Όσον αφορά την αποτύπωση των κοινωνικών αντιλήψεων και ιδεολογιών σε γενικές γραμμές η σειρά είναι πολύ κοντά στην αλήθεια. Αντισημιτισμός υπήρχε έντονος. Ο ίδιος ο Μεταξάς μπορεί να μην ενστερνιζόταν τέτοιες ιδεολογίες αλλά όσοι ήταν φιλικά διακείμενοι προς το καθεστώς σε μεγάλο βαθμό εμφορούνταν από την ιδεολογία αυτή. Το ότι οι Έλληνες είναι ξανθοί με γαλάζια μάτια μπορεί να είχε μία δόση υπερβολής, αλλά δεν πρέπει να λησμονάμε ότι ο Μεταξάς δεν επέτρεπε να διδάσκονται οι μαθητές στα σχολεία την αρχαία Αθήνα του πέμπτου αιώνα, αλλά την αρχαία Σπάρτη καθώς το σπαρτιατικό πνεύμα εξέπεμπε την πειθαρχία. Επίσης είχε εξοβελίσει από τα σχολεία τον Παπαδιαμάντη, τον Πλάτωνα και τον επιτάφιο του Περικλή γιατί μιλούσε περί Δημοκρατίας. Όλα αυτά αποκαλύπτουν ότι το καθεστώς εκείνης της εποχής ήθελε όχι να διαμορφώσει κριτικά σκεπτόμενους πολίτες αλλά να χειραγωγήσει. Αρά δικαίως η Ζωή εξανίστατο!!!
Το καλύτερο όμως είναι ότι η σειρά αυτή αποκαλύπτει την ανήθικη στάση που κράτησαν οι "πατριώτες" , που με θέρμη υποστήριζαν το μεταξικό καθεστώς, κατά την περίοδο της κατοχής. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Δήμου Μάτσου (εξαιρετικός ο ηθοποιός που τον υποδυόταν), του επιστάτη του σχολείου, ο οποίος υποτίθεται ότι ήταν εθνικόφρων και τελικά συνεργάστηκε με τους Γερμανούς. Και πράγματι η ιστορία επιβεβαιώνει αυτό το στοιχείο της σειράς (βλ. κυβέρνηση Τσολάκογλου).