Υπάρχουν χίλιοι δυο λόγοι για να μην ασχολούνται οι καθηγητές με κάποιο παιδί που τα πάει καλά στα μαθήματα.
Αρχικά, όπως θα παρατήρησες, αυτές οι μέρες σηματοδότησαν και το τέλος του τετραμήνου, οπότε, πολύ συχνά θυμούνται κάποιοι καθηγητές ότι δεν έχουν καλή εικόνα από κάποιους μαθητές για τον προφορικό τους βαθμό. Έτσι, ίσως απλά να έπρεπε να δουν τι εικόνα είχε αυτός ο μαθητής.
(Το παρακάτω είναι προσωπική άποψη) Κάνω μία ερώτηση στην τάξη την ώρα του μαθήματος (από τη μεριά του καθηγητή μιλάω τώρα). Βλέπω ότι δεν υπάρχει πολλή κίνηση από κάτω, παρά μόνο από εσένα που είσαι η καλύτερη μαθήτρια της τάξης και που πιστεύω ότι θα την απαντήσεις σωστά και από ένα άλλο παιδί που θεωρώ ότι είναι πιο πιθανό να κάνει λάθος. Αν σου πω να απαντήσεις και το πεις σωστά όπως πιστεύω, έκανα μία τρύπα στο νερό, γιατί θα ήταν σαν να έκανα την ερώτηση και να την απαντούσα μόνος μου. Αν όμως ακουστεί μία λανθασμένη απάντηση, τότε μου δίνεται η ευκαιρία να ανοίξω συζήτηση στην τάξη για το πού είναι το λάθος, να ακούσω τη γνώμη περισσότερων μαθητών και να φωτιστεί η υπό διδασκαλία έννοια περισσότερο. Γενικά, όταν βλέπουν οι μαθητές ότι κάποιος απαντάει λάθος και αυτό δεν απορρίπτεται αμέσως από τον καθηγητή, αρχίζουν και «ξεκουμπώνονται» και συμμετέχουν με λιγότερο φόβο. Οπότε, πιο συχνά θα προτιμήσω να ακουστεί η λάθος απάντηση από τη σωστή.
Το καταλαβαίνω ότι το παραπάνω μπορεί σε μια πρώτη ματιά να σου φαίνεται άδικο, αλλά εγώ θα το έβλεπα σαν μία ένδειξη ότι τα πας καλά. Ακόμα περισσότερο, ότι είναι καιρός να κάνεις το βήμα παρακάτω. Παραπάνω σου προτάθηκε να ψάξεις λίγο τους μαθητικούς διαγωνισμούς. Πέρα από αυτό, ζήτα από τους καθηγητές και τις καθηγήτριές σου επιπρόσθετο υλικό. Ασκήσεις, κείμενα, προβλήματα, δραστηριότητες, προτάσεις για να ψαχτείς παρακάτω στα μαθήματα που σε ενδιαφέρουν. Είναι πολύ θετικό το ότι είσαι τόσο άνετη με τα μαθήματα, οπότε, κρίμα δεν είναι να μείνεις στάσιμη, απλά επειδή το ελληνικό σχολείο βάζει ταβάνι με ένα απουσιολόγιο και μία σημαία; - που, εδώ που τα λέμε, δεν έχουν και καμία ουσία. Πήγαινέ το παρακάτω, λοιπόν.
Βέβαια, σίγουρα θα έχεις συνηθίσει τόσα χρόνια να συμμετέχεις ενεργά στο μάθημα και προφανώς, και δικαίως, σε ενοχλεί το ότι τώρα δεν συμμετέχεις. Πέρα από το να σε ρωτήσει κάποιος σε μία ερώτηση, μπορείς κι εσύ να κάνεις το μάθημα πιο ενδιαφέρον για εσένα και, ταυτόχρονα, για τους διδάσκοντές σου. Προσπάθησε να θέτεις ερωτήσεις κρίσεως και, γενικά, έξυπνες ερωτήσεις κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Πρόσεξε, όμως, όχι «εξυπνάδες», αλλά έξυπνες ερωτήσεις, που όντως είναι απορίες σου. Προφανώς, αν αυτό δεν έχεις συνηθίσει να το κάνεις - που είναι πολύ πιθανό, δεδομένου ότι το ελληνικό σχολείο σας εξωθεί στο να αγνοείται εύκολα την κρίση σας και πολλές εύλογες απορίες - στην αρχή θα είναι δύσκολο. Όσο όμως είσαι προσηλωμένη στο να καταλαβαίνεις σε περισσότερο βάθος τι σας λέει το «μάθημα της ημέρας», τόσο περισσότερο θα χώνεσαι στο γνωστικό αντικείμενο και θα βλέπεις λεπτομέρειες και σημεία που δε σου είναι ξεκάθαρα - ή που απλά σου διεγείρουν την περιέργεια. Αλλά προσοχή, γιατί (πάλι προσωπική άποψη), όση ευλογία είναι ένας μαθητής που θέτει έξυπνες ερωτήσεις άλλο τόσο εκνευριστικός είναι ένας μαθητής που κάνει ερωτήσεις απλώς για να φανεί έξυπνος.
Κατά τα άλλα, μην το παίρνεις ούτε τόσο προσωπικά ούτε τόσο ανταγωνιστικά!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.