Καλησπέρα και καλή χρονιά!
Είμαι 16 χρονών και μαθητής Β' Λυκειού τεχνολογικής κατεύθυνσης. Aπο το δημοτικό γενικότερα δεν ήμουν ποτέ αστέρι στα Μαθηματικά. Οχι τελίως τούβλο δηλαδή, απλά οχι οσο θα πρέπε για αυτο που θέλω να κάνω. Έχω πάθος με κυκλώματα,ρομπότ, υπολογιστές κλπ και θέλω να γίνω μηχανικός. Όμως η κακή επίδοσή μου στα μαθηματικά με αποθαρρύνει.
Για να είμαι ειλικρινής, δεν "ξεσκίστηκα" ποτέ μου γενικά με το διάβασμα(διάβασμα εννοώντας να κάνω πολλές ασκήσεις και να ξαναλύνω τα παραδείγματα). Αλλά από τον Σεπτέμβριο που άρχισα να διαβάζω για τα καλά μαθηματικά, παρα τις ώρες μαθηματικών που έχω στο φροντιστήριο, οι βαθμοί στα σχολικά διαγωνίσματα μου ήταν :
Άλγεβρα : 10/20
Μαθηματικά Κ. : 10,8/20
Στο φροντιστήριο όμως, τα πήγα καλά στην Άλγεβρα (85/100) αλλά δυστηχώς στα Μαθηματικά Κ. πήρα 43.
Κάποιες φορές, μέχρι και τώρα ειλικρινά πιστεύω πως είμαι χαζός επειδή δεν είμαι καλός. Με νοιάζει αρκετά γιατί τα μαθηματικά θα τα υποστώ πάρα πολύ λόγω του αντικειμένου με το οποίο θέλω να ασχοληθώ, οπότε κατεύθυνση ούτε με σφαίρες δεν αλλάζω.
Αυτό που θέλω να ρωτήσω όμως είναι αν θέλω να πετύχω στις πανελλαδικές του χρόνου 18.000 + , έχω ήδη αποτύχει το στόχο μου; Είναι μήπως πολύ αργά να αρχίσω να ασχολούμαι έχοντας τόσο υψηλούς στόχους; Έχω μήπως χαμηλό IQ και δεν είμαι καλός;

Eυχαριστώ και συγγνώμη για την κλάψα!