Κοίτα τι μου θύμισες τώρα. Είχα διαβάσει ένα άρθρο παλιά στο IGN όπου έλεγαν όλοι οι editors ό,τι τρελό και σχετικό με gaming είχαν κάνει μέχρι τότε στη ζωή τους.
Ήταν ένας που έπαιζε ένα MMO (τα online) με ένα φίλο του και είχαν μαζί έναν παίχτη. Δε θα μπω σε λεπτομέρειες οπότε ας πούμε ότι έψαχναν κάτι που έβρισκες πολύ, πολύ, ΠΟΛΥ δύσκολα. Ξεκινούσαν το πρωί δηλαδή, διακοπές τώρα, και τελείωναν το βράδυ, σερί πάντα. Αυτός που έγραφε στο άρθρο είχε κανονίσει να βγει με μια κοπέλα οπότε για εκείνη την ημέρα θα συνέχιζε ο άλλος να παίζει και θα μιλούσαν με μηνύματα. Εντάξει, όχι μόνο έξοδο δεν κατάλαβε ο τύπος, όχι μόνο έτρωγε φτύσιμο η κοπέλα κάθε φορά που ο άλλος έπαιρνε τηλέφωνο αλλά όταν τελικά αυτός που έπαιζε βρήκε αυτό που έψαχναν ο editor σηκώθηκε κι έφυγε.
Σε αυτό το σημείο δεν έχω φτάσει ακόμα να σου πω την αλήθεια αλλά ότι χτυπάμε 18ωρα σερί με φίλους χτυπάμε.
Έγραφαν κι άλλοι στο άρθρο είπα. Προς το παρόν θέλω να περάσω την ιστορία μιας (ναι, κοπέλας) editor που έπαιξε 48ώρες σερί για το αγαπημένο της παιχνίδι -- ήθελε να κάνει κάτι συγκεκριμένο βέβαια, όχι απλό playthrough. Πήρε άδεια απ' τη δουλειά της, δεν ξέρω αν δούλευε για το IGN τότε, κλείστηκε σπίτι με κλειστά τηλέφωνα, προμήθειες φαγητού κι άφησε μοχλό/κονσόλα 48 ώρες μετά τη στιγμή που τα 'πιασε.
Μπορώ, δε μπορώ;