Εγώ πάλι και που προέρχομαι από οικογένεια με κυρίως αθειστική βάση, θρησκευτικά μια χαρά έκανα. Όταν πηγαίνοντας γυμνάσιο ρώτησα τη μαμά μου "γιατί δεν πας να δηλώσεις ότι δεν πιστεύετε ώστε να μην κάνω θρησκευτικά"; εκείνη μου είπε ότι δε θέλει να το δηλώσει γιατί πολλοί καθηγητές και μαθητές είναι ρατσιστές και δε θέλει να υπάρχει φόβος διαφορετικής αντιμετώπισης (είναι και η ίδια καθηγήτρια). Στο γυμνάσιο λοιπόν και θρησκευτικά έκανα, και προσευχή, και στην εκκλησία πήγαινα με το σχολείο, και παρέλαση. Είχαμε μια γκεστάπω για διευθύντρια, που αρεσκόταν στο να εκβιάζει μαθητές και στο να βάζει τον έναν (πάλι με εκβιασμούς) να καρφώνει τον άλλον (σχολή χαφιέδων). Ας τολμούσε κανείς να μην πάει στον εκκλησιασμό, στην παρέλαση ή να μην κάνει το σταυρό του το πρωί στην προσευχή...
Στο λύκειο ευτυχώς, εκτός από το ότι πάλι παρακολουθούσα θρησκευτικά, έκανα ότι μου κατέβαινε. Στην προσευχή και στον εκκλησιασμό απλώς δεν πήγαινα. Στον εκκλησιασμό δεν πήγαιναν βέβαια ούτε οι "χριστιανοί" συμμαθητές μου, για να κάτσουν να δουν... μπομπ σφουγγαράκη που έπαιζε την ίδια ώρα στην τηλεόραση.
Για καλή μου τύχη τα θρησκευτικά τα δίδασκε ένας πάρα πολύ καλός άνθρωπος, μια καθηγήτρια που ούτε έκανε προσυλητισμό, ούτε έλεγε ακραίες απόψεις, ούτε επέβαλε συγκεκριμένο τρόπο σκέψης και ηθικής. Δεν ακολουθούσε βέβαια κατά γράμμα το βιβλίο των θρησκευτικών. Έκανε μάθημα σε στυλ "Η Εκκλησία λέει.... εσείς τι νομίζετε;" και ποτέ δεν καταδίκαζε τις αντίθετες απόψεις, ειδικά αν προέρχονταν από μαθητές με άλλα πιστεύω.
Έτσι κι εγώ δεν έκανα ούτε μια πλάκα με αυτοσχεδιασμούς σε διαγωνισματα (όπως έκανα στο γυμνάσιο πολλάκις, ειδικά με κάτι εργασίες που μας ζήταγαν... να γράψουμε δική μας προσευχή!!
)
Όπως και να χει όμως, ακόμα και για το τελευταίο, υπάρχει το μάθημα της φιλοσοφίας, και όχι των θρησκευτικών, που θα μπορούσε να το υπερκαλύψει. Θεωρώ τερατώδες να κάνεις προπαγάνδα και να επιβάλλεις μια θρησκεία σε άτομα που δεν είναι ενήλικα. Επίσης, ζώντας σε μια χώρα με πάνω από έναν αιώνα όπου έχει γίνει ο διαχωρισμός εκκλησίας - κράτους ( Γαλλία ), μπορώ να δω ότι όποιος θέλει να ακολουθήσει μια θρησκεία μπορεί να το κάνει ούτως ή άλλως, με δική του απόφαση ή (δυστυχώς υπάρχει κι αυτό) με την "καθοδήγηση" της οικογένειας. Αν κάποιος θέλει να μάθει για μια θρησκεία, καλύτερα να πάει στο κατηχητικό ή να διαβάσει μόνος του βιβλία. Δε χρειάζεται αυτό το πράγμα να υπάρχει μέσα στο σχολείο, που θεωρητικά προσπαθεί να μεταδόσει επιστημονικές γνώσεις ( αν και, τυχαίο είναι που τα κεφάλαια για την εξέλιξη είναι κάθε χρόνο εκτός ύλης στη βιολογία, άραγε;
).
