Γεια σας. Ίσως είμαι λίγο άκυρη, αλλά δεν ήθελα να ανοίξω καινούριο τόπικ. Εδώ και δύο χρόνια στοχεύω στο να γίνω φιλόλογος, ή καλύτερα, θέλω. Αποφεύγω να το λέω στους καθηγητές μου, για να μην κατηγορηθώ για ιδιοτέλεια. Γι'αυτό και δεν έχω την ευκαιρία να συζητήσω με κάποιον ειδικό τις τυχόν απορίες μου. Εντάξει, όλοι λένε πως, όταν διαλέγεις μια σχολή, ένα επάγγελμα, βασικό κριτήριο είναι να σ'αρέσει. Θα συμφωνήσω. Βαρέθηκα όμως ν'ακούω αυτήν την καραμέλα συνεχώς! Δεν είναι μόνο αυτό! Διάβασα όλα τα προηγούμενα ποστ. Τι μπορώ να κάνω εάν και εφόσον βγω από το πανεπιστήμιο;
Με αρχαία, λογοτεχνία, και λοιπά φιλολογικά μαθήματα έχω καθημερινή επαφή, γι'αυτό και μπόρεσα να διαπιστώσω ότι μάλλον θα μου αρέσει το αντικείμενο σπουδών. Με άλλα όμως αντικείμενα; Νομίζω για τις επιλογές σου ποτέ δεν μπορεί να είσαι σίγουρος γιατί ποτέ δε θα μάθεις πως θα ήσουν αν βρισκόσουν κάπου αλλού. Δεν είμαι σίγουρη (γιατί κανείς δεν μου το έχει πει μέχρι τώρα) αν υπάρχουν προοπτικές στο επάγγελμα του φιλολόγου. Τη δεδομένη στιγμή νιώθω πως μπούχτησα από μαθήματα και καθηγητές, δεν θέλω να μείνω μια ζωή στα θρανία. Βλέπω πως μεγάλο ποσοστό μαθητών, όχι είναι αδιάφοροι, αλλά ελάχιστα πράγματα γνωρίζουν για τη γλώσσα. Συμμαθητές μου κάνουν οικτρά ορθογραφικά...Βλέπω πως όσο καλά και με μεράκι κι αν διδάξω, δεν θα μπορέσω να ελέγξω τον παράγοντα οικογένεια. Βλέπω καθηγητές παγιδευμένους στην ύλη, και πολλά άλλα που με αποτρέπουν.
