Προοπτικές αποκατάστασης μετά το ΠΤΠΕ – αξίζει η επένδυση σε μεγαλύτερη ηλικία;

[mariarina]

Καλησπέρα σε όλους!

Είμαι 46 ετών και φέτος πέρασα στη δεύτερη μου επιλογή, στο Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης, μέσω του 5% (λόγω σοβαρών παθήσεων). Η πρώτη μου επιλογή ήταν το Δημοτικής Εκπαίδευσης, αλλά δυστυχώς δεν την έπιασα.

Ανησυχώ πολύ για το αν αυτή η επιλογή ομως είναι κατάλληλη για μένα, τόσο λόγω ηλικίας όσο και λόγω της επαγγελματικής προοπτικής. Παρότι μου αρέσουν πολύ τα συγκεκριμένα μαθήματα του τμήματος και έχω μεγαλώσει και δικά μου παιδιά, εγω ανησυχώ για το αν θα έχω την ενέργεια να ανταποκριθώ αργότερα. Επίσης, ζω στα Χανιά και η φοίτηση απαιτεί από μένα οικονομική επένδυση, μετακίνηση, κόπο, και αλλαγή τρόπου ζωής: δεν αναζητώ εργασία γιατί θέλω να αφοσιωθώ στο διάβασμα, και το παιδί μου (8 χρόνων) θα μένει μόνο του χωρίς πολύ βοήθεια για να διαβάζει τα απογεύματα.

Ο φόβος μου είναι να μην επενδύσω χρόνο και ενέργεια και τελικά μείνω χωρίς επαγγελματική διέξοδο.
Θα ήθελα πολύ να ακούσω από όσους γνωρίζουν:

Πόσο ρεαλιστική είναι η επαγγελματική αποκατάσταση στον τομέα αυτό;

Τι είδους δουλειές μπορεί κανείς να κάνει με αυτό το πτυχίο, εκτός από νηπιαγωγός στο δημόσιο; Λόγω ηλικίας θα με προτιμήσουν στον ιδιωτικό τομέα; Βέβαια δείχνω 10 χρόνια μικρότερη και έχω απήχηση στα παιδιά.


Χρειάζεται οπωσδήποτε μεταπτυχιακό;

Υπάρχει τρόπος να αξιοποιηθεί αλλιώς το πτυχίο;


Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων για τον χρόνο και τις απαντήσεις σας!

 

[gegeorgiou90]

Αν κατάλαβα καλά μένεις Χανιά και η σχολή είναι Ηράκλειο. Η γνώμη μου είναι δεν αξίζει.. Και δεν είναι η πρώτη σου επιλογή και είναι μακριά και θα παραμελήσεις το παιδί.

Έχεις σκεφτεί να ξαναδώσεις του χρόνου;

 

[mariarina]

Καλημέρα. Η σχολή είναι Ρέθυμνο και μπορώ να πηγαινοέρχομαι 2 φορές τη βδομάδα. Η απόσταση είναι 1 ώρα. Πέρασα χωρίς πανελλήνιες με το βαθμό απολυτηρίου μου σαν ΑΜΕΑ και για να περάσεις δημοτικής εκπαίδευσης επειδή ο βαθμός με τον οποίο μπαίνουν φτάνει το 19-20 και ο τελευταίος συνήθως μπαίνει με 17,5- 18 βαθμό απολυτηρίου, γιατί εμείς έχουμε μόνο 5% δυνατότητα εισαγωγής (δηλαδή 9 άτομα) , είναι δύσκολο ως ακατόρθωτο να μπω δημοτικής εκτός αν μου αναγνωριστούν μαθήματα και με κάποιο τρόπο μεταπηδησω στο δημοτικής

 

[gegeorgiou90]

Καλημέρα. Η σχολή είναι Ρέθυμνο και μπορώ να πηγαινοέρχομαι 2 φορές τη βδομάδα. Η απόσταση είναι 1 ώρα

Οκ, σε ενδιαφέρει ο διορισμός στο δημόσιο; Νομίζω σε αυτή την περίπτωση οι δάσκαλοι είναι σε καλύτερη θέση. Αλλά στον ιδιωτικό τομέα, ίσως ισχύει το αντίθετο.

 

[mariarina]

Εννοείται πως με ενδιαφέρει. Δε θα με πείραζε να δουλεύω και στον ιδιωτικό τομέα αλλά πιο δύσκολα κρατάνε για γυναίκα τώρα 50 χρόνων όση πείρα κι αν έχει.

 

[gegeorgiou90]

Και το Δημοτικό είναι στο Ρέθυμνο, άρα η απόσταση είναι ίδια, δηλαδή δεν επηρεάζει την απόφαση η απόσταση.

Πιστεύω ότι ίσως θα άξιζε να δώσεις για δασκάλους του χρόνου, γιατί ο διορισμός είναι πιο εύκολος.

Μια ερώτηση. Για πόσα μόρια έχασες τους δασκάλους Ρεθύμνου; Για να σου πω αν αξίζει να ξαναδώσεις του χρόνου.

Πάντως είτε μείνεις στους Νηπιαγωγούς, είτε περάσεις στους Δασκάλους τα επόμενα χρόνια, μπορείς σίγουρα να ασχοληθείς με τα κοινά μαθήματα στους Νηπιαγωγούς, και μιας και είναι στην ίδια σχολή οι Δάσκαλοι θα στα αναγνωρίσουν αν τελικά περάσεις. Κανονικά γράψου στην σχολή Νηπιαγωγών, βρες τους 2 οδηγούς σπουδών και εστίασε κυρίως στα κοινά μαθήματα.

 

[mariarina]

Ο τελευταίος πέρασε με 17,4 και εγώ έχω 16,7 απολυτήριο. Να πήγαινα το πρώτο χρόνο και να δήλωνα ξανά; Να πάρω το πρώτο χρόνο κοινά μαθήματα αν το επιτρέπει ο οδηγός σπουδών;

 

[gegeorgiou90]

Ο τελευταίος πέρασε με 17,4 και εγώ έχω 16,7 απολυτήριο. Να πήγαινα το πρώτο χρόνο και να δήλωνα ξανά; Να πάρω το πρώτο χρόνο κοινά μαθήματα αν το επιτρέπει ο οδηγός σπουδών;

Από ότι καταλαβαίνω περνάς με απολυτήριο, όχι με κανονικές πανελλήνιες, οπότε δεν ξέρω πόσες και τι πιθανότητες θα έχεις του χρόνου.

Αλλά ναι να γραφτείς κανονικά στους Νηπιαγωγούς, να εστιάσεις σε όσο πιο πολλά μαθήματα μπορείς, αλλά κυρίως σε αυτά που θα δεις εσύ μόνη σου ότι είναι κοινά με τους Δασκάλους. Και δεδομένου ότι και τα δύο τμήματα ανήκουν στην ίδια σχολή του ίδιου Πανεπιστημίου (Σχολή Επιστημών Αγωγής, Πανεπιστημίου Κρήτης), αν κάποια στιγμή περάσεις τελικά στους δασκάλους, θα σου τα αναγνωρίσουν. Δηλαδή ο χρόνος δεν θα πάει χαμένος σε καμία περίπτωση.

 

[mariarina]

Αυτό σκέφτηκα κι εγώ. Νομίζω βέβαια ότι περνάω με κατατακτήριες που είναι δύσκολο πολύ να σε πάρουν. Θα πάω κι ο,τι βγεί. Ευχαριστώ για τις απαντήσεις

 

[gegeorgiou90]

Αυτό σκέφτηκα κι εγώ. Νομίζω βέβαια ότι περνάω με κατατακτήριες που είναι δύσκολο πολύ να σε πάρουν. Θα πάω κι ο,τι βγεί. Ευχαριστώ για τις απαντήσεις

Ναι οι κατατακτήριες είναι μία επιλογή. Και νομίζω δεν είναι δύσκολο. Ίσως 5/10 σε 2 μαθήματα και 6/10 σε 1 μάθημα των κατατακτηρίων να φτάνει.

 

[mariarina]

Γενικά πιστεύετε ότι αξίζει όμως να το προσπαθήσω από επαγγελματική αποκατάσταση κι ας μην δώσω κατατακτήριες

 

[gegeorgiou90]

Γενικά πιστεύετε ότι αξίζει όμως να το προσπαθήσω από επαγγελματική αποκατάσταση κι ας μην δώσω κατατακτήριες

Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς. Τι ακριβώς να προσπαθήσεις;

 

[mariarina]

Να παρακολουθήσω κανονικά , να προσπαθήσω να βγάλω τη σχολή και να μην την εγκαταλείψω από φόβο μήπως δεν έχει αποκατάσταση στο μέλλον

 

[gegeorgiou90]

Να παρακολουθήσω κανονικά , να προσπαθήσω να βγάλω τη σχολή και να μην την εγκαταλείψω από φόβο μήπως δεν έχει αποκατάσταση στο μέλλον

Οκ, αλλά τι άλλη επιλογή / επιλογές έχεις; Η άλλη επιλογή είναι να μην κάνεις τίποτα; Να δώσεις πανελλήνιες του χρόνου;

 

[mariarina]

Να ψάξω για δουλειά πρωινή , να συνεχίσω με τα ιδιαίτερα που κάνω χρόνια τώρα ( αγγλικά με δίπλωμα από κολλέγιο στο πρώτο κύκλο σπουδών ( τα οποία ιδιαίτερα με έχουν εξαντλήσει σωματικά και ψυχικά γιατί είναι απόγευμα και δε βλέπω την οικογένεια μου καθόλου), να συνεχίσω να δουλεύω σε φροντιστήρια αγγλικών ωρομισθια με ο,τι σύμβαση /ώρες θέλει το αφεντικό κάθε χρόνο με το φόβο απόλυσης, ένσημα ούτε 140 και εννοείται με λίγα λεφτά και μια σκέψη να στραφω σε ΕΠΑΛ ως βοηθός Βρεφονηπιοκόμου για δουλειά ίσως σε δήμο (αλλά και πάλι δύσκολο το βλέπω και θα είσαι πάντα ΔΕ χωρίς δυνατότητα μεταπτυχιακου ή εξέλιξης)

 

[E.Z]

Καλησπέρα,αν κι εγώ δε γνωρίζω να σου απαντήσω στα βασικά σου ερωτήματα,εντούτοις θέλω να σου εκθέσω την άποψη μου ως συνομήλικη σου,με παιδιά οικογένεια κτλ.και είχα ακριβώς τις ίδιες ανησυχίες..Είμαι.με.λιγα λογια σε παρόμοια φάση,απλά εγώ ευελπιστώ να δώσω το 2026 πανελλαδικές,επίσης από το 1 πεδίο...Αρχικά ήθελα να δώσω για εμένα καθαρά, επιθυμώ διακαώς να σπουδάσω.Στην πορεία άρχισα να σκέφτομαι και την αποκατάσταση,ίσως για κάποιους φανεί χαζό,ακόμη και σε μένα δηλαδή φαινόταν κατά καιρούς.Τωρα λοιπόν λέω πως θα προσπαθήσω και ότι γίνει...Ένα ένα τα βήματα.Στη θέση σου θα ξεκινούσα στη σχολή ,θα έβλεπα κατά πόσο μου αρέσει και μπορώ να ανταπεξέλθω...Η επαγγελματική αποκατάσταση είναι γενικότερα ένα ζήτημα στις ηλικίες μας ,όμως πραγματικά νομίζω πως εάν έχεις μεγάλη επιθυμία και όρεξη να προχωρήσεις,να το προσπαθήσεις.Στο λέω για να τα ακούω κι εγώ.Επισης θέλω πάρα πολύ να γίνω ένα καλό παράδειγμα για τα παιδιά μου τα οποία βρίσκονται σε μια δυσκολη ηλικία,αυτή της εφηβείας και ξέρω ότι μια μαμά που δεν τα παρατάει είναι ένα όμορφο υγιές πρότυπο ειδικά τώρα στην εποχή που ζούμε...Για μένα λοιπόν είναι καλό να πας και να δοκιμάσεις την σχολή αυτή.Ελπιζω να βοήθησα κάπως ...

 

[gegeorgiou90]

Να ψάξω για δουλειά πρωινή , να συνεχίσω με τα ιδιαίτερα που κάνω χρόνια τώρα ( αγγλικά με δίπλωμα από κολλέγιο στο πρώτο κύκλο σπουδών ( τα οποία ιδιαίτερα με έχουν εξαντλήσει σωματικά και ψυχικά γιατί είναι απόγευμα και δε βλέπω την οικογένεια μου καθόλου), να συνεχίσω να δουλεύω σε φροντιστήρια αγγλικών ωρομισθια με ο,τι σύμβαση /ώρες θέλει το αφεντικό κάθε χρόνο με το φόβο απόλυσης, ένσημα ούτε 140 και εννοείται με λίγα λεφτά και μια σκέψη να στραφω σε ΕΠΑΛ ως βοηθός Βρεφονηπιοκόμου για δουλειά ίσως σε δήμο (αλλά και πάλι δύσκολο το βλέπω και θα είσαι πάντα ΔΕ χωρίς δυνατότητα μεταπτυχιακου ή εξέλιξης)

Σίγουρα θα είσαι καλύτερα σε 4-5 χρόνια άμα έχεις πτυχίο νηπιαγωγού. Και θα έχεις και διορισμό. Ίσως να μην γίνει κατευθείαν όπως σε δασκάλους αλλά θα γίνει.

 

[E.Z]

Να ψάξω για δουλειά πρωινή , να συνεχίσω με τα ιδιαίτερα που κάνω χρόνια τώρα ( αγγλικά με δίπλωμα από κολλέγιο στο πρώτο κύκλο σπουδών ( τα οποία ιδιαίτερα με έχουν εξαντλήσει σωματικά και ψυχικά γιατί είναι απόγευμα και δε βλέπω την οικογένεια μου καθόλου), να συνεχίσω να δουλεύω σε φροντιστήρια αγγλικών ωρομισθια με ο,τι σύμβαση /ώρες θέλει το αφεντικό κάθε χρόνο με το φόβο απόλυσης, ένσημα ούτε 140 και εννοείται με λίγα λεφτά και μια σκέψη να στραφω σε ΕΠΑΛ ως βοηθός Βρεφονηπιοκόμου για δουλειά ίσως σε δήμο (αλλά και πάλι δύσκολο το βλέπω και θα είσαι πάντα ΔΕ χωρίς δυνατότητα μεταπτυχιακου ή εξέλιξης)

Τώρα είδα και αυτό το μήνυμα σου κι εκεί είχαμε αρκετές ομοιότητες...

 

[mariarina]

Σου εύχομαι καλή επιτυχία στα όνειρα σου. Με βοηθά πολύ αυτή η σκέψη. Το μεγάλο μου παιδί τώρα πέρασε στο Πολυτεχνείο Κρήτης. Θα είμαστε 2 φοιτητές στο σπίτι ...χαμός!!! Απλά όπως καταλαβαίνεις κοιτάω για μια σταθερή βάση... τουλάχιστον μία πρωινή σταθερή εργασία. Στα νησιά δεν υπάρχει σταθερό. Όλα είναι με τη σεζόν. Δε μπορώ να βρω σταθερή εργασία που να μου επιτρέπει να είμαι στο σπίτι με το μικρό παιδί. Και η απογευματινή εργασία δεν μου εξασφαλίζει ένσημα και το ωράριο είναι αντίθετο με την οικογένειά. Είναι δύσκολα τα πράγματα όταν έχεις οικογένεια.

 

[E.Z]

Σου εύχομαι καλή επιτυχία στα όνειρα σου. Με βοηθά πολύ αυτή η σκέψη. Το μεγάλο μου παιδί τώρα πέρασε στο Πολυτεχνείο Κρήτης. Θα είμαστε 2 φοιτητές στο σπίτι ...χαμός!!! Απλά όπως καταλαβαίνεις κοιτάω για μια σταθερή βάση... τουλάχιστον μία πρωινή σταθερή εργασία. Στα νησιά δεν υπάρχει σταθερό. Όλα είναι με τη σεζόν. Δε μπορώ να βρω σταθερή εργασία που να μου επιτρέπει να είμαι στο σπίτι με το μικρό παιδί. Και η απογευματινή εργασία δεν μου εξασφαλίζει ένσημα και το ωράριο είναι αντίθετο με την οικογένειά. Είναι δύσκολα τα πράγματα όταν έχεις οικογένεια.

Αρχικά σε ευχαριστώ πολύ!Και σε καταλαβαίνω απόλυτα ως προς τις δυσκολίες με την οικογένειά...Είναι αρκετα πολύπλοκο να προσπαθήσουμε να τα βολεψουμε όλα κι εγώ δεν είχα την πολυτέλεια να βρω κάτι όπως το θέλω ,αν δεν ταίριαζε με το πρόγραμμα της οικογένειας το απέρριπτα.Ετσι αποφάσισα να δώσω το 26 αν και το είχα στα σκαριά από το 24 αλλά λόγω των παιδιων το τρεναρα...Μετά βλέπω και άλλα παράδειγματα ακόμη και πιο μεγάλων μαμάδων και παίρνω κουράγιο!Για μένα λοιπόν προχώρα!Και εύχομαι καλή σταδιοδρομία και σε σένα και στο μεγάλο σου παιδί!Θα είναι όμορφη εμπειρία και θα ενισχύετε ο ένας τον άλλο!