Σπούδασα Νομική, αλλά επιθυμώ να δώσω κατατακτήριες για να μπω σε Τμήμα Πληροφορικής

[Guest 387112]

Φυσικά και όχι Απλά τα Μαθηματικά παρουσιάζονται ως μια επιστήμη για όσους δεν έχουν κάποια "επαγγελματική" στόχευση με αποτέλεσμα ο μέσος Έλληνας μαθητής να πλάθει στο μυαλό του σενάρια ότι ο κακός δράκος του παραμυθιού είναι στο Μαθηματικό ή Φυσικό Τμήμα. Ξέρεις πολύ καλά πως το λέω.



Αυτό είναι μια αλήθεια, αλλά όσα πτυχία και να κάνει κάποιος, δουλειά δεν βρίσκει. Το θέμα δεν είναι η συλλογή πτυχίων αλλά το πόσο καλός είναι κάποιος στο βασικό πτυχίο του. Θα ήθελα να μου βρεις έναν καλό Έλληνα πτυχιούχο Ιατρικής, Μαθηματικών, Πληροφορικής, Χημ.Μηχανικών, Γεωλογίας κτλ που να είναι "expert" σε κάποιον επιστημονικό κλάδο του πάνω στο βασικό πτυχίο του. Αντιθέτως, η λογική κάνουμε λίγο από αυτό και μετά στρεφόμαστε με μπακαλίστικες μεθόδους σε 2-3 άλλες επιστήμες δεν οδηγεί κάπου. Απλά ξεφτιλίζεται η έννοια των σπουδών και η αξία των πτυχίων έτσι.

Ο λόγος που αρκετοί Έλληνες τρομάζουν στην ιδέα να ζήσουν σε κάποια χώρα της ΕΕ εκτός Ελλάδας, είναι καθαρά λόγω ξένης γλώσσας και υπερπροστασίας από τη μαμά μέχρι τα 50. Μπορεί να έχουν διπλώματα γλωσσομάθειας αλλά δεν σημαίνει ότι χειρίζονται τη γλώσσα σε επίπεδο συναλλαγής. Όντως είναι παράλογο να ζούμε στην Ευρώπη και να το θεωρούμε κατόρθωμα να παίρνουμε το αεροπλάνο και σε 2 ώρες να είμαστε Βιέννη. Προτιμούμε να τρώμε λεφτά σε διακοπές στην Πάρο και σε ξεκωλάδικα στην Θεσ/νίκη και κατά τ' άλλα να φαίνεται ακριβή η Πράγα ως τόπος διαμονής, άσχετα αν η ποιότητα ζωής στην Ελλάδα είναι απαίσια και μόνιμα μιζέρια.

Πέρα από τον ήλιο και τους φίλους, με τι τρόπο μπορεί κάποιος να ζήσει (θα ήθελα επιχειρήματα οικονομικού τύπου); Δεν θα ήθελα να σκεφτώ τι θα συνέβαινε αν μας πετάξουν από την ΕΕ. Τότε θα βγαίνουν κλαψομαρίες και θα ρωτάνε υποκριτικά "μα η Ευρώπη δίπλα είναι γιατί δεν μπορούμε να πάμε".



Είναι επιλογή των κατοίκων τι ακριβώς τους ευχαριστεί. Προσωπικά κάνω τούμπες, αφού τους αρέσει. Γι' αυτό θα πρέπει να κάνουν τσιμουδιά. Να κάνουν ότι κοιμούνται που είπε και ο άλλος.

Το οικονομικό σκέλος το θεωρώ φτηνή δικαιολογία για να μην θέλει κάποιος να πάει στο εξωτερικό είτε για σπουδές είτε για δουλειά. Καλό θα ήταν, να υπήρχε ειλικρίνεια μεταξύ μας και να μην δουλευόμαστε. Η διαμονή στην Λαμία ή στην Άρτα πιο πολύ ακριβή είναι (και δεν μιλάμε για μεγάλες πόλεις).

Ούτως η άλλως σε 20 χρόνια σε αυτή τη χώρα θα επικρατεί το χάος. 40αριδες με βασικό 700ευρω, και αυτό όσοι δεν είναι άνεργοι, χωρίς στήριξη συνταξαρων που απολαμβάνουν τώρα θα κληθούν να συντηρησουν το σπίτι, αμάξι και όλα τα έξοδα των παιδιών. Κάτι που δεν γίνεται βέβαια με τέτοιους μισθούς. Μονόδρομος είναι Ευρώπη, είναι κάτι πολύ δύσκολο στην αρχή αλλά εκεί υπάρχει ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας. Όσοι είναι υπερπατριωτες και πουν αν φύγουν όλοι ποιος θα μείνει, ας σκεφτούν τι έχουν ψηφίσει. Αλλά ο Έλληνας τα θέλει όλα, και να βολευτεί και να κλέψει, και να ψηφίζει κλέφτες και ψεύτες και να πάει καλά η χώρα. Αυτό δεν γίνεται

 

[nPb]

Ακριβώς. Ήδη πάμε για ενοποιημένη Ευρώπη με διάφορα ψηφιακά μέσα που σημαίνει ότι Ευρωπαίοι πολίτες θα έρχονται και στην Ελλάδα για να ζήσουν. Δεν θα υπάρχουν σύνορα όπως το οραματίζονται οι Έλληνες εκείνοι που θέλουν τη χώρα σε μόνιμη εσωστρέφεια και μιζέρια. Τα σύνορα των Ευρωπαϊκών χωρών θα είναι σε cloud και με άλλους τύπους (π.χ. επαγγελματικούς στρατούς, ψηφιακά κλειδιά κτλ). Aναγκαστικά για λόγους επιβίωσης αρκετοί Έλληνες θα ζουν ανά πάσα στιγμή στο εξωτερικό. Το θεωρώ μεγάλη βλακεία να σκεφτόμαστε ως δικαιολογία απραξίας την απόσταση Βερολίνο-Αθήνα ή Στοκχόλμη-Αθήνα, από τη στιγμή που υπάρχουν τα μέσα και η τεχνολογία.

 

[Samael]

Φυσικά και όχι Απλά τα Μαθηματικά παρουσιάζονται ως μια επιστήμη για όσους δεν έχουν κάποια "επαγγελματική" στόχευση με αποτέλεσμα ο μέσος Έλληνας μαθητής να πλάθει στο μυαλό του σενάρια ότι ο κακός δράκος του παραμυθιού είναι στο Μαθηματικό ή Φυσικό Τμήμα. Ξέρεις πολύ καλά πως το λέω.



Αυτό είναι μια αλήθεια, αλλά όσα πτυχία και να κάνει κάποιος, δουλειά δεν βρίσκει. Το θέμα δεν είναι η συλλογή πτυχίων αλλά το πόσο καλός είναι κάποιος στο βασικό πτυχίο του. Θα ήθελα να μου βρεις έναν καλό Έλληνα πτυχιούχο Ιατρικής, Μαθηματικών, Πληροφορικής, Χημ.Μηχανικών, Γεωλογίας κτλ που να είναι "expert" σε κάποιον επιστημονικό κλάδο του πάνω στο βασικό πτυχίο του. Αντιθέτως, η λογική κάνουμε λίγο από αυτό και μετά στρεφόμαστε με μπακαλίστικες μεθόδους σε 2-3 άλλες επιστήμες δεν οδηγεί κάπου. Απλά ξεφτιλίζεται η έννοια των σπουδών και η αξία των πτυχίων έτσι.

Τα μαθηματικά είναι μια επιστήμη που απαιτούν πολύ αφοσίωση και εξάσκηση. Δεν θεωρώ οτι υπάρχει άνθρωπος που γεννιέται με ικανότητα να κάνει μαθηματικά ενώ κάποιος άλλος χωρίς αυτή. Όλοι μπορούν, και όλοι κάνουν μαθηματικά. Είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα(ούτως η άλλως πολλά μαθηματικά προβλήματα είναι εμπνευσμένα απο αυτά της καθημερινότητας). Ωστόσο πιστεύω οτι υπάρχουν άνθρωποι που δεν απολαμβάνουν την μαθηματική σκέψη, αλλά προτιμούν κάτι πιο ελεύθερο ή δημιουργικό ή τέλος πάντων πιο διαισθητικό απο τις εξισώσεις και την ακριβή και λεπτομερή σκέψη.

Αυτό εξηγεί εν μέρει γιατί το ποσοστό των αντρών σε αντίστοιχα τμήματα είναι δραματικά υψηλότερα. Ο άντρας κατά πλειοψηφία προτιμάει να σκεφτεί αναλυτικά. Η γυναίκα απο την άλλη είναι πιο διαισθητική και για αυτό προτιμάει τμήματα όπως η βιολογία, η χημεία & η ιατρική, που απαιτούν άλλου είδους skills για να πετύχεις. Στατιστικά αυτά πάντα έτσι,ούτε ο άντρας προτιμάει πάντα την αναλυτική σκέψη ούτε η γυναίκα την διαισθητική, εξαιρέσεις υπάρχουν πολλές. Ένας λόγος τώρα που ακόμα και άντρες υποψήφιοι δεν τα προτιμούν αυτά τα τμήματα είναι ότι βάζεις πολύ κόπο, και στο τέλος βλέπεις ότι το πτυχίο σου δεν έχει αντίκρισμα στην αγορά. Εκπαιδεύεσαι για να σου πουν στο τέλος οτι πρέπει να εκπαιδευτείς πάλι.

Έχεις δίκιο σε αυτό που λες για το εξωτερικό και συμφωνώ. Το θέμα όμως είναι οτι υπάρχει μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων που αγαπάνε τον τόπο τους και δεν θέλουν να αφήσουν οικογένεια, φίλους & κοπέλα για να πάνε έξω. Σωστό ή λάθος, δεν ξέρω, αλλά νομίζω οτι είναι μια επιθυμία που οφείλουμε να την σεβόμαστε γιατί είναι επιλογή του καθενός. Γιατί λοιπόν ένας άνθρωπος πάνω στο άνθος της ηλικίας του, στα 20 του χρόνια, που θέλει να περνάει καλά, να σπουδάζει σε ένα τμήμα με μ.ο. αποφοίτησης 6-8 χρόνια ; Που θα χρειαστεί οπωσδήποτε μεταπτυχιακό , δηλαδή βάλε +1-2 χρόνια ,και βάλε και στρατό + 1 χρόνο. Και να μην βρίσκει και αξιοπρεπή δουλειά στον τόπο του, ή εαν βρει να είναι τελείως άπειρος, σε μια ηλικία κοντά στα 30 ; Προφανώς η άποψη είναι exaggerated,αλλά στατιστικά αυτό σκέφτεται ο μέσος 17χρονος, όταν οι "έμπειροι" καθηγητές του δεν του λένε τι μπορεί να κάνει εαν πάει έξω, αλλά πως αντιμετωπίζουμε εδώ τα πράγματα. Οι εξαιρέσεις πάντα βρίσκουν τον δρόμο τους βέβαια όσο δύσκολα και εαν είναι τα πράγματα.

 

[efi25]

Καλημέρα. Είμαι απόφοιτος νομικής με άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Τελείωσα την νομική του ΑΠΘ. Δυστυχώς όσο και αν μου αρέσει το αντικείμενο αυτό δεν μπορώ να βρω αξιοπρεπή δουλειά που να μου εξασφαλιζει τα βασικά έξοδα διαβίωσης και ασφάλεια υγείας. Έχω στείλει σε όλη την Ελλάδα και σε άσχετες ακόμη δουλειες πλέον. Αλλά τίποτε. Δυστυχώς για μένα δεν υπάρχει η λύση του εξωτερικού ως δικηγορος. Το πτυχίο μου δεν παρέχει καμία κινητικότητα λόγω διαφοράς δικαίου και δεν αναγνωρίζεται ως ισότιμο. Το έχω επιβεβαιώσει κατόπιν επικοινωνίας με αλλοδαπές αρχές. Η λύση λοιπόν που σκέφτηκα είναι να δώσω κατατακτήριες για πληροφορική. Όμως είμαι σε πολύ άσχημη οικονομική κατάσταση και οι γονείς μου δεν μπορούν να με βοηθήσουν καθόλου. Ξέρω πως θα πρέπει να μάθω ξανά όλα τα μαθηματικά με τα οποία έχω χρόνια να ασχοληθώ. Αλλά είμαι αποφασισμένος. Το θέμα είναι πως αν περάσω πληροφορικη και συνεχιστεί αυτή η απελπιστική κατάσταση είναι πιθανόν να είναι άνεργος και ανασφαλιστος για άλλα τέσσερα χρόνια. Επίσης ειμαι επαρχία. Αν περάσω στην σχολή και δουλεύω πάρτ τάιμ για 300 ευρώ δεν θα μου φθάνει ούτε για το ενοίκιο. Σκέφτομαι επειδή γνωρίζω άριστα Γερμανικα και αγγλικά να σπουδάσω εξ αρχής Γερμανία αφού θα έχω δουλέψει σε άσχετο αντικείμενο με την νομική αναγκαστικά και θα έχω κάποια χρήματα στην άκρη. Θα ήθελα πολύ τις γνώμες σας.

Συναδελφε γραφω για να σε ενθαρρυνω. Θα σου ελεγα εφοσον θες το αντικειμενο να προσπαθησεις να μαζεψεις χρηματα για ενα μεταπτυχιακο στην Ελλαδα κοντα στην πολη σου (υπαρχουν καποια που εχουν μαθηματα μονο 1-2 μερες τη βδομαδα). Θα σε συμβουλευα να κανεις ειτε Ευρωπαικο ειτε κατι με Τεχνολογια. Αυτα εχουν πολλη περαση και μπορεις να δουλεψεις ως συμβουλος σε εταιριες στο εξωτερικο, δεν εχει καμια σχεση το ελληνικο πανεπιστημιο, εκει πας μονο με το μαστερ. Πρωτα βεβαια συνηθως κανεις μια πρακτικη για να σε γνωρισει η εταιρια αλλα αυτη ειναι 3-4 μηνες και μετα εχεις δυνατοτητες για κανονικη θεση. Με ευρωπαικο κυριως μπορεις να μπεις αρχικα ως ασκουμενος και μετεπειτα με συμβολαιο στην ΕΕ, ετσι το εχουν κανει πολλοι. Εκει δε θα εχει καμια σχεση η χωρα του πτυχιου ουτε αν εισαι δικηγορος στην Ελλαδα. Μην απογοητευεσαι, υπαρχουν διεξοδοι, αν ειναι να κανεις παρτ ταιμ για να γινεις πληροφορικαριος μαζεψε τα για να κανεις μαστερ κ να πας Βρυξελλες. Για περισσοτερα στειλε πμ. Δεν ξερω να σου πω για πληροφορικη, θεωρητικα ειναι δυσκολο νομικος να μεταπηδησει εκει, αλλα αν σου κοβει στα μαθηματικα δε θα εχεις τοσο θεμα. Ας πουμε εγω ειμαι ασχετη απο μαθηματικα κλπ, χειροτερη δεν εχει βγει απο μενα, οποτε το να κανω πληροφορικη οσο και να με ελκυει, θα μου ηταν εφιαλτης.Παρολα αυτα δε χανεις κατι να εισαι γραμμενος παραλληλα και σε μια πληροφορικη, μαζι με το πτυχιο της νομικης κανουν καλο συνδυασμο!

 

[nPb]

Ας πουμε εγω ειμαι ασχετη απο μαθηματικα κλπ, χειροτερη δεν εχει βγει απο μενα, οποτε το να κανω πληροφορικη οσο και να με ελκυει, θα μου ηταν εφιαλτης.Παρολα αυτα δε χανεις κατι να εισαι γραμμενος παραλληλα και σε μια πληροφορικη, μαζι με το πτυχιο της νομικης κανουν καλο συνδυασμο!

Η Πληροφορική δεν έχει τόσο σχέση με τα Μαθηματικά πλέον στον εργασιακό χώρο όπου μπλέκουν διαφορετικές επιστήμες και οι ακαδημαϊκές γνώσεις δεν χρειάζονται, αλλά και πάλι, αν υποθέσουμε ότι τα Μαθηματικά δεν αποτελούν το μεγάλο πρόβλημα για τα σχετικά πανεπιστημιακά μαθήματα και εργασίες εξαμήνων, αρκετοί απόφοιτοι Τμημάτων Πληροφορικής έχουν ένα θεματάκι με τον προγραμματισμό κρίνοντας από διάφορες παραμέτρους:

- βαθμοί σε μεμονωμένα μαθήματα όπου το 80% της ύλης είναι ξερός προγραμματισμός (γραφή κώδικα)
- είδος μεταπτυχιακού και πόσο αυτό απομακρύνεται από τον βασικό πυρήνα της Πληροφορικής.

Συνήθως οι μέτριοι και κακοί πρώην φοιτητές, αποφεύγουν να εμβαθύνουν στην επιστήμη τους και ψάχνουν σανίδες σωτηρίας για να μπουν στην αγορά εργασίας (χωρίς αυτό πάντα να πετυχαίνει) με άλλες διαδρομές. Πάντα είχα μια απορία που την διατύπωσα και παραπάνω: για ποιο λόγο να μην θέλει κάποιος να γίνει expert στην επιστήμη του; Πριν μεταπηδήσουμε σε κάτι άλλο, πόσο καλά γνωρίζουμε την μια επιστήμη; Στο εξωτερικό από όσο έχω δει, ακαδημαϊκά υπολογιστικά μοντέλα σε προσομοιώσεις (π.χ. κώδικας προσομοίωσης πτήσης αεροσκάφους, ή ροής αέρα από όγκο μεταβαλλόμενου σχήματος καθώς αλλάζει ο χρόνος ανά δευτερόλεπτο) συνήθως τα δουλεύουν πολύ καλά Ρώσοι Φυσικοί ή γενικά πτυχιούχοι Φυσικοί (χωρίς μεταπτυχιακά).

Ο κώδικας για αυτούς τους αποφοίτους, είναι κάτι σαν φυσική προέκταση της σκέψης τους. Κάτι ανάλογο δεν έχω δει στην Ελλάδα.

 

[Samael]

Η Πληροφορική δεν έχει τόσο σχέση με τα Μαθηματικά πλέον στον εργασιακό χώρο όπου μπλέκουν διαφορετικές επιστήμες και οι ακαδημαϊκές γνώσεις δεν χρειάζονται, αλλά και πάλι, αν υποθέσουμε ότι τα Μαθηματικά δεν αποτελούν το μεγάλο πρόβλημα για τα σχετικά πανεπιστημιακά μαθήματα και εργασίες εξαμήνων, αρκετοί απόφοιτοι Τμημάτων Πληροφορικής έχουν ένα θεματάκι με τον προγραμματισμό κρίνοντας από διάφορες παραμέτρους:

- βαθμοί σε μεμονωμένα μαθήματα όπου το 80% της ύλης είναι ξερός προγραμματισμός (γραφή κώδικα)
- είδος μεταπτυχιακού και πόσο αυτό απομακρύνεται από τον βασικό πυρήνα της Πληροφορικής.

Συνήθως οι μέτριοι και κακοί πρώην φοιτητές, αποφεύγουν να εμβαθύνουν στην επιστήμη τους και ψάχνουν σανίδες σωτηρίας για να μπουν στην αγορά εργασίας (χωρίς αυτό πάντα να πετυχαίνει). Πάντα είχα μια απορία που την διατύπωσα και παραπάνω: για ποιο λόγο να μην θέλει κάποιος να γίνει expert στην επιστήμη του; Πριν μεταπηδήσουμε σε κάτι άλλο, πόσο καλά γνωρίζουμε την μια επιστήμη; Στο εξωτερικό από όσο έχω δει, ακαδημαϊκά υπολογιστικά μοντέλα σε προσομοιώσεις (π.χ. κώδικας προσομοίωσης πτήσης αεροσκάφους, ή ροής αέρα από όγκο μεταβαλλόμενου σχήματος καθώς αλλάζει ο χρόνος ανά δευτερόλεπτο) συνήθως τα δουλεύουν πολύ καλά Ρώσοι Φυσικοί ή γενικά πτυχιούχοι Φυσικοί (χωρίς μεταπτυχιακά).

Μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις-που αποτελούν την πλειοψηφία-θα προτιμήσουν άτομα που έχουν σε ένα μέτριο επίπεδο πολλά και διαφορετικά skills. Εταιρίες με πελάτες που έχουν ειδικές απαιτήσεις και τα κατάλληλα resources είναι πιθανότερο να αναζητήσουν κάποιον expert. Απο ότι έχω παρατηρήσει, οι πρώτοι στο μέλλον ανεβαίνουν ιεραρχικά σε project managers και βγάζουν χοντρά. Οι δεύτεροι, επειδή είναι λίγοι οι ικανοί ή επειδή το αντικείμενο τους είναι δύσκολο και κάνει stall την διαδικασία, καταλήγει να αυτοματοποιείται κάπως ώστε να μην είναι απαραίτητοι.

Εκτός αυτού να αναφέρω οτι προσωπικά δεν θεωρώ οτι κάποιος χρειάζεται να έχει γίνει ειδικός σε μια περιοχή για να μάθει νέα πράγματα σε μια άλλη, ή για να παράξει ικανοποιητικό έργο για την εκάστοτε εφαρμογή. Κάπως πρέπει να ξεκινήσει κάποιος να αποκτάει εμπειρία για να χτίσει το expertise του. Εαν και το expertise είναι υποκειμενική έννοια εαν πάμε βαθύτερα. Οι πιο πολλοί experts είναι πολύ modest άνθρωποι και απλά λένε οτι έχουν εμπειρία σε έναν συγκεκριμένο τομέα.

 

[efi25]

Η Πληροφορική δεν έχει τόσο σχέση με τα Μαθηματικά πλέον στον εργασιακό χώρο όπου μπλέκουν διαφορετικές επιστήμες και οι ακαδημαϊκές γνώσεις δεν χρειάζονται, αλλά και πάλι, αν υποθέσουμε ότι τα Μαθηματικά δεν αποτελούν το μεγάλο πρόβλημα για τα σχετικά πανεπιστημιακά μαθήματα και εργασίες εξαμήνων, αρκετοί απόφοιτοι Τμημάτων Πληροφορικής έχουν ένα θεματάκι με τον προγραμματισμό κρίνοντας από διάφορες παραμέτρους:

- βαθμοί σε μεμονωμένα μαθήματα όπου το 80% της ύλης είναι ξερός προγραμματισμός (γραφή κώδικα)
- είδος μεταπτυχιακού και πόσο αυτό απομακρύνεται από τον βασικό πυρήνα της Πληροφορικής.

Συνήθως οι μέτριοι και κακοί πρώην φοιτητές, αποφεύγουν να εμβαθύνουν στην επιστήμη τους και ψάχνουν σανίδες σωτηρίας για να μπουν στην αγορά εργασίας (χωρίς αυτό πάντα να πετυχαίνει) με άλλες διαδρομές. Πάντα είχα μια απορία που την διατύπωσα και παραπάνω: για ποιο λόγο να μην θέλει κάποιος να γίνει expert στην επιστήμη του; Πριν μεταπηδήσουμε σε κάτι άλλο, πόσο καλά γνωρίζουμε την μια επιστήμη; Στο εξωτερικό από όσο έχω δει, ακαδημαϊκά υπολογιστικά μοντέλα σε προσομοιώσεις (π.χ. κώδικας προσομοίωσης πτήσης αεροσκάφους, ή ροής αέρα από όγκο μεταβαλλόμενου σχήματος καθώς αλλάζει ο χρόνος ανά δευτερόλεπτο) συνήθως τα δουλεύουν πολύ καλά Ρώσοι Φυσικοί ή γενικά πτυχιούχοι Φυσικοί (χωρίς μεταπτυχιακά).

Ο κώδικας για αυτούς τους αποφοίτους, είναι κάτι σαν φυσική προέκταση της σκέψης τους. Κάτι ανάλογο δεν έχω δει στην Ελλάδα.

Ναι εγω δεν εννοουσα τοσο τα μαθηματικα αυτα καθεαυτα, εννοουσα ολα αυτα τα λατρεμενα θετικουλια που εχουν κατι τρισχαριτωμενα αριθμακια, ακυρες γραμμουλες και τυπους. Ολα αυτα μαθηματικα τα λεω, χαριν ευκολιας αν και ειναι λαθος προφανως!

 

[Samael]

Ναι εγω δεν εννοουσα τοσο τα μαθηματικα αυτα καθεαυτα, εννοουσα ολα αυτα τα λατρεμενα θετικουλια που εχουν κατι τρισχαριτωμενα αριθμακια, ακυρες γραμμουλες και τυπους. Ολα αυτα μαθηματικα τα λεω, χαριν ευκολιας αν και ειναι λαθος προφανως!

Σε συγχωρούμε γιατί είπες τρισχαριτωμένα αριθμάκια .
Πάντως ο προγραμματισμός αφορά κυρίως την δημιουργικότητα, οπότε δεν έχει άκυρους τύπους, γραμμούλες κτλπ. Επίσης δεν χρειάζεται να ξέρεις και πολλά μαθηματικά για να φτιάξεις αρχικά κάποια απλά αλλά ιδιαίτερα συναρπαστικά και χρήσιμα προγραμματάκια. Εκτός βέβαια εάν αυτό που προσπαθείς να φτιάξεις χρειάζεται κάποια μαθηματικά. Αλλά εκεί τα μαθαίνεις στην πορεία. Ίσως το δοκίμαζες και εσύ κάποια στιγμή,απλά απο περιέργεια.

 

[nPb]

Μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις-που αποτελούν την πλειοψηφία-θα προτιμήσουν άτομα που έχουν σε ένα μέτριο επίπεδο πολλά και διαφορετικά skills. Εταιρίες με πελάτες που έχουν ειδικές απαιτήσεις και τα κατάλληλα resources είναι πιθανότερο να αναζητήσουν κάποιον expert. Απο ότι έχω παρατηρήσει, οι πρώτοι στο μέλλον ανεβαίνουν ιεραρχικά σε project managers και βγάζουν χοντρά. Οι δεύτεροι, επειδή είναι λίγοι οι ικανοί ή επειδή το αντικείμενο τους είναι δύσκολο και κάνει stall την διαδικασία, καταλήγει να αυτοματοποιείται κάπως ώστε να μην είναι απαραίτητοι.

Θεωρητικά ναι. Βέβαια ζούμε σε μια εποχή δεκαετιών όπου οι δουλειές αλλάζουν συνεχώς χέρια και... πόδια. Άνθρωποι πάνε και έρχονται, χάνονται δουλειές, εταιρίες ανοίγουν ή κλείνουν και φυσικά συνεχώς ψάχνουν για "κατάλληλους" υπαλλήλους και δεν βρίσκουν όταν την ίδια στιγμή έχουμε γεμίσει με διεπιστημονικές δεξιότητες και ευέλικτα μεταπτυχιακά προγράμματα σε ονομαστά Πανεπιστήμια. Για τη θεωρία, όλα δουλεύουν ρολόι. Ναι, φυσικά και αντικείμενα που έχουν μικρό κοινό αριστούχων μπορεί να μην τους κάνουν και να προτιμώνται οι ευέλικτοι αλλά και πάλι δεν είναι τόσο γραμμική η εξέλιξη. Είναι κάπως άστοχο να αφήνουμε την κρίση της καταλληλότητας σε μη ειδικούς επιστημονικά στο όνομα μιας αοριστολογίας δεξιοτήτων (επειδή αυτό πουλάει) που οι ίδιοι δεν τις έχουν και περιμένουν από άλλους πιο ειδικούς-ευέλικτους να έρθουν στην εταιρία για να την ξελασπώσουν και αυτοί να βγάζουν μερίδιο.