Γειά σε όλους. Είμαι 3ο πεδίο δίνω για ιατρική και ακόμα δεν έχω κατασταλάξει σε κάποιο plan b. Οποιαδήποτε συμβουλή καλοδεχούμενη. Να διευκρινίσω δύο πράγματα α) μου αρέσει πολύ η βιολογία,η χημεία και θέλω να μπορώ να καλυτέρευσω έστω και λίγο τον κόσμο γύρω μου μέσω της δουλειάς μου για αυτό και η ιατρική β) δεν μου αρέσουν επαγγέλματα που δουλεύουν με παιδιά με σοβαρές αναπτυξιακές διαταραχές,χρειάζονται απέραντη υπομονή και ψυχική αντοχή που αμφιβάλλω αν διαθέτω για να ανταπεξέλθω γ) είμαι ανοιχτός σε σχολές που χρειάζονται μεταπτυχιακό αρκεί να είναι σε κάτι με ικανοποιητική αποκατάσταση... Ευχαριστώ προκαταβολικά οποιονδήποτε ασχοληθεί!
1) Ιατρική (+Οδοντιατρική, Κτηνιατρική, με αρκετά ερωτηματικά διότι δεν ξέρω τι σου αρέσει, φυσικά)
2) Φαρμακευτική (έχει αρκετή χημεία και βιολογία και μπόνους, μπορείς να ανοίξεις φαρμακείο αν έχεις το κεφάλαιο, και είσαι οκ με τη ρουτίνα)
3) Χημικό (πολύ καλύτερες προοπτικές από βιολογικά κλπ που επιλέγουν οι περισσότεροι, και σου ανοίγει ΠΟΛΛΕΣ πόρτες)
4) Τμήματα Διατροφής & Διαιτολογίας, λόγω αυτονομίας του επαγγέλματος (βέβαια με τα κολλέγια κλπ, δεν ξέρω κατά πόσο κορεσμένα είναι, ομοίως και για τα τμήματα Φυσικοθεραπείας)
5) Αν και είμαι της άποψης, καλύτερα ένα γενικό πτυχίο πρώτα, αν ήμουν 18 χρονών τώρα, θα έβαζα πρώτα τα τμήματα Βιοτεχνολογίας του ΓΠΑ και το ΒΕΤ του ΠΙ, από τα υπόλοιπα τμήματα. Ένα λόγος, διότι είναι 5ετους φοίτησης. Και για το ΜΒκΓ του ΔΠΘ έχω ακούσει καλά πράγματα βέβαια, ενώ για το καθαρόαιμο βιολογικό, της Κρήτης θα πρότεινα (ομοίως και για Ιατρική, Χημικπ κλπ, λόγω του Ινστιτούτου). Είναι δυνατό το ΠΚ ερευνητικά.
6) Τεχνολογία τροφίμων, γεωπονικά, οινολογίες κλπ. Τα βάζω τόσο χαμηλά, διότι εάν σε ενδιαφέρει ο κλάδος, μπορείς να ασχοληθείς και από χημικό με αυτά πχ και το όποιο τμήμα δεν σε περιορίζει τόσο (ένας χημικός πχ μπορεί να κάνει αναλύσεις στα τρόφιμα και να γίνει οινολόγος με τη βεβαίωση, το αντίστροφο όμως δε γίνεται)
7) Βιοϊατρικές Επιστήμες. Ανάλογα με την κατεύθυνση. Οι περισσότεροι βγαίνουν τεχνολόγοι ιατρικών εργαστηρίων. Κακοπληρωμένο επάγγελμα, υπερβολικά κορεσμένο και το καθηκοντολόγιο σχεδόν ποτέ δεν ακολουθείται. Στο εξωτερικό, είναι καλύτερα τα πράγματα και σαν κλάδος έχει ενδιαφέρον.
8) Μαιευτική. Δεν γνωρίζω σχεδόν τίποτα για αυτή τη σχολή, μονάχα έχω ακούσει πως δεν έχει καλές αποδοχές (όπως και κάθε παραϊατρικό επάγγελμα δηλαδή).
9) Παιδαγωγικά, Εργοθεραπεία, Νοσηλευτική, Νηπιαγωγών, Λογοθεραπεία και ό,τι παραϊατρικό υπάρχει και ξέχασα να αναφέρω. Αν δεν έχεις υπομονή, θα σιχαθείς το επάγγελμα.
Με αυτά που είπες, και με γνώμονα την αποκατάσταση, εγώ κάπως έτσι θα έκανα το μηχανογραφικό μου.
Από εκεί και πέρα, είναι πιο συνθετο το ζήτημα, διότι με τα ίδια 4 μαθήματα, έχεις πρόσβαση σε κλινικές, εργαστηριακές, ανθρωπιστικές, θετικές κλπ σχολές, αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους.
Χρειάζεται περαιτέρω ψάξιμο. Από εκεί και πέρα, η αλήθεια είναι, πως μέσα από τη σχολή που θα περάσεις θα καταλάβεις εάν και τι όντως σου αρέσει, εάν δεν έχεις κάποιον δικό σου άνθρωπο ειδικά να σε κατευθύνει ανάλογα και να σε «γνωρίσει» στον χώρο. Οι περισσότεροι με την ιδέα πάνε
(πήγαμε), μονάχα, σε αυτή την ηλικία, και με το εκπαιδευτικό σύστημα (ως έχει…).
