Περί του όρου "παραπαιδεία"

Nina-nana

Διάσημο μέλος

Η Nina-nana αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι Καθηγητής. Έχει γράψει 2,473 μηνύματα.
Δεν είναι ωραία λέξη η λέξη παραπαιδεία. Κανονικά θα πρέπει να λέγεται κάπως αλλιώς, πχ συμπληρωματική εκπαίδευση. Just saying.
 

nPb

Επιφανές μέλος

Ο nPb αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 17,744 μηνύματα.
Δεν είναι ωραία λέξη η λέξη παραπαιδεία. Κανονικά θα πρέπει να λέγεται κάπως αλλιώς, πχ συμπληρωματική εκπαίδευση. Just saying.

Μόνο στην Ελλάδα αποκαλείται έτσι. Ο όρος tuition γιατί αποδίδεται ως...παραπαιδεία; :hmm:
 

Scandal

Διαχειριστής

Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 33 ετών, Φοιτητής του τμήματος Πληροφορικής ΟΠΑ και μας γράφει απο Περιστέρι (Αττική). Έχει γράψει 13,618 μηνύματα.

ucl student

Νεοφερμένος

Η ucl student αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών. Έχει γράψει 3 μηνύματα.
Σας ευχαριστώ για τα σχόλια. Κάθε σχόλιο είναι ευπρόσδεκτο και είναι και μια ωραια αφορμή για σκέψη. Στην αγγλικη γλωσσα χρησιμοποιείται ο όρος shadow education με τον οποίο περιγράφεται αυτή η εξωσχολινη δραστηριότητα κατά την οποία τα παιδιά εισπρατουν επιπλέον μάθηση. Στην Ελλάδα έχουμε τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα που το κάνουν αυτό και ο πιο κατάλληλος όρος που θεώρησα ότι χρησιμοποιείται στα ελληνικά για να περιγράψει αυτή την δραστηριότητα είναι η λέξη παραπαιδεια. tuition στα ελληνικά είναι τα δίδακτρα. Δεν θεωρώ πως είναι το ίδιο πράγμα.
 

Scandal

Διαχειριστής

Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 33 ετών, Φοιτητής του τμήματος Πληροφορικής ΟΠΑ και μας γράφει απο Περιστέρι (Αττική). Έχει γράψει 13,618 μηνύματα.
Tuition fees είναι τα δίδακτρα και tutor αυτός που κάνει τα ιδιαίτερα.
Άρα ίσως tuition να είναι το αντίστοιχο της παραπαιδείας στα Αγγλικά αλλά δεν θα επιμείνω, με το ζόρι αναλύω τα Ελληνικά, πόσο μάλλον τα Αγγλικά :P
 

Nina-nana

Διάσημο μέλος

Η Nina-nana αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι Καθηγητής. Έχει γράψει 2,473 μηνύματα.
tuition στα ελληνικά είναι τα δίδακτρα. Δεν θεωρώ πως είναι το ίδιο πράγμα.
Tuition σημαίνει διδασκαλία σε μικρά γκρουπ ή ατομικά.


Επίσης φροντιστήρια και ιδιαίτερα υπάρχουν και στην Αγγλία, και στην Αμερική και σε άλλες χώρες στον κόσμο. Δεν είναι καμία ελληνική πρωτοτυπία η συμπληρωματική εκπαίδευση είτε για μαθησιακή υποστήριξη είτε ως προετοιμασία για σχολικές εξετάσεις.
 

jims

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο jims αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι Φοιτητής του τμήματος Νομικής ΕΚΠΑ. Έχει γράψει 1,019 μηνύματα.
Tuition σημαίνει διδασκαλία σε μικρά γκρουπ ή ατομικά.


Επίσης φροντιστήρια και ιδιαίτερα υπάρχουν και στην Αγγλία, και στην Αμερική και σε άλλες χώρες στον κόσμο. Δεν είναι καμία ελληνική πρωτοτυπία η συμπληρωματική εκπαίδευση είτε για μαθησιακή υποστήριξη είτε ως προετοιμασία για σχολικές εξετάσεις.
Υπάρχουν φροντιστήρια και σε άλλες χώρες. Απλά δε βλέπεις ανά δέκα βήματα ένα φροντιστήριο. Αυτό είναι ελληνικό φαινόμενο.
 

Nina-nana

Διάσημο μέλος

Η Nina-nana αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι Καθηγητής. Έχει γράψει 2,473 μηνύματα.
Υπάρχουν φροντιστήρια και σε άλλες χώρες. Απλά δε βλέπεις ανά δέκα βήματα ένα φροντιστήριο. Αυτό είναι ελληνικό φαινόμενο.
Και υπάρχουν λόγοι γι' αυτό. Πχ το σχολικό διάβασμα γίνεται στο σπίτι και όχι στο σχολείο, το πρόγραμμα μαθημάτων είναι αρκετά απαιτητικό, δεν έχουμε streaming στις τάξεις μας, οι γονείς (αλλά και τα παιδιά) έχουν απαιτήσεις απόδοσης και προσδοκίες για επιτυχία στις σχολικές εξετάσεις κλπ.
 

ucl student

Νεοφερμένος

Η ucl student αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών. Έχει γράψει 3 μηνύματα.
Υπάρχουν φροντιστήρια και σε άλλες χώρες. Απλά δε βλέπεις ανά δέκα βήματα ένα φροντιστήριο. Αυτό είναι ελληνικό φαινόμενο.
Συμφωνώ. Υπάρχει και σε άλλες χώρες απλά όχι με αυτή την μορφή "υποχρεωτικοτητας" που έχει στη χώρα μας
 

Nina-nana

Διάσημο μέλος

Η Nina-nana αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι Καθηγητής. Έχει γράψει 2,473 μηνύματα.
Συμφωνώ. Υπάρχει και σε άλλες χώρες απλά όχι με αυτή την μορφή "υποχρεωτικοτητας" που έχει στη χώρα μας
Αν παραιτηθείς από την προσπάθεια να πάρεις καλούς βαθμούς, να αποκτήσεις τυπικά προσόντα και να περάσεις στο πανεπιστήμιο, αυτομάτως παύει κι η "υποχρεωτικότητα".
 

jims

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο jims αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι Φοιτητής του τμήματος Νομικής ΕΚΠΑ. Έχει γράψει 1,019 μηνύματα.
Και υπάρχουν λόγοι γι' αυτό. Πχ το σχολικό διάβασμα γίνεται στο σπίτι και όχι στο σχολείο, το πρόγραμμα μαθημάτων είναι αρκετά απαιτητικό, δεν έχουμε streaming στις τάξεις μας, οι γονείς (αλλά και τα παιδιά) έχουν απαιτήσεις απόδοσης και προσδοκίες για επιτυχία στις σχολικές εξετάσεις κλπ.
Όλα αυτά σωστά αλλά νομίζω ότι το ελληνικό αυτό φαινόμενο είναι άρρηκτα συνυφασμένο με την κουλτούρα των γονέων και των μαθητών να μην έχουν απαιτήσεις από τον καθηγητή του σχολείου, να μην αξιώνουν δηλαδή από το σχολείο την επίτευξη ορισμένων μαθησιακών αποτελεσμάτων. Για παράδειγμα στο κομμάτι των ξένων γλωσσών (το αναφέρω ενδεικτικά το παράδειγμα αυτό γιατί αφορά το δικό σου χώρο) θα έπρεπε οι μαθητές να κατακτούν το επίπεδο β1 στα αγγλικά και α2 στη β ξένη γλώσσα χωρίς να καταφεύγουν σε εξωσχολική βοήθεια. Κανένας γονιός δεν θα απαιτήσει από το σχολείο του παιδιού ούτε καν αυτό. Εξωσχολική βοήθεια θα έπρεπε να απαιτείται μόνο για τα μεγαλύτερα επίπεδα (από β2 και πάνω στα αγγλικά και από β1 στα γαλλικά/γερμανικά).
 

nPb

Επιφανές μέλος

Ο nPb αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 17,744 μηνύματα.
Tuition σημαίνει διδασκαλία σε μικρά γκρουπ ή ατομικά.


Επίσης φροντιστήρια και ιδιαίτερα υπάρχουν και στην Αγγλία, και στην Αμερική και σε άλλες χώρες στον κόσμο. Δεν είναι καμία ελληνική πρωτοτυπία η συμπληρωματική εκπαίδευση είτε για μαθησιακή υποστήριξη είτε ως προετοιμασία για σχολικές εξετάσεις.

Aκριβώς. Ακόμη και στη Γερμανία, Αυστρία και Ολλανδία βλέπει κανείς σε λεωφορεία ή στάσεις σταθμών, διαφημίσεις με εταιρίες "εκπαιδευτικών λύσεων" που απευθύνονται σε μαθητές που αδυνατούν να περάσουν την τάξη ή ακόμη να πάρουν και το απολυτήριο λυκείου. Όταν το είδα, στην αρχή δεν κατάλαβα τι διάβαζα και μετά από λίγα λεπτά έπαθα πολιτισμικό σοκ...για το πόσες εταιρίες τέτοιου τύπου υπάρχουν και εργάζεται αρκετός κόσμος με συμβόλαιο ιδιωτικού υπαλλήλου. Αυτές οι εταιρίες συνήθως είτε είναι μεσαίου τύπου επιχειρήσεις είτε όμιλος επιχειρήσεων με καθεστώς franchise με πολλά παραρτήματα σε διάφορα κρατίδια της Γερμανικής ομοσπονδίας. Η έδρα μπορεί να είναι στην Έσση και να έχει υποκαταστήματα από το Βερολίνο μέχρι τη Φρανκφούρτη. Άλλη τέτοια εταιρία μπορεί να έχει έδρα...στη Σουηδία ή στο Βέλγιο για φορολογικούς λόγους.

Σε αυτές τις εταιρίες υπάρχει προσωπικό πολλών ειδικοτήτων: management (για την διοίκηση), ψυχολογίας, διοικητικής γραμματείας, διδασκαλίας μαθημάτων, οργάνωσης ασκήσεων για μαθητές ειδικών ικανοτήτων, κτλ.

Στα Γερμανικά, αποδίδεται ως nachhilfe (ενισχυτική βοήθεια, μετά, επιπλέον βοήθεια). Θεωρείται άκρως φυσιολογικό ένας μαθητής ειδικά αν είναι και 2η γενιά μεταναστών να μην καταλαβαίνει τους ρυθμούς του δημοσίου σχολείου και να θέλει μια στήριξη στα μαθηματικά αλλά και στη γερμανική γλώσσα. Αντιμετωπίζει πρόβλημα ενσωμάτωσης στο σχολικό περιβάλλον.
 
Τελευταία επεξεργασία:

Dias

Επιφανές μέλος

Ο Dias αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι Διδακτορικός. Έχει γράψει 8,682 μηνύματα.
εταιρίες "εκπαιδευτικών λύσεων" που απευθύνονται σε μαθητές που αδυνατούν να περάσουν την τάξη ή ακόμη να πάρουν και το απολυτήριο λυκείου.
Στην Ελλάδα χρειαζόμαστε κάποια εταιρία που να κατευθύνει τους μαθητές που ΔΕΝ θέλουν να περάσουν την τάξη.

1648414167733.png
 

nPb

Επιφανές μέλος

Ο nPb αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 17,744 μηνύματα.
Στην Ελλάδα χρειαζόμαστε κάποια εταιρία που να κατευθύνει τους μαθητές που ΔΕΝ θέλουν να περάσουν την τάξη.


'Η τους μαθητές που με δική τους απόφαση ΔΕΝ θέλουν να μάθουν τίποτα. Σε μια δημοκρατία, πρέπει όλες οι επιλογές να γίνονται σεβαστές και ο καθένας να αναλαμβάνει το κόστος των επιλογών του.
 

chrisjhon02

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο chrisjhon02 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι Φοιτητής. Έχει γράψει 1,333 μηνύματα.
Το πρόβλημα είναι πως για να περάσεις σε σχολές με πάνω απο 13 χιλ μόρια το φροντιστήρια είναι μονόδρομος, με αυτή την έννοια είναι παρα-παιδεία διότι κάτι τέτοιο θα έπρεπε να το φροντίζει το κράτος με το δημόσιο σχολείο. Έτσι όπως έχουν τα πράγματα, μόνο όσοι έχουν το προνόμιο των χρημάτων μπορούν να εισαχθούν σε μια υψηλόβαθμη σχολή.

Στο εξωτερικό μπορεί να συμβαίνει το ίδιο αλλά είναι και διαφορετικές οικονομίες. Συγκρίνουμε πορτοκάλια με μήλα.
 

nPb

Επιφανές μέλος

Ο nPb αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 17,744 μηνύματα.
Στο εξωτερικό μπορεί να συμβαίνει το ίδιο αλλά είναι και διαφορετικές οικονομίες. Συγκρίνουμε πορτοκάλια με μήλα.

Εμείς αγοράζουμε τούρνικε, νανοπύλες σάρωσης εισόδου και νανογιλέκα, νανοφραπέδες σε Πανεπιστήμια. Τα λεφτά πιάνουν τόπο. :tongue: Μην ξεχνάμε το θέμα μας.

Στο εξωτερικό είναι το πλεονέκτημα της αγγλικής γλώσσας όπου απευθύνεται σε μεγαλύτερο πελατειακό κοινό. Όλα τα παιδάκια από την Νότια Αφρική μέχρι την Αλάσκα και την Μανίλα έχουν και θα έχουν ανάγκη για μια βοήθεια σε κάποιο μάθημα όσο τέλειο να είναι το εκπαίδευτικό σύστημα, γιατί απλά είναι άνθρωποι και το εκπαιδευτικό σύστημα δεν είναι αυτοβελτιώμενο νοήμον σύστημα ώστε να προσαρμόζεται στον κάθε μαθητή εξατομικευμένα. Για παράδειγμα, στις Φιλιππίνες ενώ μιλάνε μια τοπική γλώσσα την Ταγκαλόγκ, γλώσσα ιθαγενών, μιλάνε ισπανικά λόγω αποικιοκρατίας αλλά και πολύ καλά αγγλικά με αμερικάνικη προφορά στο δημόσιο και στην μέση εκπαίδευση, γιατί ήταν αποικία και των ΗΠΑ. Αυτομάτως η Αγγλία μπορεί να πάει να ιδρύσει εταιρίες "εκπαιδευτικών λύσεων" στην πρώην κοινοπολιτεία και να εργάζονται εκπαιδευτικοί και στελέχη με γλώσσα επικοινωνίας την Αγγλική.
 

chrisjhon02

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο chrisjhon02 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι Φοιτητής. Έχει γράψει 1,333 μηνύματα.
Το ερώτημα είναι τι γίνεται όταν ένα άτομο δεν μπορεί να καλύψει το ποσό που χρειάζεται για την επιπλέον βοήθεια.

Στην Ελλάδα για παράδειγμα οι φροντιστηριάδες οικονομάνε και το κράτος έχει βολευτεί επειδή δεν χρειάζεται να δαπανήσει για βελτίωση της εκπαίδευσης. Αν κάποιος δεν έχει χρήματα, δεν παίρνει πτυχίο αγγλικών ούτε μπορεί να σπουδάσει.

Η δευτέρα και τρίτη λυκείου πρακτικά είναι άχρηστη, η μεγαλύτερη δουλειά γίνεται στο φροντιστήριο.
 

Nina-nana

Διάσημο μέλος

Η Nina-nana αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι Καθηγητής. Έχει γράψει 2,473 μηνύματα.
Όλα αυτά σωστά αλλά νομίζω ότι το ελληνικό αυτό φαινόμενο είναι άρρηκτα συνυφασμένο με την κουλτούρα των γονέων και των μαθητών να μην έχουν απαιτήσεις από τον καθηγητή του σχολείου, να μην αξιώνουν δηλαδή από το σχολείο την επίτευξη ορισμένων μαθησιακών αποτελεσμάτων.
Δεν νομίζω. Τουλάχιστον από την Αγγλία που ξέρω πολύ καλά τι παίζει, καμία απαίτηση δεν έχουν οι γονείς από τον καθηγητή του σχολείου. Η μόνη διαφορά είναι ότι δεν έχουν την απαίτηση τα παιδιά τους να βγάλουν το Λύκειο ή να μπουν στο πανεπιστήμιο. Όποιος δυσκολεύεται, σταματάει στο τέλος της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, δεν αναζητά δεκανίκι. Αυτοί που θέλουν να προχωρήσουν κάνοντας σπουδές, είτε στρώνουν πωπό και διαβάζουν (η αγορά βοηθημάτων τύπου Πατάκης είναι τεράστια) είτε κάνουν ιδιαίτερα / φροντιστηριακά μαθήματα, ακριβώς όπως κι εδώ. Και φυσικά να λάβουμε υπόψιν ότι το ξεδιάλεγμα μεταξύ των μαθητών με υψηλές ακαδημαϊκές δυνατότητες και αυτών που δεν είναι για πολλά-πολλά γίνεται συνήθως στο Δημοτικό, και όχι στην Α Λυκείου που γίνεται εδώ, αν γίνεται κιόλας. Νομίζω το ίδιο ισχύει και σε άλλες χώρες.

Για παράδειγμα στο κομμάτι των ξένων γλωσσών (το αναφέρω ενδεικτικά το παράδειγμα αυτό γιατί αφορά το δικό σου χώρο) θα έπρεπε οι μαθητές να κατακτούν το επίπεδο β1 στα αγγλικά και α2 στη β ξένη γλώσσα χωρίς να καταφεύγουν σε εξωσχολική βοήθεια. Κανένας γονιός δεν θα απαιτήσει από το σχολείο του παιδιού ούτε καν αυτό. Εξωσχολική βοήθεια θα έπρεπε να απαιτείται μόνο για τα μεγαλύτερα επίπεδα (από β2 και πάνω στα αγγλικά και από β1 στα γαλλικά/γερμανικά).
Δεν έχει καμία δυνατότητα το σχολείο να πάει τους μαθητές στο επίπεδο Β1, όπως δεν έχει δυνατότητα να τους κάνει μουσικούς ή ζωγράφους ή μπασκετμπολίστες, παρότι διδάσκονται μουσική, εικαστικά και γυμναστική από την Α Δημοτικού. Δεν επαρκούν οι ώρες διδασκαλίας, δεν ευνοούν οι συνθήκες, δεν είναι κατάλληλα δομημένο το πρόγραμμα και δεν υπάρχουν τα κατάλληλα βιβλία ή άλλο υλικό. Δεν νομίζω πως είναι σκοπός του σχολείου η εκμάθηση της ξένης γλώσσας σε επίπεδο χρήσης, περισσότερο είναι μια επαφή με τη γλώσσα και τον πολιτισμό της. Δεν ξέρω από πού έχει προκύψει η πεποίθηση πως το σχολείο έχει σκοπό να μάθει στα παιδιά Αγγλικά ή Γερμανικά ή Γαλλικά ώστε να μπορούν να πιστοποιήσουν κάποιο επίπεδο, έστω και Α2. Αυτό φαίνεται ακόμα και από τον σχεδιασμό των βιβλίων.
 

jims

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο jims αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι Φοιτητής του τμήματος Νομικής ΕΚΠΑ. Έχει γράψει 1,019 μηνύματα.
Δεν έχει καμία δυνατότητα το σχολείο να πάει τους μαθητές στο επίπεδο Β1, όπως δεν έχει δυνατότητα να τους κάνει μουσικούς ή ζωγράφους ή μπασκετμπολίστες, παρότι διδάσκονται μουσική, εικαστικά και γυμναστική από την Α Δημοτικού. Δεν επαρκούν οι ώρες διδασκαλίας, δεν ευνοούν οι συνθήκες, δεν είναι κατάλληλα δομημένο το πρόγραμμα και δεν υπάρχουν τα κατάλληλα βιβλία ή άλλο υλικό. Δεν νομίζω πως είναι σκοπός του σχολείου η εκμάθηση της ξένης γλώσσας σε επίπεδο χρήσης, περισσότερο είναι μια επαφή με τη γλώσσα και τον πολιτισμό της. Δεν ξέρω από πού έχει προκύψει η πεποίθηση πως το σχολείο έχει σκοπό να μάθει στα παιδιά Αγγλικά ή Γερμανικά ή Γαλλικά ώστε να μπορούν να πιστοποιήσουν κάποιο επίπεδο, έστω και Α2. Αυτό φαίνεται ακόμα και από τον σχεδιασμό των βιβλίων.
Κακώς επικρατεί η αντίληψη αυτή. Στις περισσότερες χώρες (σίγουρα ισχύει σε Γαλλία και Γερμανία) τα επίπεδα γλωσσομάθειας κατακτώνται εντός του σχολείου. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν υπάρχουν στις άλλες χώρες πολλά πιστοποιητικά γλωσσομάθειας και κέντρα ξένων γλωσσών. Η γνώση ξένης γλώσσας πιστοποιείται εντός του σχολείου ή με κρατική εξέταση. Άλλωστε γι' αυτό το λόγο είναι εφικτό, μερικές φορές, να σε δεχτούν σε αγγλόφωνα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά βάσει του βαθμού που είχες στα Αγγλικά στο λύκειο δίχως κατάθεση πιστοποιητικών. Αδιαμφισβήτητα το σχολείο δε δύναται-ούτε και έχει την υποχρέωση- να σε φτάσει σε ανώτερα επίπεδα (Β2,C1,C2) αλλά πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για την κατάκτηση της μέτριας γνώσης της γλώσσας β1 (τουλάχιστον στα αγγλικά). Προς αυτή την κατεύθυνση ωφέλιμο θα ήταν να κατατάσσονται οι μαθητές ανά επίπεδο δίνοντας ένα κατατακτήριο τεστ είτε στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς είτε στην αρχή της επόμενης. Με άλλα λόγια οι μαθητές για παράδειγμα θα μπορούσαν να σπάνε σε δύο τμήματα (α1-α2 και β1-β2) και να μην χωρίζονται με βάση την τάξη (π.χ. β και γ γυμνασίου). Δεν μπορείς να βάζεις κάποιον επιπέδου α2 με κάποιον άλλον επιπέδου β2 στο ίδιο τμήμα. Είναι παράλογο.
 

akikos

Επιφανές μέλος

Ο Ανδρέας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι Πτυχιούχος του τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών ΕΜΠ και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 9,776 μηνύματα.
Προς αυτή την κατεύθυνση ωφέλιμο θα ήταν να κατατάσσονται οι μαθητές ανά επίπεδο δίνοντας ένα κατατακτήριο τεστ είτε στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς είτε στην αρχή της επόμενης. Με άλλα λόγια οι μαθητές για παράδειγμα θα μπορούσαν να σπάνε σε δύο τμήματα (α1-α2 και β1-β2) και να μην χωρίζονται με βάση την τάξη (π.χ. β και γ γυμνασίου). Δεν μπορείς να βάζεις κάποιον επιπέδου α2 με κάποιον άλλον επιπέδου β2 στο ίδιο τμήμα. Είναι παράλογο.
Ποτέ δεν μπορούσα να καταλάβω το διαχωρισμό προχωρημένο/απροχώρητο στις ξένες γλώσσες. Οι γλώσσες στη δημόσια εκπαίδευση πρέπει να ξεκινάνε από το επίπεδο 0 και να έχουν συγκεκριμένη ύλη κάθε χρόνο κοινή για όλους. Αν μπουν από την Γ Δημοτικού μέχρι τη Γ Λυκείου είναι εφικτό οι μαθητές να φτάσουν επίπεδο proficiency και το επίπεδο λυκείου να συμπεριλαμβάνει το πιστοποιητικό.

Αυτό που χρειάζεται είναι να αυστηροποιηθούν τα κριτήρια και να περνάνε τάξεις οι μαθητές χωρίς να το αξίζουν.
 
Top