"Παρατάω" μια γλώσσα ή την συνεχίζω;

[Animan]

Έχω παρατηρήσει ότι πάρα πολλά παιδιά στο πανεπιστήμιο αλλά και φίλοι μου εκτός, γνωστοί κτλ. αρχίζουν μια ξένη γλώσσα και μετά από κάποιο επίπεδο σταματούν για τον έναν ή τον άλλο λόγο και μετά από κάποιο καιρό αποφασίζουν ότι θέλουν (ή πρέπει) να μάθουν μια γλώσσα και δεν ξέρουν αν πρέπει να συνεχίσουν αυτήν που σταμάτησαν ή να ξεκινήσουν μια καινούργια.

Προφανώς για την πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν μιλάω για τα αγγλικά γιατί καλώς ή κακώς πολλοί συνεχίζουν ή καταλήγουν μετά από μια περίοδο παύσης να πάρουν το αντίστοιχο πτυχίο C2 "τελειώνοντας" έτσι την εκμάθηση της γλώσσας.

Όμως πάρα πολλά παιδιά μαθαίνουν π.χ. γερμανικά ή γαλλικά όταν είναι στο σχολείο, φτάνουν σε ένα άλφα επίπεδο (συνήθως στο Β2) και μετά σταματούν στο λύκειο για να επικεντρωθούν στις εξετάσεις και δεν το κατηγορώ, για κάποιους είναι too much να κάνουν και τα δύο. Μετά όμως από μια σχεδόν πλήρη αποχή 1 με 3 ετών από την γλώσσα, στο πανεπιστήμιο σκέφτονται ότι θέλουν (ή πρέπει) να μάθουν μια ξένη γλώσσα. Πολλοί δεν ξέρουν τί θέλουν να μάθουν και ρωτάνε και με ρωτάνε και εμένα. Επειδή είμαι λίγο τελειομανής και θεωρώ ότι όταν αρχίζεις μια γλώσσα είναι δέσμευση για κάποιο χρόνο και πρέπει να φτάσεις σε ένα σημείο που πλέον δεν θα μπορεις να κάνεις, επίσημα τουλάχιστον, άλλα μαθήματα, δηλαδή συνήθως στο C2, συχνά τους προτείνω απλά να συνεχίσουν αυτό που, για εμένα, άφησαν στη μέση.

Πολλοί λένε ότι δεν τους άρεσε η γλώσσα που έκαναν και θέλουν να κάνουν μια άλλη, το κατανοώ και σε αυτή την περίπτωση, αν πιέστηκαν να μάθουν κάτι που δεν τους άρεσε και εξακολουθεί να μην τους αρέσει, τότε πάω πάσο.

Άλλοι λένε ότι την ξέχασαν και θα θέλει αρκετή προσπάθεια να την θυμηθούν για να συνεχίσουν, το κατανοώ και αυτό (αν και δεν ξεχνιέται τόσο εύκολα και τόσο γρήγορα μια γλώσσα, δεν πέρασαν και 20 χρόνια! λίγο τεμπελιά μου φαίνεται αυτό, ειδικά όταν λένε κιόλας ότι "χμμμ... θα ήθελα πολύ να τα συνεχίσω αλλά τώρα θέλει πολύ διάβασμα για να τα ξαναθυμηθώ")

Άλλοι πάλι λένε ότι το επίπεδο στο οποίο φτάσανε τους αρκεί και τώρα δεν έχει νόημα να την συνεχίσουν γιατί τα μεγάλα πτυχία (τα C1 και C2) είναι απλά "λεπτομέρειες". Αυτό το τελευταίο είναι που πραγματικά δεν το κατανοώ. Για εμένα δεν αρκεί ούτε το C2 για να "τελειώσει" μια γλώσσα, ποτέ δεν "τελειώνει" μια γλώσσα, πάντα κάτι μαθαίνεις. Ξέρω πολύ καλά αγγλικά. Όχι να το παινευτώ αλλά πήρα το proficiency στην πρώτη γυμνασίου και από τότε έχω καθημερινή επαφή με την γλώσσα (ίσως περισσότερη και από τα Ελληνικά κάποιες φορές). Και όμως μετά από τόσα χρόνια μόλις προχθές συνάντησα σε ένα κείμενο την λέξη till και δεν ήξερα τί σημαίνει .Έψαξα και βρήκα ότι έτσι λένε (κυρίως οι Άγγλοι) το cash register. Αυτό είναι ένα απλό παράδειγμα ότι ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις "αρκετά".

Πραγματικά δεν ξέρω αν σκέφτομαι σωστά ή όχι, αν αξίζει να συνεχίζεις για τα C1,2 ή να ξεκινάς κάτι καινούργιο. Ποιά είναι η γνώμη σας;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ερινύς]

Για μένα είναι σημαντικό να το φτάνεις μέχρι το επίπεδο που μπορείς να συνεννοηθείς άνετα. Αυτό συνήθως είναι το Β2 άντε το Γ1. Από εκεί και πέρα εξαρτάται από το τι θέλεις, π.χ. εγώ θέλω να συνεχίσω τα ισπανικά ως το Γ2 γιατί μου άρεσαν πολύ σαν γλώσσα και τώρα που κατέχω τα βασικά μπορώ να εντρυφήσω παραπάνω στην γλώσσα την ίδια. Αν μου έλεγες το ίδιο για τα γερμανικά θα σε κρέμαγα ανάποδα πιθανόν Στα τυπικά προσόντα αν έχεις το Γ2 στα αγγλικά και Β2 τουλάχιστον σε οποιαδήποτε άλλη γλώσσα, εκτιμάται θετικά, αλλά δεν νομίζω να είναι τόσο καθοριστικό αν π.χ. μιλάς 3 γλώσσες και οι 2 είναι σε επίπεδο Β2 και όχι Γ2 (εκτός και αν προφανώς θες να δουλέψεις σε χώρα που η γλώσσα αυτή είναι η επίσημή της).

Ειδικά για τα σχολικά χρόνια, που οι επιλογές είναι πιο περιορισμένες, δηλαδή θα μάθεις αγγλικά και ή γαλλικά ή γερμανικά, δεν βρίσκω και πολύ περίεργο το γεγονός του να μην θέλουν να ασχοληθούν περαιτέρω με αυτή την γλώσσα αν την έφτασαν σε ένα καλό επίπεδο. Υπάρχουν τόσες γλώσσες και καλώς ή κακώς, πέραν της οικονομικής επένδυσης είναι και χρονική δέσμευση να τελειοποιείς κάθε γλώσσα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DumeNuke]

Ξεκινάς να μαθαίνεις αγγλικά γιατί οι γονείς σου λένε ότι "είναι καλό". Από εκεί και πέρα, είτε θα συνειδητοποιήσεις ότι είναι προς όφελος σου και θα συνεχίσεις, είτε δεν θα το συνειδητοποιήσεις και φτάνοντας σε κάποιο πτυχίο στόχο (πχ Β2) θα σταματήσεις. Μετά, όταν φτάσεις στο πανεπιστήμιο, θα συνειδητοποιήσεις ότι το Γ2 στα αγγλικά είναι σχεδόν απαραίτητο προσόν, οπότε θα τα ξαναρχίσεις. Ταυτόχρονα θα διαπιστώσεις ότι η γνώση δεύτερης ξένης γλώσσας σε επίπεδο Β2 μοριοδοτείται εξτρά, ενώ παραπάνω από το Β2 όχι, οπότε θα θελήσεις να κάνεις κάποια γλώσσα σε αυτό το επίπεδο.

Γενικά, υπάρχουν δύο λόγοι για να μάθεις μία γλώσσα:
1) Είτε γιατί σου αρέσει η εν λόγω γλώσσα
2) Είτε γιατί το χαρτί που πιστοποιεί τη συγκεκριμένη γλώσσα σου είναι χρήσιμο σε κάτι άλλο που θες να κάνεις.

Η πρώτη κατηγορία συνήθως φτάνει στο Γ2 και κρατάει καλή σχέση με τη γλώσσα, μετά τη λήψη του πιστοποιητικού. Η δεύτερη παίρνει το χαρτί που χρειάζεται και η δουλειά τελειώνει εκεί. Δεν υπάρχει τίποτα κακό με καμία από τις δύο κατηγορίες. Απλά, επειδή οι στόχοι τους διαφέρουν, είναι καλό αφενώς να ξέρεις σε ποια κατηγορία ανήκεις εσύ και να φροντίσεις τα υπόλοιπα άτομα με τα οποία κάνεις μάθημα να ανήκουν επίσης στην ίδια κατηγορία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 699855]

΄Ολα εξαρτώνται από τον λόγο για τον οποίο μαθαίνεις μια γλώσσα. Αν το κάνεις για να εμπλουτίσεις το βιογραφικό σου, αν τη χρειάζεσαι για να δώσεις ειδικό μάθημα στις πανελλαδικές ή για να κάνεις αίτηση για μεταπτυχιακό εδώ ή στο εξωτερικό, αν υπολογίζεται ως επιπλέον μόρια για κάποιον διαγωνισμό στον οποίο θέλεις να λάβεις μέρος (πχhttps://xenesglosses.eu/2017/01/isc...-moriodotisi-gia-ptichiouchous-tritovathmias/) ή αν τη θέλεις απλά και μόνο επειδή σου αρέσει και θέλεις να μπορείς να συνεννοηθείς σε πιθανά ταξίδια σου. Ευνόητο είναι ότι το απαιτούμενο επίπεδο για κάθε έναν από τους προηγούμενους λόγους είναι διαφορετικό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.