Τη λέτε αγαπητή;;;Και το ρωτάς;;

Εγω στα 54 ξεκίνησα για 3ο πτυχιο μετά από μια ‘παυση 33 χρόνων’
Και εγώ έχω τα ίδια προβλήματα με αυτά που περιγράφετε με μόνο συν το ότι η σχολή είναι στην πόλη μου.
Τα παιδία στην αρχή με κοιτούσαν λίγο παράξενα αλλά τώρα πια δεν με ξεχωρίζουν. Οι καθηγητές δείχνουν σε κάποια πράγματα κατανόηση μεγάλη βλέποντας ειδικά τη προσπάθεια . Από εκεί θα βρεις την μεγαλύτερη στήριξη!
Ναι, σίγουρα θα κουραστείς ,σίγουρα θα ζοριστείς αλλά στο τέλος …θα σου αρέσει!
Απλα να ξέρεις ότι όσο περνάνε τα χρόνια δύσκολα απομνημονεύεις πράγματα αλλά ξέρεις κάτι; Σκασίλα σου μεγάλη. Αλλοι είναι αυτοί που πρέπει να τρέξουν με άλματα και δεν είναι ούτε στην αρχή ακόμα, όχι εσυ.‘Αξιοπρεπή’ παρουσία να έχεις και όλα σιγά-σιγά θα γίνουν.
Στη σχολή μας 3 ξέρω λίγο μικρότερους από εμένα (52,45,και μια κυρία 49).
Και σε άλλες σχολες βλέπω λίγους αλλά υπάρχουν ,όποτε τολμηστε το.
Χαμενη σε καμία περίπτωση δεν θα είστε.