Σεβαστές οι απόψεις όλων των πιο πάνω.
Προσωπική εμπειρία.
Θεωρώ πως στα 43 μου έχω πάει καλά στην ζωή μου. Έχω καλή δουλειά, με σέβονται, βγάζω πολλά χρήματα θεωρώ, ανεξάρτητα από το αν έχουμε οικονομική κρίση ή όχι.
Παρόλα αυτά κρίνοντας την πορεία μου βλέπω ότι δυσκολεύτηκα, με πολύ μέτριες σπουδές που δεν με βοήθησαν στην αρχή της καριέρας μου και με καπέλωσαν και από πάνω. Εκεί φταίμε και εμείς πάντα σαν οικογένεια όπου άλλα πράγματα έπρεπε να έχουμε επιλέξει.
Κάνοντας λοιπόν μια ανασκόπηση υπάρχουν δύο πράγματα που με πόνεσαν πάρα πολύ κατά την σχολική μου πορεία.
Το αριστείο που μου αρνήθηκαν συγκεκριμένα δύο καθηγητές με τις ενέργειές τους στην τρίτη γυμνασίου και ο λανθασμένος εώς ανύπαρκτος σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός (ΣΕΠ).
Το πρώτο διότι ενώ ξεκίνησα χαμηλά με 16 το πρώτο τρίμηνο στην α' γυμνασίου σοκαρισμένος από την αλλαγή τοπίου από το δημοτικό, έκανα τεράστια προσπάθεια δύο χρόνια ώστε στην γ' γυμνασίου να πηγαίνω τέλεια διαβασμένος σε σημείο που κάποιοι κορόιδευαν το γεγονός ότι έλεγα απέξω το μάθημα σα να το διάβαζες από το βιβλίο. Δε μιλάω για τα μαθηματικά όπου ο καθηγητής με αποθέωνε και μιλούσε στους υπόλοιπους για διάνοια της τάξης. Συγκρίθηκα όμως από τους φιλόλογους της τάξης με έναν νέο μαθητή που ήρθε στην Αθήνα από την επαρχία ο οποίος ήταν πραγματική διάνοια και έτυχε για κακή μου τύχη να κάτσει στην άδεια θέση δίπλα μου. Κατάφερα να τον ξεφορτωθώ για να μην συγκρίνομαι μετά από τρεις μήνες. Η ζημιά όμως είχε γίνει. Οι φιλόλογοι καθηγητές απλά ήταν επιφυλακτικοί μαζί μου λόγω αστάθειας στις επιδόσεις μου στο παρελθόν και πέτυχαν ρίχνοντας σχεδόν αναίτια την βαθμολογία μου να τελειώσω με 18 και κάτι, ελάχιστα πριν το αριστείο.
Η απογοήτευσή μου ήταν τεράστια και είναι κάτι το οποίο με πονάει αν τύχει και το σκεφτώ. Θα ήταν ένα δικό μου άχρηστο λάφυρο, αλλά το ήθελα.
Θεωρώ ότι θα είχε αλλάξει την πορεία και τις επιδόσεις μου αρκετά.
Το δεύτερο ήταν ο σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός που μας έκανε να επιλέγουμε δέσμες που είχαν πρόσβαση σε πανεπιστήμια δημιουργίας δημοσίων υπαλλήλων. Να το πω πιο απλά, να γίνεις ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ή ΔΑΣΚΑΛΟΣ ή ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ αφήνοντας εκτός την δέσμη που είχες περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας και ήταν πιο κοντά στα ταλέντα σου.
Γι αυτό λυπάμαι εγώ και ολόκληρη η γενιά μου.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
