Οι καθηγητές είναι υποχρεωμένοι να βάζουν σε όλους όσους δίνουν Πανελλήνιες 20 στα τετράμηνα.
Να θέσω ένα παράδειγμα:
Φέτος, στη λογοτεχνία κατεύθυνσης γράψαμε διαγώνισμα τετραμήνου στον Κρητικό και οι ερωτήσεις ήταν οι ακόλουθες:
1. Να βρείτε τα δοκιμιακά στοιχεία στο συγκεκριμένο απόσπασμα. (50 μονάδες) (

)
2. Να βρείτε όλα τα εκφραστικά μέσα στους παραπάνω 19 στίχους. (50 μονάδες) (

)
Ε, σε αυτό το διαγώνισμα εγώ έγραψα 09/20. Οι ερωτήσεις δεν είχαν καμία σχέση με τις ερωτήσεις που πέφτουν στις Πανελλήνιες, και, φυσικά, οι περισσότεροι από εμάς δεν είχαμε ιδέα για το τι να απαντήσουμε. Αρχικά, κανείς μας δεν ήξερε τι είναι τα δοκιμιακά στοιχεία*, και, στη συνέχεια, 19 στίχοι ήταν πάρα πολλοί για να βρούμε εκφραστικά μέσα. Στις Πανελλήνιες ερωτήσεις με εκφραστικά μέσα δεν έχουν τέτοια μορφή. Λένε για παράδειγμα, να εντοπίσετε και να αναλύσετε 4 εκφραστικά μέσα. Στο διαγώνισμα αυτό, όμως, στους στίχους ήταν καμία 30ρια εκφραστικά μέσα.
Τέλος πάντων, ενώ ήμουν συνεπής κλπ, στο τετράμηνο πήρα 19, και μαθητές οι οποίοι δεν έδιναν πανελλήνιες και χαλούσαν το μάθημά μας, πήραν 17.
Τελικά, στις Πανελλήνιες έγραψα 17,4 στη λογοτεχνία. Δηλαδή, ήμουν στο όριο για να έχω απώλεια μορίων. Αν έγραφα 17,7 θα έχανα μόρια εξαιτίας του 19 στο πρώτο τετράμηνο.
Με αυτό το παράδειγμα θέλω να δείξω πως πολλές φορές οι καθηγητές έχουν λάθος κριτήρια, και κανείς δεν πρέπει και δε μπορεί να πάρει το ρίσκο να μη βάλει 20 σε έναν μαθητή, και τελικά ο μαθητής να έχει απώλεια μορίων. Δεν έχει σημασία το ποια θα είναι αυτή η απώλεια. Και 1 μόριο μπορεί να στοιχίσει πολλά στις Πανελλήνιες (μακριά από εμάς

).
Εξ άλλου, το εκπαιδευτικό σύστημα είναι παντελώς διεφθαρμένο, οπότε δεν υπάρχει λόγος να εξαντλούν οι καθηγητές την αυστηρότητά τους σε βαθμούς που σχετίζονται με τις Πανελλήνιες. Το καλύτερο θα ήταν ο καθηγητής να έχει τέτοια σχέση με τον μαθητή, που να του εξηγεί συνεχώς τα λάθη κλπ, για να τον κάνει να πλησιάσει το 20 στις εξετάσεις, και όχι να του στερεί το βαθμό.
* Τελικά, τα δοκιμιακά στοιχεία, σύμφωνα με την καθηγήτρια πάντα, είναι οι επιρροές που έχει δεχθεί από άλλους ποιητές, από την Ιστορία και γενικά από παντού, και έχει αποτυπώσει στο έργο του ο λογοτέχνης/ποιητής.
(π.χ. Ένα δοκιμιακό στοιχείο που μου έρχεται για τον Κρητικό είναι οι επιρροές από τις πλατωνικές ιδέες, ή οι επιρροές από την εκκλησία κ.ά.)
