Ως κάποια που έδωσε Πανελλήνιες το 2012 κι "επιβίωσε", έχω να πω ένα πράγμα: IT'S NOT SUCH A BIG DEAL! Και το λέει αυτό ένα άτομο που έκατσε πρώτη φορά στη ζωή του να διαβάσει, διάβασε το πολύ για τρεις μήνες (με πολυυυ χάζεμα ενδιάμεσα), κι έγραψε κάπου στα 17.500 μόρια (Θεωρητική κατεύθυνση)... Σε καμία περίπτωση δεν προωθώ αυτό τον τρόπο διαβάσματος, μάλιστα τον επικρίνω γιατί είναι τρομερά τσαπατσούλικος, απλώς θέλω να αποδείξω ότι όλα είναι δυνατά. Ως μαθητές, είχαμε θεοποιήσει τις Πανελλήνιες τόσο πολύ, ήταν ο φόβος κι ο τρόμος μας, αλλά όταν πάτησα το πόδι μου στην τάξη την πρώτη μέρα για να γράψω Έκθεση, συνειδητοποίησα πως ούτε δήμιοι υπήρχαν έξω από την αίθουσα για να μας εκτελέσουν, ούτε αγχώνες, τα θέματα δεν ήταν και τόσο φοβερά όπως εμείς με το τρομοκρατημένο μας μυαλό τα φανταζόμασταν...
Το μόνο που θέλουν οι Πανελλήνιες είναι συστηματικό διάβασμα μ' επαναλήψεις, και ηρεμία. Και, το κυριότερο: ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΤΕ ΚΕΝΑ! Θα βρεθείτε το Πάσχα να θέλετε να τα καλύψετε, να τρέχετε και να μη φτάνετε, αλλά ακόμη κι αν τα καταφέρετε, θα είναι όλα τόσο συγκεχυμένα στο κεφάλι σας, που στο τέλος θα γράφετε αρλούμπες. Οπότε, καλύψετε τυχόν κενά σας όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Τα Χριστούγεννα ειναι μια πολύ καλή ευκαιρία για κάτι τέτοιο. Τα λέω αυτά εκ των υστέρων (στερνή μου γνώση...) κι από πρώτο χέρι. Ε, κάτι παραπάνω δεν θα ξέρω;