Σε καμια περιπτωση καλη. Η τραπεζα θεματων το μονο που εκανε ηταν να μαθαινουμε τυποποιημενες πληροφοριες (δλδ σε βαθμο που να εχουμε στην ιστορια ερωτησεις με συγκεκριμενη διατυπωση και στα μαθηματικα να μην λυνουμε καμια ασκηση παραπανω, παρα μονο αυτες που ειχε η τραπεζα). Εξυπηρετησε συμφεροντα φροντιστηριων και ιδιωτικων σχολειων (το 2013 - 14 αυξηθηκε λογου χαρη κατα 30% το ποσοστο των μαθητων που πηγαιναν φροντιστηριο στην α λυκειου). Τα θεματα του καθηγητη, δλδ το αλλο 50%, απαξιώνονταν πληρως (π.χ. στα αρχαια γενικης δεν εδιναν μεγαλη σημασια στη γραμματικη και το συντακτικο, μονο και μονο επειδη ετιθεντο απο τον καθηγητη). Τελος, και το πιο σημαντικο, απετρεπε τον καθε καθηγητη απο καθε ειδους πρωτοβουλια, που θα ωθουσε τον μαθητη να κανει κατι που να εχει μεγαλυτερη εκπαιδευτικη ουσια απο οτι η ανουσια εξεταστεα υλη.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.