Πώς παρηγορώ ένα άτομο που δεν έγραψε όσο ήθελε στις πανελλήνιες;

[Κάμπια]

Καλησπέρα. Δεν αναρτώ αυτό το θέμα για να αγχωσω ή να στενοχωρήσω κάποιον, απλά χρειάζομαι συμβουλές!

Ένας φίλος μου δεν έγραψε όσο ήθελε στις πανελλήνιες και έχει στενοχωρηθεί παρά πολύ. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορώ να βρω τα λόγια για να τον παρηγορήσω. Ξέρω τα κλασικά «μπορείς να ξαναδώσεις» «οι πανελλήνιες δεν είναι το τέλος του κόσμου κτλ.»

Τι θα θέλατε εσείς να ακούσετε αν βρισκόμασταν στην θέση του;

 

[Dias]

Να τον πάρεις να πάτε για μπάνιο.

 

[Pak]

Καλησπέρα. Δεν αναρτώ αυτό το θέμα για να αγχωσω ή να στενοχωρήσω κάποιον, απλά χρειάζομαι συμβουλές!

Ένας φίλος μου δεν έγραψε όσο ήθελε στις πανελλήνιες και έχει στενοχωρηθεί παρά πολύ. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορώ να βρω τα λόγια για να τον παρηγορήσω. Ξέρω τα κλασικά «μπορείς να ξαναδώσεις» «οι πανελλήνιες δεν είναι το τέλος του κόσμου κτλ.»

Τι θα θέλατε εσείς να ακούσετε αν βρισκόμασταν στην θέση του;

Δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο που θα ακούσει και θα τον κάνει να νιώσει καλύτερα. Κατανόηση να δείχνεις ό,τι και αν λέει. Τις πρώτες μέρες μπορεί να λέει και παρατραβηγμένα πράγματα του στυλ «τελείωσε η ζωή μου» , γτ ο πόνος είναι φρέσκος. Θα του περάσει, χρόνο και κατανόηση από τους γύρω του έχει ανάγκη.

 

[arko]

Οι πανελλήνιες θα είναι ένα από τα εμπόδια που θα συναντήσει στη ζωή του και να λεμε την αληθεια είναι υπερεκτιμημένο. Θα βρει πολλά αλλά, πιο καθοριστικά.

 

[evangeliap]

Απλά να τον ακούς και να του λες ότι καταλαβαίνεις την απογοήτευση του. Να είσαι εκεί, να κάνετε παρέα βόλτες κλπ
Αν σου πει "είναι χάλια η φάση" μη διαφωνείς, πες "ναι όντως, λυπάμαι πολύ"

 

[Guest 749981]

Θα παρακαλάει για το 5/10 σε μισό χρόνο στο πανεπιστήμιο κι αυτά δεν θα έχουν σημασία πια.

 

[stee]

όσο να'ναι κι αυτό είναι κάπως καθοριστικό. επειδή κ εγω ήμουν μια από τις φετινές υποψήφιες και δεν πήγα όπως θα ήθελα με έχει πάρει πολύ από κάτω και καταλαβαίνω. ξέρω είναι αρχή ακόμη θα το συνηθίσω κλπ δεν τελειώνει εδώ η ζωή μου όλοι αυτό λένε. αλλά είναι δύσκολο να το διαχειριστεί όλο αυτό κανεις. πόσο μάλλον εαν τον ενδιέφερε και εάν είχε προσπαθήσει.

 

[Samael]

όσο να'ναι κι αυτό είναι κάπως καθοριστικό. επειδή κ εγω ήμουν μια από τις φετινές υποψήφιες και δεν πήγα όπως θα ήθελα με έχει πάρει πολύ από κάτω και καταλαβαίνω. ξέρω είναι αρχή ακόμη θα το συνηθίσω κλπ δεν τελειώνει εδώ η ζωή μου όλοι αυτό λένε. αλλά είναι δύσκολο να το διαχειριστεί όλο αυτό κανεις. πόσο μάλλον εαν τον ενδιέφερε και εάν είχε προσπαθήσει.

Ίσα ίσα , τώρα ξεκινάει η ζωή . Πλέον είστε υπεύθυνοι για όλες τις αποφάσεις και τις επιλογές σας . Έως τώρα το τι κάνατε καθοριζόταν κατά κύριο λόγο από το σχολείο .

 

[arko]

Είναι κακό αίσθημα γιατί όλη η ζωή μας την τελευταία χρονια αυτό ήταν! Τώρα πλέον οι στόχοι γίνονται πολυεπίπεδος και η ευτυχία δεν εξαρτάται από μόνο έναν παράγοντα, ποσό μάλλον από μερικές ώρες εξετασεων

 

[Nic Papalitsas]

1 χρόνο τώρα και ακόμα δεν το έχω ξεπεράσει πως δεν έγραψα όσο ήθελα ούτε πέρασα εκεί που ήθελα, όσα και να μου λένε 1 χρόνο τώρα συγγενείς και φίλοι δε με βοηθούν. Είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση που ο καθένας αντιμετωπίζει διαφορετικά. Για άλλον δεν είναι τίποτα, είναι απλώς μια τυπική διαδικασία για να εισαχθεί σε μια σχολή της προτιμισης του. Όταν όμως για τον άλλο η σχολή αυτή είναι τα πάντα (ή έτσι νομίζει εν τελει) και δεν μπορεί να την βρει πουθενά εκτός πανελληνίων (ιδιωτικό κλπ) τότε κακά τα ψέμματα, θα απογοητευτεί πολύ. Δε λέω βέβαια ότι είναι το τέλος του κόσμου, ίσα ίσα τώρα ξεκινάει ο κόσμος. Το μόνο που προσπαθώ να πω είναι πως αποτελεί ένα «τραύμα» με το οποίο μαθαίνεις να ζεις (και με τον καιρό σε κάνει πιο δυνατό). Δείξε υπομονή με τον φίλο σου και φρόντισε να περνάει καλά οπως και εσύ.

 

[Joji]

Ναι καλά όλα αυτά. Άσε τον χρόνο να κάνει την δουλειά του. Δεν χρειάζεται να νιώσει καλύτερα άμεσα. Ας νιώσει καλά και σε έναν χρόνο, που λέει ο λόγος. Let him grieve. Δεν χρειάζεται να βομβαρδίζουμε κανέναν με το πως θα έπρεπε να νιώθει. Μερικοί τελείωσαν, τα πήγαν καλά, και νιώθουν υπέροχα. Άλλοι τελείωσαν, τα πήγαν άσχημα, και νιώθουν απαίσια. Τι να κάνουμε; Να τους βάλουμε στον ίδιο σάκο γιατί «έτσι πρέπει να νιώθει κανείς όταν τελειώνει με τις εξετάσεις, απελευθερωμένος»;

 

[Pak]

Εγώ πριν 2 χρόνια: Ο φίλος της θεματοθέτριας
Εγώ σήμερα:

Θα παρακαλάει για το 5/10 σε μισό χρόνο στο πανεπιστήμιο κι αυτά δεν θα έχουν σημασία πια.

Τι ωραία που είναι η ζωή