Σε ένα επιλογής μάλιστα θυμάμαι καθηγητή να πηδάει στα γρήγορα slides με την πρόφαση πως "η πλειοψηφία δεν θα σχεδιάσει ποτέ κάτι, θα κληθεί κυρίως να διαλέξει ένα έτοιμο σύστημα".
Πωωω, θα ξενερωνα άσχημα αν ήμουν παρόν σε κάτι τέτοιο...
Όσο και αλήθεια να είναι, η δουλειά του καθηγητη είναι να μεταδώσει τις απαραίτητες γνώσεις, ώστε να αποκτήσουν οι φοιτητές τα εφοδια, που θα τους κάνουν ικανούς να κρίνουν αυτοί αν οι συγκεκριμένες πληροφορίες τους είναι χρήσιμες ή μη, και όχι ο καθηγητής! Έστω και έναν αν ενδιέφερε αυτό το κομμάτι της ύλης, θα έπρεπε να τον σεβαστεί και να το διδάξει, είναι υποχρέωση του, αλλιώς τον χαντακωνει...
Πάντως σχετικά με τις συγχωνεύσεις, δεν είμαι υπέρ αυτών γενικά και θα προτιμούσα να ήταν μικροτερης διάρκειας και μεγαλυτερης - πιο στοχευμένης εμβάθυνσης ο κάθε τομέας, ώστε αν πχ τελειωνες στα 3 χρόνια την ηλεκτρονική, θα είχες τη δυνατότητα μετά αν σε ενδιεφερε η ηλεκτρολογία ή η πληροφορική, να συνεχίσεις τις σπουδές σου αλλαζοντας κατεύθυνση.
Έτσι στα 6 χρόνια θα έβγαινες με δύο διαφορετικά πτυχία, τα οποία όμως θα είχαν φουλ εξειδίκευση στους κλάδους που θα εμπλέκονταν κ έτσι δε θα ήσουν απλά ένας φοιτητής που μαθαίνει λίγο απ' όλα, και που στο τέλος μπουχτιζει και καταριέται που πέρασε σε μια σχολή ΗΜΜΥ...
Δώσε μου τη δυνατότητα να κάνω εγώ τις επιλογές μου, όχι όταν θα χω ξενερώσει τρώγοντας στη μάπα όλα τα άσχετα μαθήματα όμως, αλλά εξ αρχής. Πχ. θέλω να ασχοληθώ με την ηλεκτρονική, άσε με να κάνω αυτό, μη με μπλέκεις με ενέργεια και χίλια δυο και μετά από τέσσερα χρονια μου λες, οκ τώρα ήρθε η ώρα να δεις αυτό που θες...
Επίσης το προπτυχιακό πρόγραμμα θα πρεπε να σε βγάζει έτοιμο για την αγορά εργασίας. Αν θες να ασχοληθείς μετα με έρευνα, ναι, κάνε μεταπτυχιακό, αλλά το να βγαίνεις απ' τη σχολή χωρίς την απαραίτητη εμβάθυνση και να χρειάζεσαι απαραιτήτως μεταπτυχιακό για να σταθείς αντάξια στον ανταγωνισμό, δείχνει πως κάπου το πράγμα έχει ξεφύγει λίγο...