετικές καθημερινότητες έχουν δύο συγκάτοικοι, τόσο το καλύτερο. Προσωπικά θα προτιμούσα να πηγαίνουμε σε διαφορετική σχολή, να δουλεύουμε άλλες ώρες και να μην είμαστε κολλητοί, ώστε να "πρέπει" να βγαίνουμε μαζί. Έτσι οι ώρες επαφής είναι κυρίως οι ώρες που συμπίπτουν και οι δύο στο σπίτι κι έτσι περιορίζονται οι τριβές και οι αντιθέσεις. Όσον αφορά τα 0.25€, story of my life, μήπως γνωριζόμαστε και μ' έχεις ακούσει να κράζω;
Όταν προκύπτουν τέτοιες καταστάσεις, απλώς αποφασίζεις πως τα τρόφιμα θα αγοράζονται ξεχωριστά, ακόμα κι αν καταλήξετε με ακριβώς τα ίδια πράγματα x2 στο ψυγείο, κι έχεις το κεφάλι σου ήσυχο.
Από τους γνωστούς μου, πλέον, θεωρώ πως δεν θα μπορούσα να συγκατοικήσω με κανέναν. Θα προτιμούσα κάποιον άγνωστο με τον οποίο όμως να υπήρχαν αυστηροί κανόνες που να τηρούνται.
