Με αγχώνουν παρά πολλά, κυρίως:
1) Σπουδές σημαίνουν 6 χρόνια ανεργίας, δεν θέλω να παρατήσω την δουλειά μου.
2) Μήπως θα με πάει πίσω; Πάλι φοιτήτρια αντί να αποκτήσω έμπειρα στην αγορά εργασίας.
3) Μήπως έχω καθυστερήσει πολύ ηλικιακά; Μπορώ να πάω στο εξωτερικό για ειδικότητα, έχω συγγενείς. Αλλά ίσως και οι ίδιοι οι γιατροί με βρίσκουν πολύ μεγάλη. Επιπλέον, αν θέλω να κάνω και παιδιά; Πώς θα τα καταφέρω;
4) Με το διάβασμα με έχουν τρομοκρατήσει, αν δεν τα βγάλω πέρα; Γιατί κυρίως νιώθω πως κάθομαι και διαβάζω σε μια ηλικία που άλλοι τώρα ζούνε;
5) Θα περνάω τόσο χρόνο στο πανεπιστήμιο, θα καταφέρω να κάνω παρέες; Εγώ 27 οι υπόλοιποι 18 πως θα γίνει; Θα βρω άτομα της ηλικίας μου;