Για θεωρητική:
Εγώ πέρυσι στα Αρχαία, χώριζα την επανάληψή μου σε θεματικές (π.χ. - μεταφράσεις, - εισαγωγή, - νοηματικά, και στο τέλος όλα μαζί). Το ίδιο έκανα και στο Άγνωστο, και κάθε βράδυ διάβαζα στο κρεβάτι ένα εικοσάλεπτο λεξικό ομαλών-ανωμάλων ρημάτων, και μετά κοιμόμουν. Ανάλογα έκανα και στα Λατινικά, ή χώριζα τα κείμενα σε ισόποσους αριθμούς και έβγαζα σε κάθε ομάδα κειμένων και τη μετάφραση και το συντακτικό/μετατροπές και τη γραμματική. Ιστορία κεφάλαιο-κεφάλαιο, με διάφορους συνδυασμούς. Λογοτεχνία το πήγαινα: όλον τον Ιωάννου, όλη την Ποίηση, Κρητικός, Παπαδιαμάντης, Βιζυηνός. Έκθεση δεν έκανα επανάληψη, γιατί τελείωσα την ύλη επί της ουσίας μία ημέρα πριν τις Πανελλήνιες. Για τη Βιολογία Γ.Π., ας μη μιλήσω καλύτερα εγώ!
Όλα αυτά τα συνδύαζα με διάφορους τρόπους μέσα στη μέρα, κι ενίοτε έκανα επαναλήψεις εφ'όλης της ύλης.
Η επανάληψη πιστεύω πως είναι καθαρά θέμα συμβατό με τον εκάστοτε χαρακτήρα. Πάντως, είναι σίγουρο πως χωρίς αυτή δεν υπάρχουν καλά αποτελέσματα.