Έρχεται τώρα ένας 40άρης και μου λέει ότι δουλεύει από τα 14 και, όταν σπούδαζε (Μηχανολόγος ΤΕ), συνδύαζε και τη δουλειά παράλληλα και τα βράδια πήγαινε για «γκόμενες».
Άντε τώρα να τον πείσεις ότι στο 2013 με σχολείο 8-2 και φροντιστήρια 5-10 δε μένει χρόνος για διάβασμα, πόσο μάλλον για δουλειά. Και πώς να τον κάνεις να καταλάβει πως όταν έχεις περάσει σε Πολυτεχνείο δεν έχεις την πολυτέλεια να δουλεύεις και κάθε βράδυ να βγαίνεις μπαρότσαρκες και να κυνηγάς πιπίνια και να βγάλεις τη σχολή σε εύλογο χρονικό διάστημα. Ακόμα και να καταφέρεις να δουλέψεις κάπου, τα λεφτά που σου δίνουν δε φτάνουν ούτε για ζήτω. Τι να πρωτοπληρώσεις; Ενοίκιο, ίντερνετ, ρεύμα, νερό, θέρμανση ή φαγητό; Αλλά, όχι. Φταις, γιατί από μικρός «διάβαζες» αντί να δουλεύεις. Φταις, γιατί τώρα δεν έχεις ανεξαρτητοποιηθεί ακόμα και τρως τα λεφτά της μάνας σου. Βέβαια, δεν ρωτάει κανείς αν η μάνα μου θέλει να βάλω σε δεύτερη μοίρα τις σπουδές για να δουλέψω... Παρ'όλα αυτά, ο 40άρης καταφέρνει να μου δημιουργήσει τύψεις με μια μακακία που είπε.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.