Υπάρχουν πολλοί που λένε ότι για να υπάρχει μέλλον πρέπει να υπάρχει και παρελθόν. Δεν ξέρω αν ισχύει κάτι τέτοιο, στο παρόν δε βλέπω ιδιαίτερα αποτελέσματα πάντως.
Είναι εύκολο να βρίσεις την Αθήνα, την Ελλάδα για τη σημερινή της κατάσταση, την κατάντια όπως πολλοί λένε. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι αν ψάξεις σε αυτή τη χώρα θα βρεις ό,τι θες. Μέρη που γουστάρεις να συχνάζεις, μικρά μαγαζάκια για ιδιαίτερα ρούχα, περίεργα κοσμήματα, πνευματισμό. Απλά πρέπει να ψάξεις.
(μόλις άρχισε να βρέχει, τι ωραία-άσχετοοο χαχα)
Ένας Έλληνας αν πάει στην Αγγλία με τη νοοτροπία του μπορεί να τα βρει σκούρα. Θα πεις στον Άγγλο "Πάμε για καφέ το απόγευμα;" λίγες ώρες αφότου τον έχεις γνωρίσει και θα σε κοιτάει περίεργα, δεν έχει μάθει να είναι τόσο ανοιχτός.
Και έπειτα, όλοι βρίζουμε τα πολιτικά. Εντάξει, είναι άθλια, αλλά ποιος λέει ότι κάπου αλλού θα είναι καλύτερα; Θεωρώ ότι στις άλλες χώρες τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα επειδή οι πολίτες βρίσκονται εν αγνοία. Εδώ όλο και κάποιος θα ξυπνήσει, όλο και κάποιος θα πάει αντίθετα στο ρεύμα, όλο και κάποιο σκάνδαλο θα αποκαλυφθεί.
Ούτε και εγώ είμαι περήφανη για κάποιους τομείς της Ελλάδας, αλλά δε μπορώ να αλλάξω τίποτα μόνη μου. Βασικά, πιστεύω ότι αν οι πολίτες ήθελαν πραγματικά να αλλάξουν κάτι, τώρα θα είχε αλλάξει. Ισχύς εν τη ενώσει, ποιος πολιτικός θα αντισταθεί σε πολίτες ενός ολόκληρου νομού, μιας ολόκληρης χώρας για παράδειγμα; Απλά ο σημερινός τρόπος ζωής μας έχει καταστήσει αδρανείς, και αν αυτό γίνεται στην Ελλάδα, φανταστείτε τι θα γίνεται στην Αμερική- για να επανέλθω σε αυτό που έλεγα στην προηγούμενη παράγραφο.
Οπότε όχι, δε μπορώ να πω ότι είμαι η τρελή πατριώτισσα, προσπαθώ να βρίσκομαι έξω από την ταμπέλα "Ελληνίδα" για να βλέπω τα πράγματα πιο καθαρά. Ο φανατισμός ποτέ δεν είναι καλός και η πατρίδα δεν είναι πάντα εκεί όπου γεννήθηκες. Προσωπικά, χαίρομαι που γεννήθηκα εδώ λόγω της γλώσσας πάνω από όλα. Πιστεύω ότι η κατοχή της ανοίγει πολλές πόρτες για την αντίληψη άλλων γλωσσών και όχι μόνο...
Σημείωση: Τις προάλλες είπα να πάρω δυο-τρία περιοδικά για να ολοκληρώσω και εγώ το τρίπτυχο παραλία-φραπές-περιοδικά, και κατέληξα να αναπολώ τα βιβλία.
Στις 500 λέξεις οι 10 θα είναι αγγλικές, οι δημοσιογράφοι- αν μπορούμε να τους χαρακτηρίσουμε έτσι, να μιλάνε για τη μόδα των nerds στην Ελλάδα και να μας το παίζουν "geeks", να αναφέρουν γεύματα στα Wendy's όταν από ότι ξέρω δεν υπάρχουν καν στην Ελλάδα και να περηφανεύονται για την ξένη τραγουδίστρια που έλουσαν. Πραγματικά εξοργίστηκα, όλη την αμερικανιά τη φέραμε και στην Ελλάδα τώρα; Και δεν είναι ότι δεν είμαι ανοιχτόμυαλη, αλλά τουλάχιστον να αξίζουν αυτά που θα μεταφέρουμε στον πολιτισμό μας. Τώρα το να το παίζεις geek, να διαφημίζεις σε περιοδικά γυναικών τα πιο ακριβά ρούχα από την Αμερική και να μιλάς για γεύματα σε μαγαζιά που στην Ελλάδα δεν υπάρχουν καν είναι λυπηρό και σε καμία περίπτωση εποικοδομητικό.
