και ιδιαίτερα μια χαρά κάνουν καθημερινά, εκεί δεν τους βλέπω κουρασμένους...
Σε ευχαριστώ που μου το θύμησες, ήθελα να γράψω και για αυτό το θέμα.
Λοιπόν... Όπως πιστεύω να έχουν όλοι καταλάβει, στη χώρα που ζούμε ΔΕΝ είναι όλοι ίσοι απέναντι στο νόμο και ο νόμος ΔΕΝ ισχύει για όλους, κάτι που αποδεικνύεται με άπειρα παραδείγματα από την καθημερινότητα (πχ σβήσιμο κλίσεων της τροχαίας) μέχρι τα πολιτικά σκάνδαλα.
Ο τομέας της εκπαίδευσης είναι λογικό και φυσικό να επιβεβαιώνει τον κανόνα αυτό. Να εξηγήσω τι εννοώ:
Ένας καθηγητής Α που έχει διοριστεί μέσω ΑΣΕΠ ή κάποιος που με κόπο έχει κατακτήσει τη θέση του, με αξιοπρέπεια, χωρίς να "πουλήσει" την ψήφο του, ούτε να ακολουθεί κάποιο κόμμα, σίγουρα κάνει πλήρες ωράριο και παίρνει τις τελευταίες ώρες των μαθημάτων (όπου δε γίνεται εύκολα μάθημα, γιατί οι μαθητές είναι κουρασμένοι κλπ).
Ένας καθηγητής Β που έχει "αγοράσει" τη θέση του έχει γνωστούς παντού μέσα από το κόμμα, δηλαδή διευθυντές σχολίων ή Δευτεροβάθμιας-Πρωτοβάθμιας του νομού του, έχει δηλαδή "άκρες", ε, και έχει πάντοτε πρώτες ώρες (όπου τα παιδιά κοιμούνται...). Μετά βέβαια, είναι ξεκούραστος και μπορεί να κάνει πολλά επιπλέον μαθήματα.
(Στο Δημοτικό ο διαχωρισμός γίνεται με εύκολα και δύσκολα τμήματα αντίστοιχα.)
Ε, μαντέψτε τι θα γίνει αν θα δουλεύουν 8ωρο. Ο καθηγητής Β θα βρει παραθυράκι ώστε να δουλεύει λιγότερο. Ε, και όλη τη δουλειά ποιος άλλος θα την κάνει; Το "κοιρόιδο", ο καθηγητής Α.
Α, και κάτι άλλο: Δεν είναι παράλογο οι καθηγητές να μην μπορούν να κάνουν ιδιαίτερα, τη στιγμή που οι καθηγητές μουσικής μπορούν να δουλεύουν σε ωδείο και οι γιατροί να έχουν δικά τους ιατρεία; Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να ισχύει για όλους τους κλάδους ή έστω να μην ισχύει για κανένα.