Οκ. Δεκτό. Το είπαμε μια φορά. Φτάνει.
Επί τη ευκαιρία, παρ'όλο που είμαι σε τμήμα κατεύθυνσης με 6 αριστούχους, κανείς μας δεν είπε ποτέ ότι δεν ΠΕΘΑΝΕ στο διάβασμα.
Ολόκληρη τη χρονιά μας θυμάμαι να χασμουριόμαστε μέχρι την 3η ώρα από την αϋπνία, και να διαβάζουμε στα γενικής για τα κατεύθυνσης, και με ένα φραπέ με 3 κουταλιές καφέ στο χέρι.
Επίσης, να τονίσω ότι αναφέρομαι σε μαθητές, οι οποίοι στην πλειονότητά τους ήταν ανέκαθεν άριστοι.
Τώρα, δεν ξέρω τι περιπτώσεις είστε εσείς. Αλήθεια.
Το μόνο που μπορώ να δεχτώ είναι ότι δεν ξενυχτούσατε. Αλλά μέχρι εκεί.