Λοιπόν για όποιον ενδιαφέρεται να ξαναδώσει εδώ είναι η δική μου εμπειρία. Όταν δεν πέρασα ιατρική πέρσυ ήμουν αποφασισμένη να κάνω άλλη μια προσπάθεια καθώς το είχα όνειρο πολλά χρόνια. Στη σχολή που πέρασα δεν πήγα καθόλου, μόνο για να γραφτώ και να βγάλω πάσο και ξεκίνησα να διαβάζω για πανελλήνιες από αρχές Οκτώβρη. Έκανα ιδιαίτερα στα μαθηματικά, τη φυσική και τη χημεία αλλά άφησα τις βιολογίες (γενικής και κατεύθυνσης) και την έκθεση για να τα διαβάζω μόνη μου. Τη θεωρία των τριών πρώτων (ορισμοί, αποδείξεις) δεν την άγγιξα σχεδόν καθόλου μέχρι αρχές Απρίλη εκτός από μια επανάλληψη που έκανα τα Χριστούγενα. Όσο για τα τρία τελευταία, μέχρι τον Φλεβάρη-Μάρτη διάβαζα χαλαρά τη θεωρία στις βιολογίες και έγραφα έκθεση (ολόκληρο το κριτήριο) περίπου μια φορά τον μήνα. Πρέπει να σημειώσω εδώ ότι το επιπεδό μου στις βιολογίες ήταν σχεδόν άριστο και για αυτό είχα τη δυνατότητα να τις αφήσω λίγο στην άκρη, ο καθένας προσαρμόζει το διάβασμα του ανάλογα με τις ικανότητές του. Αρχές Μάρτη άρχισα φροντιστήριο στις βιολογίες και στην έκθεση οπότε και τα διάβαζα πολύ περισσότερο.
Όσον αφορά στο ψυχολογικό κομμάτι η αλήθεια είναι ότι τα βρήκα αρκετά ζόρικα. Όλοι μου οι φίλοι έβγαιναν, πήγαιναν στη σχολή τους κλπ και εγώ είχα κολλήσει ακόμα σε μια φάση τρίτης λυκείου. Δεν έδινα χρόνο στον εαυτό μου να βγαίνει πολύ γιατί δεν ήθελα μια δεύτερη αποτυχία. Επίσης, όλοι θα θυμάστε την κούραση και τη βαρεμάρα από το διάβασμα για τις πανελλήνιες. Ε για εμένα αυτό ήταν πολύ ΠΟΛΥ χειρότερο τη δεύτερη χρονιά. Ξέρω ότι δεν ισχύει για όλους το ίδιο αφού υπάρχουν άτομα που τη δεύτερη χρονια τη βγάζουν καλύτερα απόυ την πρώτη, απλά ας το έχει στο μυαλό του όποιος θέλει να ξαναδώσει ως μια πιθανότητα. Για την ακρίβεια, το μόνο που με κράτησε συγγεντρωμένη στο διάβασμα και δεν με άφησε να τα παρατήσω ήταν το πόσο πολύ ήθελα τη σχολή μου. Βέβαια τελικά έμαθα πώς να διαβάζω ακόμα και αν το αισθάνομαι τελείως ψυχοφθόρο, οπότε κάτι καλό βγήκε από αυτή την εμπειρία. Συνηστώ λοιπόν σε όποιον σκέφτεται να ξαναδώσει να είναι απόλυτα συνειδητοποιημένος με το τι θέλει και να ξέρει ότι θα αντέξει να παλέψει για αυτό, όχι απλά να ξαναδώσει και ό,τι κάτσει γιατί μάλλον έτσι δεν θα τα πάει και πολύ καλύτερα. Ένας τρόπος να παρακινήσω τον εαυτό μου ήταν να βλέπω βίντεο στο youtube σχετικά με τη σχολή και το επάγγελμα και να είχα κολλήσει και κάποιες σχετικές φωτογραφίες στο γραφείο μου, για να μου θυμίζουν γιατί διαβάζω.
Τελικά, αφού τα κατάφερα να μπω μπορώ να πω ότι δεν μετάνιωσα που ξαναέδωσα, αλλά σε καμία περίπτοση δεν θα ξαναπροσπαθούσα και τρίτη φορά αν δεν τα κατάφερνα. Ίσως να έδινα μετά με κατατακτήριες ή κάτι τέτοιο πάντως σίγουρα όχι με πανελλήνιες. Καλή επιτυχία και καλή υπομονή σε όσους είναι αποφασισμένοι
