Α! Μπήκα που μπήκα ας πω τον πόνο μου. Το γνωστό στα αρχαία παίζει να γαμάει, είμαστε στα ηθικά και το έχω λατρέψει. Η λογοτεχνία επίσης, αν και ώρες ώρες κουράζει όλη αυτή η υπερ-ανάλυση. Η βιολογία γενικής είναι αρκετά εύκολη και απίστευτα ενδιαφέρουσα, βέβαια μπαίνουμε στο δεύτερο κεφάλαιο αύριο και νομίζω γίνεται λίγο πιο συνηθισμένη. Το άγνωστο την παλεύει. Η ιστορία όσο ενδιαφέρουσα είναι γιατί αφορά τη νεότερη εποχή άλλο τόσο τον παίρνει επειδή θέλει αποστήθιση.
Τα λατινικά τα σιχαίνομαι. Τα μισώ. Θέλω να τα κάψω. @!#^$&*
άπειρα ++++
Πόσο σε καταλαβαίνω
Τα λατινικά δε θέλω να τα βλέπω μπροστά μου, αλλά τι να κάνουμε οι καημένοι >.<
* Μηπως θες να πεις οτι υπαρχει περιπτωση ενας διορθωτης να σου κοψει 5 μορια επειδη πχ δεν κανεις καλα γραμματα?
Πρώτο πράγμα που μας είπε 1η μέρα η φιλόλογός μας ήταν να προσέξουμε την εικόνα του γραπτού. Να έχουμε καλά, καθαρά, ευανάγνωστα γράμματα, και καλή ανάπτηξη στις ερωτήσεις κτλ, επειδή παίζει ρόλο.
Είναι τόσες σελίδες οι απαντήσεις, που αν τα γραμματά σου δεν βλέπονται ή έχεις παντού μουτζούρες, ή κάνεις πολλά ορθογραφικά, ή βάζεις άλλο χρόνο στη μία πρόταση κι 'αλλο σε άλλη κι άλλες τέτοιες βλακειούλες, ο βαθμολογητής θα τα παίξει κανονικά, και όσο σωστά κι αν είναι αυτά που γράφεις, θα σου κόψει μόρια.
Σε περίπτωση που έχεις ένα ωραίο γραπτό και ωραίο λόγο και τα λες μια χαρά και κατανοητά, ο βαθμολογητής μπορεί να σου χαρίσει κάτι στον τελικό βαθμό.
Ό,τι θέλει κάνει από τη στιγμή που
δεν υπάρχει κάτι ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ.
Κι αυτά δεν τα βγάζω από το μυάλο μου, μας τα έχουνε πει καθηγήτριες που διορθώνουν γραπτά των πανελ. Δε λέω ότι είναι κανόνας και το κάνουν όλοι, αλλά it happens.
Οπότε, τα θεωρητικά μαθήματα, όπως και η έκθεση, δεν έχουν μία στάνταρ μέθοδο όπως τα άλλα, χωρίς να λέω ότι κάτι είναι πιο δύσκολο από κάτι άλλο, απλά υπάρχει άλλος τρόπος βαθμολόγησης στο καθένα.
