Θα σου μιλήσω τελείως φιλικά, σαν συνάδελφος. Μπορεί να ακουστώ λιγάκι απόλυτος και "αυστηρός". Όντας φοιτητής σε μια δύσκολη θετική επιστήμη πολλές φορές έφτασα στη θέση σου, να τα παρατήσω. Τόσο απλά. Όμως σκέφτηκα ότι δεν αξίζει, να ρίξω μια εύκολη "κλωτσιά" και να τα γκρεμίσω όλα. Τόσους κόπους και θυσίες μου και της οικογένειάς μου. «Ξαναπήρα την άσκηση από την αρχή και είδα ότι η λύση υπάρχει». Τα ανεκτίμητα στη ζωή έχουν και μια δυσκολία κτήσης. Είναι μια Ιθάκη με μια διαδρομή προκλήσεων. Υπάρχουν χαρές, ...αλλά θα υπάρξουν και στιγμές που θα είσαι εσύ και ο εαυτός σου. Θέλει πολλή προσπάθεια, πειθαρχία, αυτοθυσία, υπομονή, πείσμα. Ναι όλα αυτά. Δεν θέλω να σε επηρεάσω στις τελικές δικές σου αποφάσεις. Η ζωή είναι δική σου. Σκέψου πολύ προσεχτικά τι θησαυρό αφήνεις. Θα θέσω ένα ερώτημα. Πώς σκέφτεσαι το "να ζήσω τη ζωή"; Μπουζούκια κάθε βράδυ; Διακοπές κάθε μεγάλη αργία ή weekends αποδράσεων με τζιπ το σαββατοκύριακο; Ένα φτηνό δείγμα νεοπλουτισμού; Ο δρόμος του Πανεπιστημίου και της μάθησης έχει πολύ διάβασμα. Περισσότερο από όσο νομίζεις ή νομίζουν όσοι ακόμη είναι στο σχολείο και διαβάζουν την άποψή σου-διαπίστωσή σου. Το τούνελ έχει έξοδο. Μέχρι την έξοδο φτιάξε σχέδιο. Ψάξε, διάβασε, ρώτα. Φτιάξε ένα πρόγραμμα ζωής. Υπάρχει και ξημέρωμα.
Καλή τύχη!