Λοιπόν κοίτα, η άποψή μου, κατ'αρχάς, είναι πως οποιοσδήποτε σπουδάζει ιατρική πρέπει να του αρέσει πολύ και η επιλογή αυτή να έχει γίνει ύστερα από σοβαρή σκέψη (αν και αυτό στην ηλικία των 17 κατ'εμέ δεν είναι απόλυτα εφικτό,όχι από άποψη ωριμότητας αλλά κατα πόσο ο καθένας μπορεί να καταλάβει ποιό επάγγελμα του ταιριάζει και τί θέλει να γίνει πραγματικά. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα), και αυτό γιατί τα χρόνια αναμονής (μιλώντας πάντα για Ελλάδα) συμπεριλαμβανομένου τα χρόνια σπουδών,τις περισσότερες φορές αγανακτούν τους φοιτητές και τους απογοητεύουν. Είναι,όντως, δύσκολο να έχεις φτάσει τα 30+ και να σε συντηρούν οι γονείς σου(ή να αναγκάζεσαι να κάνεις κάτι άλλο για να τα βγάλεις πέρα οικονομικά)όταν οι φίλοι σου είναι οικονομικά ανεξάρτητοι. Οπότε πρέπει πραγματικά να το θές για να το σπουδάσεις και να τα βγάλεις πέρα. Δέν λέω υπάρχουν πολλοί που κατά τις σπουδές τους ανακάλυψαν οτι έχουν κλίση σε αυτό τον τομέα. Αλλά πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις στον κανόνα. Δέν είναι πιό λογικά ορθό να περάσεις στη σχολή που στην ηλικία των 17-18 θεωρείς την ιδανικότερη για σένα; όσον αφορά την ειδικότητα που αναφέρφηκες,δεν έχω ακούσει κάτι.
Και τώρα για το διάβασμα. Προσωπική μου άποψη, δίχως να σημαίνει πως είναι και σωστή, είναι πως για να βγάλεις 19000+ πρέπει πραγματικά να κοπιάσεις. Να δείς τα 19+ που είχες στις προηγούμενες τάξεις απλά ώς ένα "στοιχείο προοικονομίας" οτι μπορείς να τα καταφέρεις και να πετύχεις τους στόχους σου. Σε καμμία περίπτωση να μήν επαναπαυτείς. Δεν πιστεύω πως κάποιος με 1-2 ώρες διάβασμα μπορεί να βγάλει τόσα μόρια. Ισως βεβαια να το πιστεύω αυτό επειδή δεν χωράει ο νούς μου πως κάποιος άλλος εβγαλε τα μόρια που έβγαλα εγώ δίχως να κοπιάσει τόσο. Είναι θέμα υποκειμενικό. Προσωπικά διάβαζα 4 ώρες καθημερινά,κάποιες 5 ή 6, και 6 ώρες το Σαββατο και την Κυριακή. Πρέπει να κάνεις το διάβασμα που θα σε κάνει να πείς στο τέλος πρίν τις εξετάσεις :"ΟΚ,είμαι έτοιμος".Είναι πολύ σημαντικό να νιώθεις έτοιμος να αντιμετωπίσεις κάθε είδους θέμα. Αυτό σημαίνει πως προετοιμάστηκες σωστά,και πίστεψέ με η ψυχολογία μετράει πάρα πολύ στις εξετάσεις γιατί μπορεί να σε βοηθήσει να πετύχεις το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Άγχη, φόβοι κτλ ΟΚ δεν ξεπερνιούνται,δεν βοηθούν καθόλου όμως. Είναι καλό να έχεις λίγο άγχος για να μπορέσεις πχ στις 3 ώρες να απαντήσεις ικανοποιητικά στα θέματα (άν εισαι πάρα πολύ χαλάρός δεν νομίζω σε κάποια μαθήματα να προλάβεις),αλλά το πολύ άγχος δεν βοηθά. Και τέλος όσο για τα μαθηματικά, ήταν το μάθημα που διάβασα περισσότερο απ'όλα. Σε καθημερινή βάση απτις 4 ώρες,τις 2 ώρες τις αφιέρωνα στα μαθηματικά. Και αυτό γιατί είχα αγχωθεί από αυτά που άκουγα και ήθελα να νιώσω σίγουρος οτι το "κατέχω" το μάθημα. Βέβαια στο τέλος φάνηκε πως δεν χρειάστηκε τόσο διάβασμα αλλά τουλάχιστον όταν πήγα να δώσω ήμουν σίγουρος όχι για το 20 (κανείς δεν μπορεί να είναι),αλλά οτι θα έβαζα τα δυνατά μου να γράψω όσο καλύτερα μπορώ γιατί δεν μπορούσα μέσα στην χρονιά να διαβάσω παραπάνω απο αυτό που διάβασα. Αυτά μπορώ να σου πώ μέσα απτην εμπειρία μου απτην Γ Λυκείου και τις πανελλήνιες. Καλό κουράγιο γιατί οι επόμηνοι μήνες δεν θα είναι και οι ευκολότεροι της ζωής σου. Σκέψου όμως πως το κάνεις για να πετύχεις στο μέλλον αυτό που θές. Καλή επιτυχία!
